De weergoden zijn ons gunstig gezind en besloten de zomer iets vroeger van start te laten gaan. Net op het moment dat Ben Harper zijn nieuwste creatie, Diamonds On The Inside, op de wereld los laat. Dat kan geen toeval zijn.
Op een zwoele zomeravond is Diamonds On The Inside van Ben Harper de ideale soundtrack: een beetje reggae à la Bob Marley, een portie hoogst dansbare funk, wat knipoogjes naar soulbrother Marvin Gaye, een paar gospelgezangen en een stevige dosis gitaren geleend van Jimi Hendrix en Lenny Kravitz. Harper stelt op dit album al zijn facetten tentoon, inclusief zijn diep-spirituele kant.
De erg eclectische verzameling van nummers begint sterk met de catchy single "With My Own Two Hands". Een funky reggaesong met een geëngageerde naïve boodschap: "I can change the world/with my own two hands/make a better place". Er stroomt duidelijk nog wat hippiebloed door Harper’s aders.
Het bluesy "When it’s Good" en de radiovriendelijke titeltrack "Diamonds On The Inside" doen het wat rustiger aan. De fluwelen stem van Ben Harper komt in deze laatste goed tot zijn recht, in tegenstelling tot het mindere "Touch From Your Lust". Waar hij in dat nummer nog een poging doet om Lenny Kravitz te evenaren, overstijgt hij deze rockgod in "Temporary Remedy" — het broertje van "Are You Gonna Go My Way". Met "So High So Low" blijft hij nog even in de achtertuin van Kravitz ronddwalen en toont Harper aan dat hij ook een flink potje kan rocken.
Na al dat geweld is een dromerige ballad als "When She Believes" meer dan welkom. Een bloedmooi liedje op gang getrokken door een klagende accordeon en later opgesmukt met wat pathos door een groepje strijkers. Niet erg subtiel, maar wel één van de hoogtepunten van het album. Alleen afsluiter "She’s Only Happy In The Sun" slaagt er in deze klasse nog te overstijgen.
"Brown Eyed Blues" trekt je al snel uit die zweverige droom en doet je naar je dancing shoes grijpen. Hier komt funk de kop op steken met een ongelooflijk aanstekelijk gitaarrifje. Probeer hier maar eens op stil te blijven staan. In "Bring The Funk" probeert hij het nog eens in dat genre, maar deze keer slaagt hij er niet in een gelijkaardige reactie teweeg te brengen. Waar hij in "Brown Eyed Blues" nog wat freestyle-momenten inlaste, is alles hier jammer genoeg veel strakker. Al is het achtergrondkoortje wel een leuke toevoeging.
De rust keert stilaan terug met het back-to-basics-nummer "Blessed To Be A Witness", een van de zwakkere nummers op het album. Dan verkiezen we het spiritueel getinte a-capella/gospel-probeersel "Picture of Jesus". Hier krijgt Harper assistentie van de onovertroffen Ladysmith Black Mambazo, een Zuid-Afrikaanse a capella-groep die in vervlogen tijden nog met Paul Simon hebben samengewerkt. Met diepe basklanken en rare keelgeluidjes maakt Ladysmith Black Mambazo van dit nummer het boeiendste van het hele album.
Met Diamonds On The Inside heeft Ben Harper een erg gevarieerd album gemaakt, zowel op vlak van stijl als op vlak van kwaliteit. Het klinkt bij momenten heel leuk en aanstekelijk, maar echt raken doet het slechts bij een handvol nummers.
