Tom Jenkinson, het brein achter de eenmansformatie Squarepusher, is altijd al de meest tegendraadse leerling uit het Warp-klasje geweest. Met zijn weerbarstige muziekjes kleurde hij telkens opnieuw het verst buiten de lijntjes. Op Hello Everything maakt de weerspannigheid van weleer plaats voor diepgang en coherentie.
De enorm complexe drum ’n’ bassbeats van Squarepushers debuut Feed Me Weird Things sloegen destijds in als een komeet op het muzieklandschap. Drill ’n’bass, zo noemden sommigen het. De plaat stond vol zenuwslopende muziekjes die zorgden voor een hoop ziekelijk genoegen. Het maakte van Jenkinson in de eerste plaats een musician’s musician, een muzikant die vooral door zijn collega’s geprezen wordt. Zo steken onder meer Flea van de Red Hot Chili Peppers en The Neptunes hun adoratie voor de ingenieuze songs van de Brit niet onder stoelen of banken. Allen dragen ze de idiosyncrasie van de man hoog in het vaandel.
Toen niemand minder dan Thom Yorke over Squarepusher sprak als "één van de grootste inspiratiebronnen voor Kid A", was het hek helemaal van de dam. Verschillende filmmakers, waaronder Sofia Coppola, gebruikten nummers van Squarepusher in hun films. Zelfs in ons land kende Tom Barman de single "My Red Hot Car" een plaats op de soundtrack van Any Way The Wind Blows toe.
Op latere platen ging Jenkinson inspiratie putten uit de jazz en de fusion. Toen werd duidelijk dat Billy Cobham en Miles Davis zijn helden zijn, en niet zozeer LTJ Bukem of Grooverider. De Fender Rhodespiano zorgt ook deze keer voor een optimaal livegevoel. Het tweede nummer op de nieuwe plaat, "Theme From Sprite", is een cool jazznummertje in de trant van Lee Konitz. Het nummer baadt in een jazzy sfeertje, losjes uit de pols en erg laidback. Als vanouds krijgt de fretloze bas een prominente rol toegewezen. Jenkinson is in de eerste plaats een schitterende bassist, zo bewees hij onlangs nog op een tribute concert voor Jimi Hendrix.
De geagiteerde beats van "Planetarium" en "Hello Meow" doen sterk denken aan Incunabula van Autechre. Er wordt niet meer moeilijk gedaan enkel en alleen om moeilijk te doen. Melodie en variatie sluipen doorheen de intelligente dancebeats. Het aan Four Tet refererende "Circlewave 2" is het prijsbeest op de plaat. Verdwaalde melodietjes dwarrelen minutenlang rond een bezwerende beat tot de wind hen ver uiteen blaast. "The Modern Bass Guitar" zal vooral de fans van het eerste uur aanspreken. Het is een feestelijk klankenspel waarop Jenkinson de beats vrolijk in het rond laat stuiteren. Op dit soort tracks komt Squarepushers doel nog het best tot uiting, dat van het maken van contradictorische werkstukken die zowel zichzelf als de relatie met de luisteraar bekritiseren.
Op Hello Everything kleurt onze favoriete Britse geluidsfetisjist nog steeds buiten de lijntjes, maar ditmaal resulteert het wel in zijn meest overzichtelijke tekening tot nu toe. Het resultaat is een prachtige collage waarop tonale kleuren een volwassen sfeer vol voldoening tot stand laten komen.
