Elke band met faam en roem gooit vroeg of laat een compilatie of een best of-plaat op de markt waarbij een nieuwe song als smaakmaker of lokker mag dienen. Dit soort verzamelalbums wordt bij voorkeur in koopjesperiodes genre kerst- of Nieuwjaar in de rekken gegooid voor een maximaal effect. Seasick Steve pakt het echter anders aan.
Laat er geen twijfel over bestaan dat het album … Songs For Elisabeth niet meer dan een verzamelalbum is: op de zeven songs is enkel "Ready For Love" niet eerder verschenen op een van de studioalbums. Bovendien duurt de plaat nauwelijks 25 minuten zodat er eerder sprake is van een flinke e.p. dan van een volwaardig album. Het intrigerende aan de e.p./plaat is echter dat hij buiten de geijkte data verschijnt en dat hij daarenboven niet voor de klassieke singles of bekende nummers kiest maar veel eigenzinniger te werk gaat.
De titel mag hiervoor als een eerste en belangrijke aanwijzing dienen. Elisabeth is namelijk Steves vrouw sinds 1982 en het album mag dan ook gezien worden als een mooie hommage aan de liefde voor zijn vrouw en aan de liefde in het algemeen. Dat verklaart meteen ook het romantische artwork en de karamellenverzenliefdesverklaring in de liner notes met als aanzet en afsluiter "From:…" en "To:…". Valentijn mag dan wel nog even op zich laten wachten, een portie liefde en romantiek laat zich niet zomaar vastpinnen op een datum.
Hoe origineel de aanpak ook mag zijn, het blijft een feit dat de plaat op zich nauwelijks een meerwaarde biedt, behalve dan voor de fans. "Ready For Love" is weliswaar een knappe bluessong maar het nummer op zich rechtvaardigt de aankoop nauwelijks, daarvoor klampt Seasick Steve zich te veel vast aan zijn vaste stramien. De knoestige stem en de klassieke blueslicks zijn overbekend en voegen weinig nieuws toe aan mans oeuvre. Het interessantste aan de plaat is veeleer dan ook dat het mooi de evolutie van Seasick Steve weergeeft.
Klinken "8 Ball" en "Dr. Jeckyll & Mr. Hyde" (uit Cheap) nog als degelijke maar ook generische countryblues dan is op "My Donny" uit Dog House Music de rauwe solo bluesman te horen die hem bekend maakte. "Walkin’ Man" en "Just Like A King" (I Started Out with Nothin and I Still Got Most of It Left) klinken al een pak minder rauw maar daarom niet minder oprecht. Dit soort bluesrock is hem duidelijk op het lijf geschreven. Ook met het meer door country beïnvloedde "My Home (Blue Eyes)" uit het laatste album weet hij duidelijk raad. Al valt ook op hoezeer de scherpe randjes er met elke plaat meer afgevijld werden.
Seasick Steve is niet de man om zich door hypes, beloftes van roem of andere onzin te laten verleiden tot goedkope trucjes. Er mag dan ook met een gerust hart van uitgegaan worden dat … Songs For Elisabeth in de eerste plaats als cadeautje voor zijn vrouw bedoeld was en dat het pas op de tweede plaats dienst doet als een verzamelalbum. Misschien is het album daarom enerzijds een mooie en eigenzinnige bloemlezing uit het werk van een oude bluesknar geworden maar anderzijds is het ook niet meer dan een weinig relevant curiosum.
