‘Inderdoad, ti West-Vloms, kan u verzeekern: da weetn we!’
rapte ’t Hof van Commerce vijf jaar geleden al. Door de grote
aandacht die hun roots en dialect krijgen, zou een mens haast
vergeten wat er onder de korst zit. In het geval van Flip Kowlier
is dat al sinds z’n solodebuut in 2001: mooie luisterliedjes over
het leven zoals het is voor een Gentse twintiger met West-Vlaamse
wortels. Een twintiger is hij sinds kort niet meer, getuige de
titel van laatste worp De man van 31. Het
voornaamste thema van die plaat is het feit dat Kowlier getrouwd is
en zich heeft gesettled. Maar het afscheid nemen van een leven als
twentysomething geschiedt niet zonder groeipijnen. De
mooie liedjes zijn echter gebleven, en die kwam hij vanavond
voorstellen aan het Brugse publiek.
Deze zomer was er in en rond het Gentse onmogelijk te ontkomen aan
The Violent Husbands, en tijdens deze
najaarstournee van Flip Kowlier vormen ze het vaste voorprogramma.
De geëmigreerde Bruggelingen speelden een thuismatch, één die al
snel op een overwinning afstevende. Dijf Sanders en de
Dousselaere-broers nemen zichzelf en hun muziek niet al te serieus,
en dat resulteerde in een uiterst entertainende set. En is het
mogelijk om een nummer als ‘De boeren van vroeger’, met de
heerlijke oneliner ‘Under zwien was Rudy / mor iedereen noemde
da zwien / voader’ niét charmant te vinden? De heren speelden
strak en snedig, precies zoals wij onze ‘mariachi bluespop’ (hun
woorden) graag hebben. Op plaat is het al snel wat te veel van het
goede, maar op een podium zijn de nicnac’jes in het publiek
gooiende en Furby’s pimpende (zie daarvoor de filmpjes op YouTube)
Violent Husbands een gedroomd antidepressivum.
Flip Kowlier begon met het titelnummer van
De man van
31, en was toen vertrokken voor een trip doorheen de
hoogtepunten van zijn drie platen. Voor ondergetekende was het al
lang niet meer het eerste concert van de Izegemse bard, en zijn
optredens lijken eigenlijk steeds beter te worden. Die evolutie was
vooral merkbaar bij de oudere nummers, die vaak heel erg varieerden
van de plaatversie. Het reggae-nummer ‘Bom bin’ (van In de fik ) eindigde
in pure noise, en ‘Welgemeende’, dat destijds de grote doorbraak
van Kowlier betekende, kreeg een behandeling die het naadloos liet
overgaan in ‘De grotste lul van ’t stad’. Nieuwe percussionist en
violist Kobe Proesmans is duidelijk een echte aanwinst voor de al
niet onaardige live-band, vooral omdat zijn inbreng ook de oudere
nummers verrijkte. Kowlier had er zin in, en entertainde het
publiek met grapjes en anekdotes
Tegenover die verrassende invullingen van bekende songs stonden
helaas veel bravere uitvoeringen van de nieuwe. De band was op dat
punt nog niet goed genoeg op elkaar ingespeeld om live iets
wezenlijks toe te voegen aan de plaatversies van de nummers op
De man van
31, en speelde hier wat op safe. Dit is natuurlijk logisch voor
een nieuwe plaat, maar toch was het echt spijtig, omdat een mooi
country-achtig liedje als ‘Meiske’ zo wat afgehaspeld begon te
klinken. De nieuwe plaat bevat wel enkele van de sterkste
Kowlier-nummers tot nu toe, zodat we binnenkort zonder twijfel weer
een over de hele lijn straffe en verrassende set te zien zullen
krijgen. Het solosucces van MC Levrancier heeft ondertussen al
navolging gekregen in de vorm van onder meer Fixkes en Gèsman, maar wat ons
betreft staat hij nog steeds op eenzame hoogte. ‘Ik ben ip weg,
en nog lange nie thus’, zo begon hij het Brugse concert. Flip
Kowlier is nog niet op de top van zijn kunnen, en we blijven zijn
werk van op de eerste rij volgen.
Zowel het titelloze debuutalbum van The Violent Husbands als
‘De man van 31’ van Flip Kowlier zijn uitgegeven door
EMI.
