Wat hebben Liam Neeson, Charles Bronson, Gerard Butler, Steven Segal en Jason Statham gemeen? Het antwoord is dat ze er allemaal in slaagden (of slagen) om gedurende lange tijd als ouder wordende actiester voortdurend te blijven scoren met varianten op min of meer dezelfde film. Of het nu klonen zijn van Death Wish, Taken, Under Siege of andere, vaak gaat het bijna om een palimpsest waarin onder het laagje oppervlakkige verschillen nog min of meer de vorige hoofdrol en de vorige film herkenbaar blijven. Neem nu Mutiny dat voor regisseur Jean-François Richet eigenlijk een doordrukje is van Plane met Gerard Butler uit 2023 (vervang gewoon vliegtuig door schip et voila) en voor Jason Statham eigenlijk simpelweg een herhaling van Shelter, A Working Man of The Beekeeper. Het soort laagdrempelige en goedkoop geproduceerde actie waarmee hij zijn palmares vult tussen de Fast & Furious, Meg en Expendables franchises in.
Statham speelt dus opnieuw een volkomen gelijkaardig personage – eigenlijk gewoon een kopie van dat van Neeson – dat over bepaalde talenten beschikt inzake wapens en gevechtstechnieken en die uiteraard nodig heeft wanneer een onverwachte gebeurtenis hem dwingt in actie te komen. Ditmaal is het de moord op zijn rijke baas die in zijn schoenen geschoven wordt en die ervoor zorgt dat hij de daders achtervolgt tot op een vrachtschip op open zee dat ook nog eens de spil blijkt te zijn van een mensensmokkeloperatie.
Het vervolg is ‘Die Hard op een boot’ (Under Siege zo u wil) met zelfs een knipoog naar een beroemd moment uit John McTiernans onverwoestbare actieklassieker. Drie jaar geleden schreef ik op deze zelfde pagina’s dit over Richets Plane: “Dertig jaar geleden vulden dit soort films ook al de multiplexen en de videotheekrekken en heetten ze Turbulence of Passenger 357, titels die niemand zich nu nog herinnert. Op eenzelfde wijze zal over een maand niemand zich Plane nog herinneren.” Precies hetzelfde geldt voor Mutiny, maar het punt is dat met elke film Richet een beetje van zijn métier lijkt te verliezen. De knap opgezette actie uit zijn remake van John Carpenters Assault on Precinct 13 maakte plaats voor goedkope maar efficiënte sensaties in Plane en nu zijn we nog een trapje lager gezakt. Het geweld wordt nauwelijks nog goed opgebouwd of geënsceneerd en er zijn zoveel drone-shots dat het allemaal wel erg lui aanvoelt.
Al decennia lang worden tijdens de zomer dit soort actieniemendalletjes op het publiek losgelaten en al even lang varieert de kwaliteit van die films van matig tot barslecht. Mutiny bengelt door zo’n beetje tussenin en nog voor de aftiteling voorbij is bent u gegarandeerd alweer vergeten dat u de film zag.
