Het heeft een paar seizoenen tegenwringen geduurd, maar Rick And Morty heeft het lot ten volle aanvaard: de fase van institutionalisering is ingegaan. Ze gaan dezelfde weg op als bijna elke langlopende komische animatieserie – zie ook The Simpsons, Futurama, Family Guy, South Park, … Het eerste seizoen wat aftastend een niche zoeken, dan een paar seizoenen het beste dat er is en plots de fase van stuurloosheid. Om dan gelatenheid en acceptatie te bereiken. En voor je het weet, bestaat de serie 20+ jaar en beginnen de afleveringen wat inwisselbaar te worden. Het ene seizoen verschilt soms nog een beetje van het andere (schrijvers komen en gaan) maar over het algemeen is er een soort kwaliteitsmediaan bereikt waar niet al te veel meer van wordt afgeweken. Vandaar een 7. Sommige episodes scoren hoger, sommige lager.
Summer Of All Fears (8/10) is een leuk begin, al zijn de knipogen naar onder andere The Matrix en consorten niet meer bijster origineel of actueel. Het voelt wat aan als op veilig spelen. Want uiteindelijk is het nog maar het tweede seizoen zonder Justin Roiland (die de reeks mee bedacht en de eerste zes seizoenen RAM van een stem voorzag). Het werkt echter wel. De balans tussen sci-fi-tropes en knotsgekke wendingen van gekende concepten zit goed.
Valkyrick (6/10) behandelt een dagje uit met Space Beth en Rick. Ze bestrijden een evil scientist van de Gromflomites. De aflevering tekent ook een terugkeer van Birdperson. Vis noch vlees met veel geweld, maar weinig geslaagde gags.
The Rick, The Mort, And The Ugly (7/10) is een western in de ruimte met een stoet aan Ricks en Morty’s die de vernietiging van The Citadel hebben overleefd. Goede momenten, maar het duurt wat lang om een hele aflevering mee te vullen. Ook een beetje raar dat de titel verwijst naar de Eastwoodklassieker, maar het verhaal vooral schatplichtig is aan diens The Unforgiven.
The Last Temptation Of Jerry (5/10) is een opvulaflevering die vooral wat wil shockeren, maar het is allemaal toch wat braaf. Jerry verandert in een overdreven seksueel actieve paashaas en Jezus is een paashaasjager. En Paaseiland komt ook aan bod.
Cryo Mort A Rickver (8/10) is een van de geestigere afleveringen, en de eerste van het seizoen die een echt volwaardig Rick en Morty-samenavontuur is. Ze infiltreren een schip in cryoslaap, maar iedereen ontwaakt en ze doen zich dan maar voor als passagiers, terwijl ze eigenlijk de inhoud van de kluis willen stelen. Geslaagde comedy met gekke situaties.
The CuRicksous Case Of Bethjamin Button (7.5/10) heeft een leuke premisse waarin Beth en Space Beth een machine misbruiken die hen verjongt tot psychopathische en moordzuchtige kinderen. Wisselvallig en misschien net iets te lang om een volle aflevering op hetzelfde niveau te houden.
Ricker Than Fiction (6.5/10) is de aflevering die uitkwam net voor de release van Superman en waarin James Gunn zijn opwachting maakt. De scène met Gunn en Zack Snyder is heerlijk, de rest bwah. Veilige middengrond.
Nomortland (8,5/10) is misschien wel de leukste aflevering van het seizoen dankzij de volledige focus op Jerry en zijn parallelversies. Jerry ontmoet een vagebondversie van zichzelf die hem de regels van het reizen tussen universa uitlegt. De weergave en gesuggereerde achtergrondverhalen van al die andere werelden zijn sterk. Dit is het soort verhaal waar deze serie altijd in heeft uitgeblonken en het is leuk een sprankel van de hoogtepuntjaren hier opnieuw te zien flikkeren.
Morty Daddy (4/10) is een onnozel dieptepunt. Maar dat is net ook een van de kenmerken van een geïnstitutionaliseerde tv-serie. Er zitten geheid opvullers tussen die er je als kijker gewoon bijneemt en nadien vergeet.
Hot Rick (9/10) is er een onder het motto ‘save the best for last’. De ideale balans tussen sci-fi, emotie, brutale humor en meedogenloosheid. Deze aflevering focust zich op de relatie van Rick met zijn dochter Beth en de herinneringen aan zijn overleden vrouw. Het gaat allemaal voor diepe gevoelens en net zoals de makers eerder al hebben bewezen, mikken ze hier hoog en slagen ze erin het niveau te bereiken dat pakweg Bojack Horseman ook haalde. Zware thema’s met grove humor: het is een jongleren dat weinigen is gegeven, maar als het lukt, is het heerlijke tv. Eigenlijk wil je een heel seizoen van dit kaliber, wat mogelijk te veel gevraagd is, maar als vanaf nu elk seizoen een of enkele van dit soort afleveringen kan bevatten, graag.
Besprekingen voor de volgende seizoenen zullen waarschijnlijk niet ver meer afwijken van wat er over deze jaargang is geschreven. Als de serie lang genoeg blijft lopen, zullen er ongetwijfeld momenten komen dat de makers opnieuw de vinger perfect aan de pols weten te leggen en fantastische afleveringen gaan opleveren. Zie South Park, dat in het 19de en huidige 27ste seizoen beter is dan ze ooit waren. De komende seizoenen wordt Rick And Morty dus iets als The Simpsons: een serie die je niet altijd meer actief opzoekt of volgt, maar als je het ergens tegenkomt, blijf je wel kijken. Het is langs de ene kant een beetje jammer dat de makers niet gewoon waren gestopt na het vijfde seizoen, op hun hoogtepunt. Dat is een glorie die helaas voor weinig – bitter weinig – series is weggelegd. Rick And Morty is nu een inwisselbare serie geworden zoals vele andere.
Rick And Morty is te zien via KBO Max België
