Baptiste Bouthier & Héloïse Chochois :: 11 september 2001 – De dag dat de wereld kantelde

Er hoeft zelfs geen jaartal bij: laat de datum 11 september vallen en iedereen weet waarover je het hebt. Voor wie de dag meemaakte, is het een van die waar-was-je-toen-momenten. Nu de aanslag twintig jaar achter ons ligt, blikken journalist Baptiste Bouthier en tekenaar Héloïse Chocois terug op die historische dag.

Dat doen ze met het personage Juliette, die het vliegtuig naar de VS neemt om in New York haar zus te bezoeken. Juliette weet nog waar ze die bewuste dag was, ook al was ze toen amper 14 en was wat in New York gebeurde in haar ogen aanvankelijk een ver-van-mijn-bedshow. 2001: toen stond, in vergelijking met vandaag, het internet nog in zijn kinderschoenen, waren er nog geen smartphones en wie wel over een mobiele telefoon beschikte, was daar veel minder mee in de weer, want je kon er simpelweg minder mee doen. Het duurt dan ook tot Juliette van school onderweg naar huis is voor ze hoort over iets dat in New York gebeurd is. En pas later, thuis, voor de televisie, dringt de ware omvang van het gebeuren Juliettes leven en dat van haar gezinsleden binnen.

Haar verhaal toont hoe een historische gebeurtenis op het moment zelf beleefd wordt door mensen die eigenlijk buitenstaander zijn, maar door de immense impact toch betrokken zijn. Auteur Baptiste Bouthier, journalist van beroep, schetst daarbij het bredere kader en kijkt niet alleen terug naar de aanslagen, maar ook naar wat er op volgde: de oorlog tegen terreur in al zijn gedaanten. Het leven op school, een vader die complottheorieën omarmt, tasjes in winkels die moeten worden opengemaakt: het duurt niet lang voor 9/11 een impact heeft op het leven van Juliette. Bij zowel de Amerikaanse Patriot Act als zijn kleinere Franse broertje, het Vigipirate Plan, plaatst Bouthier vraagtekens. Want hoe is de doorsnee Amerikaan, Fransman – laat staan Afghaan – beter geworden van al die maatregelen?

Doorheen het verhaal van Juliette weeft Bouthier kleinere verhalen over mensen die van zeer nabij betrokken raakten bij 9/11, zoals brandweerman Joseph Pfeifer, een van de honderden die hun leven gewaagd hebben voor een bluskarwei die eigenlijk onbegonnen werk was. Of Brian, werkzaam op de 84ste verdieping van de zuidelijke toren. Nauwelijks een kwartier nadat de andere toren getroffen is en hij samen met zijn collega’s vol afgrijzen vaststelt hoe in de noordelijke toren mensen uit wanhoop naar beneden springen, boort een vliegtuig zich ook in zijn gebouw, enkele verdiepingen lager dan waar Brian zich bevindt. Met een collega weet hij langs de enige nog bruikbare trap de begane grond te bereiken, luttele momenten voor zijn toren instort. Brian is een van de vier mensen die zich boven de impactzone bevonden en die 9/11 overleefden. Net zo goed als ze het dagelijks leven van een Franse tiener in beeld kan brengen, weet Héloïse Chocois op pakkende wijze de verwarring en de angst die in de toren heersen in haar tekeningen te vatten.

Door de recente gebeurtenissen in Afghanistan krijgt 11 september een grotere actuele dimensie dan de makers hadden kunnen bevroeden. Het boek is een sobere, maar pakkende kijk van gewone mensen op grote gebeurtenissen en hoe die hun onstopbaar, ontregelend werk verrichten. Herinneren waar je was toen 9/11 plaatsvond, is een ding; waar we zullen zijn wanneer zijn naweeën stilvallen, is een groot vraagteken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijftien + 4 =