Mikaël :: Bootblack

Mikaël keert terug naar het mythische New York van de jaren dertig en veertig. Na Giant brengt ook Bootblack het visueel aantrekkelijke, maar voor zijn bewoners bikkelharde leven in de grootstad in beeld. We volgen Altenberg, een jongeman die als schoenpoetser probeert de Amerikaanse droom waar te maken.

Als je maar hard genoeg werkt, dan kom je er wel: het refrein van de Amerikaanse droom is door iedereen stilaan meezingbaar. Dat concept spreekt de jonge Altenberg wel aan; het geeft hem de mogelijkheid zich los te weken van de Duitse roots waar zijn ouders nog hard aan vast houden.

Al Chrysler, zoals Altenberg op straat heet, bekwaamt zich in het poetsen van schoenen, een eerzaam beroep waarmee in je in die tijd net genoeg geld bij elkaar wist te schrapen om levend de volgende dag te halen.

Dat daarmee geen dromen vervuld worden, wordt echter snel duidelijk. Als hij uit dit doodlopend straatje wil raken, zal Chrysler andere bronnen van inkomsten moeten vinden. Een handige bijverdienste blijkt te vinden in de onderwereld, waar Chrysler als klein radertje in het grote geheel mee kan draaien. Het zorgt er in ieder geval voor dat uitzicht op beterschap meer wordt dan een onbereikbare illusie. En het is niet dat Chrysler zo’n wilde dromen heeft. De dochter van de lokale kruidenier mee naar Coney Island nemen zou al heel wat zijn.

Wie vooruit wil, vindt op straat echter vele obstakels, vaak vakkundig opgeworpen door andere straatschoffies die eveneens hun deel van de koek willen. En als het even kan ook jouw deel. Geweld is niet uitzonderlijk en het principe van vergeven en vergeten staat lager aangeschreven dan oog om oog, tand om tand.

De omstandigheden nopen Chrysler uiteindelijk een door de geschiedenis aangeboden optie te overwegen: dienst nemen in het op dat moment behoorlijk glorieuze leger van Uncle Sam en op die manier zijn oude thuisland bezoeken, in het uniform van zijn nieuwe vaderland.

Hoewel er, zeker in de eerste helft, bemerkingen gemaakt kunnen worden bij Mikaëls drang om alles te benoemen – show, don’t tell, weetjewel – is zijn nieuwste creatie een indrukwekkend werkstuk geworden. Philip Roth schemert er in door, net als Woody Allen en Joseph Mitchell. Maar bovenal is dit vooral Mikaël. Bootblack is een prachtig weergegeven relaas, waarbij je de drukte en het leven van de stad voélt. In indrukwekkende panoramische tekeningen – zowel in de breedte als de hoogte – tovert Mikaël New York om van decor tot een personage.

Badend in warme kleuren krijg je een verhaal voorgeschoteld dat absoluut geen vrolijke vertelling is, maar door zijn indrukwekkende grafische aanpak niet te missen is. De stad, zijn mensen, zijn nieuwkomers en anciens en de vage grens daartussen: het wordt door Mikaël allemaal in een fascinerende mix gegoten die een van de betere beeldverhalen van het voorjaar vormt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

achttien − 8 =