Equal Idiots :: ”Wij zijn niet non-ambitieus!”

Eén gitaar, één drum; twee zotskappen. Equal Idiots waren de neefjes Duck van de Belgische rockscene, maar ook zij kunnen de tijd niet stoppen. Op tweede plaat Adolescence Blues Community komt het volwassen leven nijdig zeuren, en dat verbaasde ook de groep. “Al te donker mocht het toch niet worden. Zo zijn wij namelijk niet.”

enola: Doelgerichter, ernstiger, vrijer. Dat was het idee voor de plaat, lees ik.

Thibault Christiaensen (gitaar):Eagle Castle BBQ, ons debuut, hebben we opgenomen zoals we live speelden. Dat vonden we toen heel belangrijk, maar nu moest dat niet meer. We hebben de vrijheid genomen om te experimenteren. Geen zotte dingen, hoor. Maar een basgitaar en een piano: dat moest nu toch wel kunnen, net als een trekzak, het hondje van de buren, een boor … En toch klinkt het nog altijd Equal Idiots, vind ik.”

enola: Muzikaal mag er inderdaad wel meer. “Cowboy Mambo’s Desert Dream” is bijvoorbeeld een surfuitstapje.

Christiaensen: “Doordat de nummers over een behoorlijke periode zijn geschreven, gingen ze ook veel kanten op. Op een bepaald moment werd ik zelfs bang dat de plaat te hard als een samenraapsel van losse songs zou voelen. Dat hebben we wel kunnen vermijden, denk ik. Die riff van “Cowboy Mambo’s Desert Dream”, waarvan ik wist dat we er een western-nummer van moesten maken, had ik al lang liggen. We hebben hard getwijfeld of we er iets mee konden doen. Uiteindelijk hebben we beslist dat het op de plaat moést. Het heeft zo geweldig veel sfeer, is anders dan de andere nummers, en zorgt zo voor variatie.”

Pieter Bruurs (drums): “Dat was belangrijk. Het mocht geen amalgaam zijn, maar  verscheidenheid moest er wel zijn. En zo anders klinkt “Cowboy Mambo’s Desert Dream” nu ook niet dat het niét tussen de rest past. Mensen zijn bij try-outs overigens altijd meteen mee met dat nummer.”

Christiaensen: “Ik ben blij met de buitenbeentjes van de plaat. “Dogs” is er nog eentje,  helemaal zonder structuur. Of “Time”, het enige rustige nummer, dat we een Velvet Undergroundvibe wilden geven.”

enola: Stuitte je op grenzen? Dingen waarvan je voelde dat het niet paste om te doen als Equal Idiots?

Christiaensen: “Van “Adolescence Blues” hebben we een versie gemaakt in de sfeer van “Crucifuck” van Gallows: heel erg uitgekleed laten eindigen, en dan groots en dramatisch afwerken. Na een dag rusten waren we het er echter over eens dat het niet bij ons paste. Het was veel te donker. Het album klopte veel beter zonder dat eindstuk. De plaat is al zwaarder dan we van onszelf gewoon zijn, we moesten niet overdrijven.”

enola: Hoe zie je jezelf als songschrijver evolueren?

Christiaensen: “Pfoe, wat een vraag. De tweede is pas uit en we denken nog niet na over de derde, hoor. Wat ik wel weet, is dat ik ooit eens een echte klassieker zou willen schrijven. Iets als (What’s The Story) Morning Glory van Oasis, zo’n plaat waar iedereen van zegt: “Wat een album!”.”

enola: Black Box Revelation is bij zijn vierde plaat geplooid en is met een derde man gaan spelen. Daar zijn jullie nog niet aan toe?

Christiaensen: “Neen. En ik denk ook dat het anders is als je al zo lang bestaat, en zoveel platen hebt als hen. Dan wil je misschien wel iets anders. Ik sluit niet uit dat wij ook ooit op dat punt komen. Nu zijn we eigenlijk nog altijd dat groepje van twee maten die op zolder muziek begonnen te maken, en dat moet het nog altijd blijven. Maar goed, ook Black Keys spelen nu met een hele backingband. Zeg dus nooit nooit.”

Bruurs: “Bij de try-outs die we spelen, vragen we die feedback wel aan de mensen die de plaat al hoorden, maar tot nu toe is er niemand die vond dat we de plaat met ons twee niet konden brengen.”

enola: Anderhalf jaar lang wegblijven van de podia moet de livebeesten die jullie zijn zwaar hebben gevallen.

Bruurs: “We hebben een jaar niet opgetreden, maar wel hard gewerkt in het repetitiehok. Dat we vorige zomer wat try-outs gespeeld hebben, onder andere in Nederland, en op Pukkelpop stonden moest. Wij kunnen niet stilzitten.”

Christiaensen: “En toch was die break nodig. Ik denk dat ik tegen dan iedereen wel eens had gezegd dat ik het beu was om altijd dezelfde nummers te brengen. Het was hoog tijd voor nieuw materiaal, en nu dat er is hoop ik dat we daarmee even veel kunnen spelen als met Eagle Castle BBQ.”

enola: Het is drie jaar lang hard gegaan voor jullie. Moest je tijd zoeken om opnieuw te kunnen schrijven?

Bruurs: “Ja. We zijn beginnen schrijven toen we nét waren afgestudeerd en op zoek naar werk waren. Dat was een grote verandering. Plots moesten we echt agenda’s naast elkaar gaan leggen om ruimte te vinden.”

Christiaensen: “Toen we Eagle Castle BBQ opnamen studeerden we nog. Dat ging vlotter. We skipten onze les, en dat was het. Nu hebben we verantwoordelijkheden, want we hebben vrij snel besloten om naast de muziek toch nog een job te nemen. Die overgang naar het echte leven is dan ook de rode draad in mijn teksten geworden. Dat klinkt zwaarder dan het is, want het blijft – hoop ik toch – nog altijd een Equal Idiotsplaat. Het is zeker geen depressieve plaat.”

enola: Het afscheid van de jeugd viel jullie zwaar?

Christiaensen: “Het eerste nummer dat ik schreef was “Adolescence Blues”, en dat kwam eerst als tekst. Ik was met mijn vriendin gaan samenwonen: zij werkte, ik zocht werk. Ik voelde me best nutteloos toen, alleen op dat appartement. Ondertussen heb ik een job, ik mag dus niet klagen, maar die onzekere periode heeft wel een grote invloed op de plaat gehad.  Da’s niet erg hé, ik denk dat iedereen daar door moet, dus het zal wel herkenbaar zijn.”

enola: En dan blikt een mens al eens terug op “16, age of being fine”?

Christiaensen: ““16” is een soort van liefdesliedje, maar net zo goed een ode aan het jonge leven. Vanaf je zestiende mag je alcohol drinken en uitgaan: dat is een fijne periode. Ik weet nog dat de eerste dates met mijn lief, ergens op mijn twintigste, bestonden uit halve liters uit de nachtwinkel en op mijn kot uren doorpraten terwijl we die opdronken. Eigenlijk heb ik mijn lief leren kennen door dat bier, maar daarmee wil ik natuurlijk niemand aanzetten tot overmatig alcoholverbruik.” (lacht)

enola: Schrok je van die donkere teksten?

Christiaensen: “Niet echt, maar het mocht niet uit de hand lopen. Ik weet nog dat uit de shoot met Charlie De Keersmaecker voor de persfoto’s abnormaal grave beelden zijn voortgekomen, maar ook een paar waarop we er nogal ernstig uitzagen. Coole foto’s, maar toch niet echt wat het moest zijn. We zijn wel nog altijd Equal Idiots hé; geen emopunkband. Ik zie er op toe dat het die kant niet uit gaat. Ik ben tevreden met hoe we nu terug naar buiten kunnen komen. Het is niet dat we achterom kijken wat de rest van het publiek denkt, maar we moesten ons er zelf in kunnen vinden.”

Bruurs: “Het moest een plaat zijn waarin we onszelf nog herkenden. Uiteindelijk zijn we nog altijd jong, het mag nog altijd wat vrolijk blijven. Equal Idiots zijn twee beste vrienden die de tijd van hun leven hebben, en dat moest het nog altijd uitstralen.”

enola: Jullie hebben een paar boerenjaren gehad voor en na Eagle Castle BBQ. Lag de optie om voluit voor het muzikantschap te gaan niet op tafel?

Christiaensen: “Jawel. We hebben er  over gesproken, maar ik denk niet dat wij het soort kerels zijn die de hele dag in een repetitiehok op een gitaar kunnen zitten tokkelen. We hebben nog andere creatieve interesses – ik werk voor radio en televisie, Pieter is interieurvormgever – die we kwijt willen. En verder is het iets typisch Kempisch denk ik: eerst was het voor onze ouders belangrijk dat we toch ook een diploma haalden, nadien voelden we zelf de nood om toch ook een vast inkomen te hebben. Als een back-upplan.”

enola: Is dat niet vermoeiend, altijd zo nuchter zijn?

Christiaensen: “Er zijn momenten genoeg dat we niet nuchter zijn. (lacht) Maar voor punkers zijn we heel verantwoordelijke jongens. En het is de combinatie van alles wat we doen die er voor zorgt dat Equal Idiots fris blijft.”

Bruurs: “Dit werkt voor ons gewoon het beste. Zo houden we ook de goesting om meer in een optreden te kunnen steken. Ik denk dat het publiek dat dan voelt, dat wij ook honger naar het weekend hebben gehad. Maar de muziek is wel degelijk enorm belangrijk hoor. Net daarom zijn we zelfstandigen, omdat we dan ook gemakkelijk even alles op de muziek kunnen zetten als het druk is. Maar het is niet gemakkelijk in dit kleine land om van de muziek te leven, en wat als ik morgen mijn rug breek? Het is maar zo veilig om iets achter de hand te houden.”

Christiaensen: “Uiteindelijk hebben we de voorbije jaren al een heel mooi parcours kunnen rijden toen we onze studies en optreden combineerden. Waarom zou dat dan nu niet opnieuw lukken? De ambitie is in elk geval om minstens even goed te doen.”

enola: “Als je drie keer op Werchter hebt gestaan, wil je wel iets anders”, vertelde David Dupré van Arid me ooit. Durf je verder kijken dan de volgende zomer?

Christiaensen: “Op dit moment kan het nog genoeg vooruit. We zijn ooit in de AB Club begonnen, toen gingen we naar de AB Box, en nu spelen we in de grote zaal. Er is nog genoeg in België om te groeien. Neem nu Pukkelpop: de eerste keer dat we daar stonden was met De Nieuwe Lichting in de Wablieftent. Vorige zomer mochten we het hoofdpodium openen. We zijn met Adolescence Blues Community dus niet non-ambitieus. We willen meer in Nederland spelen, om maar iets te zeggen. En ik wil toch ook even toevoegen dat ik het helemaal geen evidentie vind dat we dit jaar weer op Werchter of Pukkelpop zullen staan. Ik ga heel blij zijn als dat zo is. Vind je dat diplomatisch? Misschien moet dat gewoon. En ik meen dat ook.”

Equal Idiots stelt Adolescence Blues Community voor op donderdag 20 februari in de AB.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × een =