Guido van Driel :: In Hollandia Suburbia: 1. Aankomst

Met In Hollandia Suburbia maakt Guido van Driel een opvallende terugkeer naar de strip. Zijn gevoel voor vervreemding en zijn feilloze filering van zijn personages blijven gelukkig overeind. En dan hebben we nog een afsluitend deel van dit tweeluik te goed.

Verwarring heerst in het universum van Guido van Driel. Net als in zijn vorige stripverhalen is ook het eerste deel van het tweeluik In Hollandia Suburbia een bevreemdend mysterie waarin van Driel onwaarschijnlijke situaties toch opvallend herkenbaar maakt. In een typische, grijze buitenwijk wordt in een voortuintje een lijk gevonden. Het blijkt om Jonas Van der Geest te gaan. Zijn dood lijkt al gauw verband te houden met een ongeval dat één van zijn vrienden een half jaar eerder had, waarbij zijn arm afgehouwen werd door een vliegende metalen schijf. Jonas en Ido waren allebei lid van de muziekgroep In Hollandia Suburbia. De vader van Jonas ontdekt mogelijke verbanden tussen de metalen schijf en buitenaards leven. Het is geen sinecure voor inspecteur Harry Kleijn om de knopen te ontwarren. Gaat dit onderzoek de mystieke toer op, of blijkt het allemaal eenvoudig rationeel te verklaren. Net die verwarring heeft Guido van Driel bijzonder beklijvend op papier weten te zetten.

Van Driel springt in zijn verhaal heen en weer tussen verschillende tijdstippen en hangt daar ook een verschil in tekenstijl aan vast. De pagina’s waarin hij werkt met pastelachtige potloodkleuren tonen een lichtere variant van de typische, wat zware en geschilderde van Driel-stijl. Het is een goede keuze om de lezer aan de hand van de tekeningen toch mee te gidsen door de verschillende tijdperken. Want er zitten in dit volle scenario toch wel wat elementen die het de lezer moeilijk zouden kunnen maken. Toch overheerst aan het einde van het album een gevoel van benieuwdheid. In het afsluitende deel zullen heel wat antwoorden komen, maar al te hoge verwachtingen daarover kan de lezer zich best besparen. Al te expliciet en uitleggerig is Guido van Driel nooit geweest en we betwijfelen dat dit met In Hollandia Suburbia zal veranderen.

Het was ondertussen al van 2012 geleden dat Guido van Driel nog eens een strip publiceerde. In de tussenliggende jaren wijdde hij zich vooral aan zijn andere passie, de film. In De Wederopstanding van een Klootzak verfilmde hij zijn eigen strip Om Mekaar in Dokkum en dit jaar nog kwam ook een nieuwe film in de zalen, Bloody Marie. Sinds zijn stripdebuut Vis aan de Wand (1994) werkt van Driel aan een heel eigenzinnig en uniek oeuvre in de Nederlandse stripwereld. Zijn verhalen wekken bijna altijd een gevoel van vervreemding op, maar steeds meer koppelt van Driel die vervreemding aan fascinerende studies van zijn herkenbare personages. Surrealisme en realisme gaan hand in hand.

Voor In Hollandia Suburbia maakt van Driel ook de overstap naar Concerto Books, het nieuwe label van Hansje Joustra. Concerto maakte van dit album een prachtige uitgave op groot formaat. Dit geeft de pagina’s van van Driel extra glans. De lezer die zoekt naar een strip die prikkelt, uitdaagt en, daar zijn we weer, vervreemdt, moet niet langer twijfelen en gewoon In Hollandia Suburbia een kans geven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 − veertien =