De laatste keer dat we het checkten maakte Let’s Eat Grandma nog friemelige muziekjes op zijn CocoRosies, met tweede plaat I’m All Ears (uit in juni) ingeblikt, laat nieuwe single “Falling Into Me” een ander geluid horen: popgevoeliger, zonder de zin voor experiment te verliezen.
Popmuziek? Op debuut I, Gemini fröbelde Let’s Eat Grandma – nog steeds de slechtste groepsnaam van hun generatie – er nog op los, verloor het zich in stuurloze klanktapijtjes, intimistisch gepruts, en ideeën zonder richting. Vandaag lijken Rosa Walton en Jenny Hollingworths, ondertussen ook alweer negentien, het eens te zijn geworden over waar het heen moet: richting grotere podia. “Falling Into Me” laat een duo horen dat de grote popmoves niet schuwt.
Een hooky synth zet de toon voor heldere zang, waar bij momenten een zweempje Lorde in is te ontdekken. Een logisch voortstuwende beat komt aangedraafd, na anderhalve minuut krijgen we een build-up naar een soort-van-break. Waarna de afslag naar Minder Logisch wordt genomen. Walton en Hollingworths gaan rustig aan het drijven tot voorbij de drieminutengrens, om pas dan opnieuw heel even het tempo op te pikken en aan vijf minuten en een half nog even de deur te openen voor een korte sax-outro. Grillig? Dat in elk geval nog steeds. Fascinerend? Nog meer.
Let’s Eat Grandma staat woensdag 18 april in Trix.
