Reis rond de wereld in tachtig downloads :: Tweede etappe: Frankrijk

Sinds Radiohead in 2007 de muziekwereld op zijn kop zette door In Rainbows op het net te gooien volgens het pay what you want-principe, is de hoeveelheid gratis muziek op het internet alleen maar toegenomen. Dat is zeker zo voor wie de blik naar de ruimere wereld richt. U ziet door de bomen het bos niet meer? Enola selecteert voor u tweewekelijks een handvol twijgjes uit de internationale wildgroei, steeds gefocust op een land of regio. Het doel: een reis rond de wereld in tachtig downloads. Tweede etappe: Frankrijk.

Dat het slecht gesteld is met onze kennis van de Turkse muziekscène valt nog wel weg te relativeren met zulke gemaksargumenten als afstand, onbegrijpelijke taal en (vermeende) culturele verschillen. Maar dat we zo weinig op de hoogte zijn van wat er gebeurt op muzikaal vlak bij buurman Frankrijk is minder begrijpelijk. Natuurlijk is het land dankbaar tourterritorium voor Belgische bands en zijn er een aantal Franse projecten die het goed tot uitstekend doen in Nederlandstalig België, maar over het algemeen valt er nog veel meer te ontdekken op een boogscheut van de eigen landsgrenzen. Bij deze, en avant met enkele strategische voorbeelden die u gratuitement kan downloaden.

6. RIEN

Dit mysterieus collectief uit Grenoble was tot 2014 (het jaar waarin de band er de brui aangaf, zoals zelf voorspeld op T-shirts met theatraal opschrift: “RIEN 1999-2014”) het soort band waarvoor we postrock het voordeel van de twijfel gaven. Postrock dus, maar dan not as you know it: schipperend tussen noisy uitspattingen, disco-beats, krautrock-grooves, Ennio Morricone-twang, en een eclectisch melodiegevoel dat in de postrockwereld enkel zijn meerdere erkent bij The Samuel Jackson Five. Vaak bijzonder catchy ondanks bizarre maatsoorten en songstructuren die ver weg blijven van de mainstream. Verder ook leuk: het volgen van RIEN is een bijwijlen hilarische bedoening. Struin maar eens rond op de spuuglelijke webstek van hun eigen label l’Amicale Underground, waar alle platen van RIEN en aanverwante projecten (daarvan is het poëzie-meets-postrock project Jull ook erg de moeite trouwens) kunnen gedownload worden, en u weet wat we bedoelen. Ondertussen staat al dat lekkers ook gewoon op Bandcamp. Allemaal het ontdekken waard, maar om te beginnen raden we u magnum opus Il Ne Peut Y Avoir De Prédiction Sans Avenir uit 2007 aan, een schizofrene muzikale rollercoaster van jewelste. Destijds overigens op een CD uitgebracht waarvan de hoes kon omgebouwd worden tot een piramide, nu helaas enkel in digitale versie te verkrijgen.

7. S.E.A.R. & Jacques Jupiter

Dat hiphop in Frankrijk populair is, hoeven we u niet te vertellen. Op festivals als Dour en Les Ardentes staan altijd wel enkele grote namen uit de Franse scène, en legendarische groepen als IAM, NTM en MC Solaar zijn ook bij ons genoegzaam bekend. Buiten die giganten zijn er ook heel wat kleine projecten actief, waarvan dit klassieke MC-producer duo een mooi voorbeeld is. S.E.A.R. is een klassieke rapper met een goeie stem en flows en genoeg tekstuele flair om het rond science-fiction en escapisme draaiende concept van Fantasia boeiend te houden. In Jacques Jupiter, die ook een aantal fijne instrumentale releases op zijn CV heeft staan, vindt S.E.A.R. bovendien een perfecte kompaan. Beats die de boom bap stijl min of meer trouw blijven, maar daarin mooi het tekstueel concept van de plaat aanvullen met spacy samples en synthesizers en geregeld een ratelende trap-beat om het project toch duidelijk in het heden te plaatsen.

8. Requin Chagrin

Psychpoppareltjes die meesurfen op de populariteit van zulke figuren als Kurt Vile en Tame Impala. Het oorspronkelijk Zuid-Franse (maar ondertussen in Parijs gevestigde) Requin Chagrin schrijft zich duidelijk in in die traditie, maar geeft er wel een eigen smoelwerk aan mee door de Franstalige teksten en heldere gitaarwerk van frontvrouw Marion Brunetto. Met “Le Chagrin” heeft het viertal zelfs een bescheiden potentiële anthem in handen, met vooral een glansrol voor de vintage orgelklanken die de song uitgeleide doen. Deze korte maar krachtige release is nog maar een dikke maand geleden uitgebracht (op 10” vinyl), maar de muziek doet vermoeden dat hier wel eens een grotere toekomst in kan zitten.

9. Catherine Hershey

Voor liefhebbers van Björk’s meest opmerkelijke plaat Medulla. Catherine Hershey bouwt op de korte ep Ici Le Coeur haar songs op met nagenoeg enkel stem (enkele verdwaalde instrumentale inkleuringen uitgezonderd) die ze polyfoon arrangeert tot korte a capella vignettes. Wel verschillend van Björk’s spielerei in de zin dat Hershey steeds de natuurlijke klank van de stem centraal laat staan zonder elektronische vervormingen, waardoor het klinkt alsof je naar een trio (of meer) zangeressen luistert, een minikoortje van sirenen die je meezuigen naar een eigenzinnige muziekwereld. Verschillende andere releases op het Souterraine label zijn trouwens ook te verkrijgen aan zelf te bepalen prijs, fijn om in te grasduinen.

10. One Lick Less

Een vuile uitsmijter, dit Parijse tweetal. Oorspronkelijk een sologitaarproject dat American Primitivism van zijn lieflijke randje ontdeed, maar met de komst van een drummer gekatapulteerd richting een rauwe sfeer die laveert tussen jazz, folk, punk en math rock notenneukerij. Debuut & We Could Be Quiet straalt vooral een erg live gevoel uit, met drums die rond de gitaarlijnen lijken te improviseren, maar ze even vaak opjutten tot gejaagde extase. Vooral in die laatste momenten, zoals in “Mechanic Fever”, lijkt het alsof dit Franse tweetal een deal gesloten heeft met diezelfde duivel die de ziel van Robert Johnson in pacht houdt. Gooi daar dan nog de ruwe naar Kurt Cobain neigende vocals bij en je krijgt een project dat een volledig eigen sound heeft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 − een =