DUNK!FESTIVAL: Hemelbestormer :: ”We maken geen muziek om op te headbangen”

Wie fan is van atmosferische, instrumentale post-metal moet op de tweede Dunk!dag op het onchristelijk vroege 13 uur al afzakken naar Velzeke. Dat zal de moeite meer dan waard zijnmet het Limburgse Hemelbestormer, ontstaan uit de assen van de gerespecteerde metalbands Gorath en Serpentcult.

Hemelbestormer begon officieel in 2012 in Diepenbeek, toen onze gesprekspartner Filip Dupont (gitaren, synths) met gitarist Jo Driesmans, bassist Kevin Hensels en drummer Fréderik Cosemans (die ook drummeppen uitdeelt bij Death Penalty, Hedonist en Serpentcult) begon te jammen. Samen zoeken ze geduldig naar een evenwicht tussen loodzwaar, complex riffwerk (ze noemen het zelf math sludge) enerzijds en zweverige ambient/ drone muziek anderzijds.

Het interview vindt plaats op de dag dat Studio Brussel naar jaarlijkse gewoonte uitpakt met De Zwaarste Lijst. Maar dat is duidelijk Dupont zijn cup of tea niet. “De zwaarste lijst? Het is alleszins niet de zware muziek waar ik naar luister. Ik heb nooit echt naar mainstream metal geluisterd. Ik heb ook enkel de twee eerste edities van Graspop gedaan, en mij lazarus drinken en vervolgens knock-out tegen de speakers hangen zegt mij niets. Geef mij dan maar het Metal Méan Festival of het Sommer Sonnenwende-festival in Oostenrijk, waar we dit jaar met Hemelbestormer zullen spelen Dat leek nog een echt, oprecht festival en de organisatoren beogen dan ook geen commercieel succes. Nog een aanrader is het Eine in Teich-festival. Daar speelden we vorig jaar.”

enola: Met de songlengte onderscheiden jullie zich ook al van doorsnee metalbands. Bovendien wordt er in het tweeëntwintig minuten durende “Portal To The Universe” tussen de zware gitaren ook wat ruimte gelaten om te ademen. Hoe komt zo’n lang nummer precies tot stand?

Dupont: “Ik weet niet meer goed hoe het nummer is tot stand gekomen, maar we proberen erop te letten geen typische post-rock of metal te maken. Ik maak meestal 80 procent van de songs en ik besef dat als je wil opbouwen en herhalen je niet met vijf minuten kan toekomen. Als je aan een nummer van twintig minuten komt, heb je uiteraard een paar rustpunten nodig.”

enola: De leden van Hemelbestormer zijn afkomstig van Serpentcult en Gorath. Wanneer is het plan beginnen op te borrelen om meer atmosferische metal te spelen?

Dupont: “Met Gorath heb ik zes albums uitgebracht en heel wat optredens gedaan. Een stapje verder zetten band was echter niet meer te combineren met een voltijdse job. Dan blijf je ter plaatse trappelen. Maar ook muzikaal begon Gorath te veranderen. De voorlaatste plaat klonk al wat trager en meer doomachtig. Ik luisterde sowieso nog veel naar black metal, maar begon ook het sludgegenre te ontdekken. Pas op, het is af en toe fijn om nog eens snelle, in your face muziek te spelen. Maar we zijn met Gorath gestopt in 2013 en ik zou nooit een reünie willen doen zoals At The Gates of Carcass vandaag. Stoppen is stoppen.”

enola: Met Hemelbestormer hebben jullie vorig jaar een opmerkelijke split-release uitgebracht. Daarvoor werkten jullie samen met de Italiaanse artiest Vanessa Van Basten. Hoe is dat tot stand gekomen?

Dupont: “Ik ken de heren van Consouling Sounds al langer. Zij brachten naar aanleiding van hun vijfde verjaardag een reeks samenwerkingsalbums uit. Het opzet was twee bands met verschillende muzikale achtergronden een gezamenlijk stuk te laten maken. Zo hebben ze ook Gnaw Their Tongues en Alkerdeel laten samenwerken. Maar ik kende Vanessa Van Basten (een Italiaans duo dat meer atmosferische shoegazegerichte muziek maakt, n.v.d.r.) dus nog niet, het was Consouling Sounds dat ons aan elkaar koppelde. Zo is onder meer “Portal I” haast artificieel tot stand gekomen. Maar het resultaat mag er zijn.”

enola: Ik vond het artwork van de release indrukwekkend. Waar is de foto van de gletsjer genomen en wat willen jullie kwijt met de haast romantische cover?

Dupont: “De inspiratie komt van kunstenaars als Magritte en Friedrich, maar ook digitale artiesten zoals Dave Mckean. We vonden het vooral belangrijk om een evenwicht te vinden tussen duisternis en licht. Over het algemeen klinkt onze muziek zwaar, koud en destructief. Maar dat is niet het enige gevoel dat onze muziek uitstraalt. Er moet ook wat licht van uit gaan. Naast de zware stukken zijn er evengoed delen waarbij de luisteraar tot adem en zelfreflectie kan komen. Ook in de wereld van vandaag is er heel wat duisternis, maar het is ook belangrijk te weten dat die blijft ontwikkelen en evolueren. Duisternis zien we dus ook niet als een permanent gegeven, ooit zal het ophouden te bestaan en er zal iets nieuw verschijnen. Wij zoeken allemaal naar een antwoord. Dat wordt op de cover voorgesteld door het desolate landschap. De drijvende bergen stellen als het ware die waarheid voor en die is onzichtbaar, onmeetbaar. Het is wat het is en kan niet nagebootst worden. Het leidt ons wel naar nieuwe vooruitzichten en die brengen ons ten slotte bij het portaal van het universum. We willen de luisteraar dus niet alleen afmatten, maar ook hoop geven, een houvast bieden.”

enola: Bij Hemelbestormer lijkt alles in een concept te passen. Hoe past de zeer passende bandnaam daarin?

Dupont: “Ik kan mij zelfs niet meer herinneren hoe we bij Hemelbestormer terecht gekomen zijn, maar het past alleszins bij de sfeer van de muziek. We hebben geen teksten, maar de bandnaam past net als de songtitels en het artwork bij het gevoel dat we in onze muziek willen steken. Het is allemaal heel persoonlijk beïnvloed, maar om op een Jehova-manier te zeggen: we willen zowel licht als duisternis met onze muziek brengen.”

enola: Als ik mij niet vergis, trekken jullie binnenkort naar West-Vlaanderen om in de Hearse Studio van Lander Cluyse een eerste plaat op te nemen?

Dupont: “Klopt, dat zal voor begin juli zijn. De plaat zal dan afgewerkt zijn begin 2016. We kozen voor Lander omdat hij een organisch geluid kan neerzetten. Zo heeft hij veel voor Amenra gedaan, maar ik moet ook aan de platen van Neurosis en YOB denken als het gaat over producties. Technisch gezien vind ik bijvoorbeeld het laatste album van YOB fantastisch. Andere bands waar ik nu vaak naar luister zijn Leviathan en Godspeed You! Black Emperor. Ik luister nu al een vijftal jaar naar heel uiteenlopende genres en niet alleen naar black metal, maar de sfeer blijft toch centraal staan. Naar cleane, artificiële producties luisteren, gaat echt niet. Ik wil echtheid en dat kan je horen in zowel postrock als in pakweg black metal.”

enola: Ik heb al gehoord dat mensen bij optredens van Hemelbestormer in een soort trance geraken. Lukt dat bij jullie zelf ook al?

Dupont: “Ondertussen hebben we genoeg gerepeteerd om mee te gaan in die trance. We hebben veel en genoeg tijd genomen om de nummers fatsoenlijk in te oefenen. Want alle gitaren uit de studio moet je vervangen door één gitaar en ook de samples moeten live aangepast worden. We hebben vorig jaar tien keer opgetreden en het zal nooit veel meer worden. We kiezen er nu bewust voor om niet elk weekend te spelen. De sfeer, de setting en de locatie zijn belangrijker dan de kwantiteit. Enkel onze drummer speelt nog dertig tot veertog optredens per jaar.” (lacht)

enola: Nu maak je ons wel heel nieuwsgierig. Waar mogen we ons dan live aan verwachten?

Dupont: “We werken met veel visuals en enkel kleine lampjes, die planeten symboliseren, zullen branden. Zonder die visuals en die duisternis op het podium zou de sfeer totaal anders zijn. De hele omgeving telt mee. We maken geen muziek waarop je gewoon kan headbangen of een circle pit begint.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × 2 =