PUKKELPOP 2013: Quicksand :: Donderdag 15 augustus, The Shelter

Op een affiche met meer dan 200 namen (een gokje, want ons telraam is stuk), mag de programmator zich wel een persoonlijk pleziertje veroorloven, zeker als wij erin mogen delen. Quicksand is aan een (korte) tweede reünie tour toe, maar die brengt hen aan deze kant van de oceaan nauwelijks elders dan Pukkelpop. Het helpt allicht dat de bassist tegenwoordig bijklust bij Deftones, maar we zijn ervan overtuigd dat Eppo Janssen deze band ook een beetje voor zichzelf geboekt heeft.

Quicksand heet legendarisch en invloedrijk te zijn, maar tijdens hun korte carrière in volle grunge- en gitaarhype zat er helaas te weinig volk op te wachten. Al kunnen we splinterbommetjes Slip en Manic Compression aanraden aan iedere die zijn of haar gitaren graag hoekig, spannend, inventief maar niet te slimmig of vermoeiend heeft. Gedumpt door twee labels, splitten ze tijdens de opnames van hun derde plaat waarna ze door zowat elke groep die origineel aan metal, punk of hardcore doet als invloed worden geciteerd: je zal het altijd zien.

The Shelter is dan ook vooral gevuld met dertigers die het ideale evenwicht zoeken tussen grijnzend meeknikken, even checken of er nieuws is van de babysit en glazig terugdenken aan de moshpit en het skydiven toen deze band in 1994 de Marquee platspeelde. Ook de band zelf staat verbeten te rocken voor twee muren Marshall-versterkers alsof het nog het nog 1999 moet worden.

Alle nostalgie terzijde, speelt Quicksand vooral een immens strakke en straffe set waaruit we (ja, ook hier een kind van de 90s) snedige versies van “Head to the Wall”, “Fazer” en “Thorn In My Side” onthouden. We missen de rauwe cover van “How Soon is Now?” (misschien durfden ze toch net niet met Johnny Marr die op minder dan een steenworp de Marquee stond plat te spelen), maar dit concert bood songs en een geluid waar we geen genoeg van krijgen. Het schuurde, prikte, durfde smerig sexy te grooven maar barstte met dreigend opeengeklemde kaken nooit echt helemaal uit. Zo hebben we ze graag, maar horen we ze helaas te weinig. Meer van dat mag dus steeds. Kunnen Helmet, Fugazi en Tool volgend jaar nog eens passeren? Dat moet lukken, toch? Eppo?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 + achttien =