Out Loud!: Cloud Boat :: 14 juni 2013, Beursschouwburg

Altijd vreemd wanneer een buitenlandse groep het voorprogramma moet verzorgen van lokaal talent. Zo trad Cloud Boat, een Brits duo dat met hun recent debuut Book Of Hours de mooie kritieken aan elkaar rijgt, aan op het dakterras van de Beursschouwburg als support voor Pomrad, een jonge Antwerpse producer met een voorliefde voor foute synths die nog niet eens een full album uitheeft.

Soit, elke podiumkans die de Britten aangeboden krijgen juichen we toe, want dat Book Of Hours is een ferm debuut dat gerust meer aandacht mag krijgen. Op die plaat valt een boeiende mix van galmende postrockgitaren, diepe dubstepritmes en doorleefde vocalen te horen, waarmee Cloud Boat zich gemakkelijk een eigen plekje in de vloedgolf van postdubsteppers veroverde. Dat ze die subtiele balans ook live kunnen vertalen is dan ook nog eens een extra pluim voor het tweetal, al was dat vooral zo in de stevigere nummers.

Wanneer in het midden van de set immers het intieme “Youthern” werd gespeeld, viel op dat de groep in dergelijke nummers minder de aandacht naar zich toe kan trekken. Toegegeven, dat dit een gratis concert was waarbij wellicht meer dan de helft van het publiek gewoon voor de gezelligheid op het dakterras was komen opdagen, speelt daar zeker in mee doordat de stillere momenten moedig in de clinch moesten gaan met een waas van rumoer. Al blijft de stem van Tom Clarke zelfs in zo’n rumoerige context indrukwekkend.

Slim dan ook dat Cloud Boat verder vooral opteerde voor een selectie van meer uptempo nummers uit hun bescheiden oeuvre (naast de debuutplaat een handvol b-sides en enkel online uitgebracht materiaal; een erg productieve groep is het niet). Het waren immers nummers als “Lions On The Beach” en het afsluitende tweeluik “Pink Grin” die hier het meeste indruk wisten te oogsten met hun intelligente koppeling van denderende en hier en daar zelfs opzwepende dubstepbeats aan de in delay en reverb verdrinkende gitaarlijnen van Sam Ricketts. Daardoor klinkt Cloud Boat soms alsof Skream (die van de beginperiode van de dubstep weliswaar) “The Sad Mafioso” van Godspeed You! Black Emperor onder handen neemt, terwijl James Blake een potje komt meezingen.

Verder aangenaam om eens electronica live te zien zonder laptop, maar met samplers en een resem pedaaltjes. Cloud Boat gaat dan wel niet voor de bijna volledige live recreatie zoals hun maatjes van Mount Kimbie dat doen, aangezien het gros van de beats nog steeds voorgeprogrammeerd is, toch is het sowieso boeiender dan een kerel die wat naar zijn laptopscherm staat te staren. Dat voorgeprogrammeerde zorgde er wel voor dat de nummers sterk de opgenomen versies volgden met weinig variatie. Eén uitzondering daarop was wel te horen in een langer gerekt eindstuk van het donkere “Amber Road” waarop Ricketts extra gitaartexturen drapeerde terwijl de beats wat langer mochten doordenderen.

Dit korte optreden was als een kruising van Dunk! Festival, Daily Dubstep en een huiskamerconcert. Hoewel dat vooral beelden van een schizofrene hutsepot opwerpt, was niets minder waar. Cloud Boat bracht een behoorlijk geslaagde recreatie van het eigen geluid dat ze ook op plaat etaleren, al werd daar niet veel aan toegevoegd afgezien van een zwaardere nadruk op bassen en beats.

Cloud Boat speelt nog op vrijdag 16 augustus op Pukkelpop.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

elf − een =