ROADBURN: Raketkanon :: “We spelen onszelf in de prak”

Raketkanon kwam in oktober vorig jaar uit het niets opgedoken met het ijzersterke debuut RKTKN #1 via het überfijne label Zeal Records. Het Gentse kwartet pakte uit met tien nummers boordevol intense sludgecore die rechtstreeks uit de buik komt. De band speelt intussen zowat elke Vlaamse concertclub plat en lijkt nu ook stilaan Nederland te veroveren. Na geslaagde passages op Eurosonic Noorderslag en Paaspop volgt Roadburn Festival in Tilburg. Hoog tijd voor een terugblik op de eerste zes maanden met zanger Pieter-Paul Devos, gitarist Jef Verbeeck en drummer Pieter Dewilde.

Bassist Lode Vlaeminck kon er niet bij zijn wegens repetitieverplichtingen voor Tomàn (die zich klaar stomen voor een tour door China). We worden ontvangen in het huis van Pieter-Paul Devos in Sint-Amandsberg, waar ook Ian Clement van Wallace Vanborn, fotograaf Anton Coene en bandmanager Thomas wonen. Je loopt er letterlijk tegen de lp’s, aan de muur hangen Coenes foto’s van Kapitan Korsakov en uit de platenspeler horen we The Jesus Lizard en Eliott Smith. De hele woonkamer ademt muziek uit. Geen betere locatie voor een gesprek met Raketkanon.

enola: Heren, hoe kijken jullie terug op de periode sinds de release van RKTKN #1? Het leek allemaal zo snel te gaan.
Devos: “We zijn daar een beetje ingerold zeker? De plaat is er gekomen, we kregen goede reviews en daarna zijn de shows gekomen.”
Verbeeck: “In het begin wilden we wat meer optredens, maar een samenloop van vanalles zijn die er geleidelijk gekomen. Thomas (Van Dingenen, manager) heeft zijn werk goed gedaan. Geert (van Zeal Records) heeft voor reviews in De Standaard, Humo en De Morgen gezorgd. Hij dacht dat de plaat zeker in Select zou gedraaid worden, maar toch niet in De Afrekening.”
De Wilde: “Ik had niet verwacht dat we al zo veel zouden gespeeld hebben.”

enola: Dachten jullie dat Raketkanon voor een veel beperkter publiek geschikt was?
Verbeeck: “We waren daar echt niet mee bezig. We hebben gewoon muziek gemaakt waar we nog steeds een stijve van krijgen. We hadden wel ambitie om veel te spelen.”

enola: Jullie staan binnenkort op het grote Roadburn; een hoogtepunt?
Devos: “We overlopen onze carrière niet door vinkjes te zetten. Pas op, het is kweetniehoecool om er te staan, maar als er hoogtepunten zijn, dan ligt dat aan de energie van het publiek, niet aan de plaats.”
Verbeeck: “In Kortrijk bijvoorbeeld hadden we enthousiast publiek. Ook na het optreden kregen we goede respons. Alle omstandigheden zaten mee: ook de zaal en de geluidsinstallatie. Maar we hebben ook al in goede zalen gespeeld met weinig volk.”
Devos: “Of omgekeerd: geen geluidsinstallatie, amper twintig man maar wel veel sfeer.”
Verbeeck: “Dat was in Menen. We trapten er op elkaars voeten, maar het was een de max van een optreden.”

enola: Ik kan mij inbeelden dat jullie kapot zijn na een weekendje optreden?
De Wilde: “Als we veel spelen, raken we in een trip. Onze shows worden dan ook steeds strakker.”
Verbeeck: “In november hebben we eens drie dagen op een rij gespeeld. De avond nadien vond ik het spijtig dat het gedaan was. ‘We waren nu zo tof bezig’, dacht ik. Maar we spelen onszelf in de prak.”
Devos: “Na die driedaagse heb ik een halfuur in een warm bad gelegen omdat mijn spieren zo hard waren. Ik stond ook vol blauwe plekken. Zelfbehoud is totaal geen prioriteit voor ons. (lacht)”
De Wilde: “Als we moe zijn, halen we oneindig veel energie uit een goede show. De dag na een optreden hebben we soms heimwee als een klein kind.”

enola: Heeft Raketkanon de status bereikt dat mensen voor de naam komen kijken?
Devos: “Ik denk iedereen die onze naam kent sowieso niet naar een show komt om van op een stoel in de hoek van een zaal ons te observeren.”
Verbeeck: “Raketkanon wordt in concertaankondigingen altijd omschreven als een ‘wilde live band dat je zeker moet gezien hebben’. Dat tekstje wordt op den duur een self-fulfulling prophecy. Iedereen komt naar ons kijken om dat ze denken dat het een wilde liveshow wordt, dus wordt het een wilde show.”

enola: Zijn jullie niet genegeerd als jullie voor een timide publiek de aap uithangen?
Devos: (lacht) “Dat is echt het laatste gevoel dat we kunnen hebben.”
Verbeeck: “Als we na elk optreden vreemde reacties zouden krijgen, dan zouden we twijfelen.”
Devos: “Uitgezonderd de setlist is er niets afgesproken bij Raketkanon. Die gekke momenten zijn dus niet voorbereid.”
De Wilde: “We hebben er zelfs al mails over gekregen van fans.”
Verbeeck: “Dat is ook het plezante aan de band. Je weet niet wat te verwachten. Opeens heeft er iemand uit het publiek Pieter-Paul vast of zit de drummer ergens in het publiek. (lacht) Dat vind ik ook het interessantste aan optredens van andere bands.”

enola: Ook de sound van Raketkanon kent geen grenzen. Toch worden jullie soms als een metalband gezien.
Verbeeck: “Pieter en ik hebben elkaar leren kennen bij death metalband Welkin. Metal spelen is een intense ervaring, maar je moet altijd binnen de lijntjes kleuren. Iedereen bij Raketkanon heeft een brede muzieksmaak, dus spelen we niet een bepaald genre.”
De Wilde: “Misschien zit er wel onbewust iets metal in, door onze gezamenlijke achtergrond.”
Devos: “Intensiteit vind je ook in andere stijlen. Wij spelen intense muziek, maar geen metal an sich. Jimi Hendrix was ook fucking intens, The Beatles…”

enola: Waar komt dat specifieke gitaargeluid van Raketkanon vandaan?
Verbeeck: “Ik heb een jaar lang gewerkt aan mijn gitaar, het is mijn klank. Toen ik studeerde, heb ik in Puurs een opleiding gevolgd om zelf gitaren te bouwen. Ik speel rechttoe rechtaan en dynamisch, zonder al te veel effecten. De rest wordt ingevuld door de anderen. Zo vonden we onze eigen sound, die is breed maar toch coherent.”

enola: Op welk moment dachten jullie: ‘Ja, dit is het’?
Verbeeck:Toen Lode er bij kwam, is alles in zijn plooien gevallen.”
De Wilde: “Volgens mij was dat later. Toen we de studio indoken, waren de nummers nog niet helemaal af. Er is daar nog veel aan gewerkt. Ik denk dat daar de sound echt ontstaan is. (naar Jef en Pieter- Paul) Wisten jullie op voorhand hoe dat allemaal ging klinken? Ik denk dat we voor de tweede plaat ook weer vanaf nul moeten beginnen.”
Devos: Alles is mogelijk. Ik denk dat we nog veel zullen groeien. We hebben geleerd uit de vorige plaat geleerd op vlak van schrijven, opnemen en samenwerken. Maar ‘t is niet omdat we de eerste plaat zo goed vonden, dat we opnieuw hetzelfde gaan doen. Dat zou maar saai zijn.”

enola: Pieter-Paul, jij hebt alweer een ander project. Kan je al iets verklappen over Spidergoats?

Devos: “Pieter Van Mullem, bassist van Kapitan Korsakov, speelt gitaar. Femke De Beleyr, die soms “In The Shade Of The Sun” live meespeelt, is bassiste. En Bert Minnaert van The K. speelt drums. ‘t Is veel een stuk melodischer dan de rest. Ons eerste optreden is met Ian Clement (Wallace Vanborn) op 16 mei op DOK Gent.”
Verbeeck:“Eén pot nat dus!” (algemene hilariteit)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijftien − zes =