Pig Destroyer :: Book Burner

“It’s just straight forwards brutal, instead of trying to be all dressed up like some death and black metal. It’s just a straight brutal fuck you in music form in my opinion.” – Commentaar bij de YouTube-clip van “The Machete Twins” (uit Phantom Limb).

Daar is het Pig Destroyer zo’n beetje om te doen: de meest brutale platen van de planeet maken. Er zullen zeker bands zijn die nog sneller spelen dan dit kwartet en misschien zelfs overgaan tot bloedvergieten tijdens de opnames van hun magnum opus, maar voor ons staat dit zootje wat dat betreft haast op eenzame hoogte. Hebben veel technische metal- en hardcorebands zo’n doorgedreven nadruk op speelcompetenties dat het cruciale buikgevoel er compleet door verdwijnt, dan slaagt Pig Destroyer er intussen al vijf albums lang in om geloofwaardige furie te combineren met kabaal dat zo volmaakt is als een perfect uitgevoerde dissectie.

Phantom Limb zag de band lichtjes opschuiven naar iets “toegankelijker” terrein. De agressie en vermorzelende riffs waren er nog altijd, maar er werd al vaker een versnelling lager geschakeld, om iets meer de nadruk op groove dan op metronoomstrak gehamer te leggen. Book Burner – 19 songs in 32 minuten – lijkt een beweging in omgekeerde richting te maken: gemiddeld terug snellere en kortere songs, maar dan wel met behoud van de scherpere productie van het vorige album. Het heeft vijf jaar geduurd, maar deze nieuwe is dan ook met een verpletterende tref- en zelfzekerheid in elkaar gestoken.

Heb je bij veel grindcorebands het gevoel dat je een voortrazende machine bezig hoort die eenvoudigweg zo extreem mogelijk probeert te zijn, dan was Pig Destroyer altijd een combinatie van individuen. Geen bruller zo efficiënt als J.R. Hayes, die niet alleen van de meest herkenbare en visceraal kelende grindcorevocalisten is (zonder te vervallen in een lui grommende grunt), maar bovendien een stuk creatiever met taal aan de slag gaat dan veel van zijn collega’s. Ook bij hem zijn die teksten vaak fragmenten die zo weggeplukt lijken uit innerlijke monologen van compleet doorgeslagen seriemoordenaars, maar sommige beelden zijn zo verontrustend en gevat dat ze eenvoudigweg niet van het netvlies te krijgen zijn.

Hoogtepunt “Boston Stranger” pakt zo meteen uit met “She’s got a neck built for my hands / The way a pine grows for the saw”, om uiteindelijk te belanden bij een zo mogelijk nog vreselijker “I just wanted to hold her like an anaconda”. In samenspraak met riffmachine Scott Hull, die er opnieuw een paar uit de mouw schudt die qua kwaadaardigheidsgehalte zelfs Slayer & Co. naar de kroon steken, leidt het tot een onaflatende salvo van hysterisch geweld. Nieuwe drummer Adam Jarvis, geleend van Misery Index, lijkt perfect overweg te kunnen met de voortdurende wendingen, tempoversnellingen én midtempo grooves. Vierde man Blake Harrison zorgt met atmosferische inkleuring mee ervoor dat die ontbrekende bassist nooit gemist wordt.

Met abrupte explosies als “All Seeing Eye”, “Totaled” en de titeltrack komen de liefhebbers van de kort/snel-aanpak aan hun trekken, maar het zijn de iets meer uitgewerkte tracks die opnieuw met de pluimen gaan lopen. “The Diplomat” bevat enkele van de smerigste riffs uit de PD-discografie, terwijl het duet van Hayes en Jason Netherton (Misery Index) vraagt om een dringend vervolg. Opmerkelijk zijn ook de cameo’s van Richard Johnson (“The Underground Man”) en Kat Katz (“The Bug”), beide bekend van Hulls nevenproject Agoraphobic Nosebleed.

Extra opmerkelijk is de quote uit Henry Millers Tropic Of Cancer (“This is libel, slander, defamation of character (…) a gob of spit in the face of art”) in dat laatste nummer. Verder hoort ook het ziedende tweeluik “Burning Palm”/Dirty Knife” bij de hoogtepunten, maar dan kunnen we net zo goed het volledige lijstje afgaan. En dat maakt meteen ook duidelijk dat Pig Destroyer de lat opnieuw hoog legt. Zo hoog, dat momenteel misschien geen enkele band uit de grindcorevleugel van de extreme muziek nog mee kan. Tenzij misschien Rotten Sound en Brutal Truth. Of Napalm Death. Op een heel goede dag.

Pig Destroyer zal nooit omarmd worden door het bredere metal- of hardcorepubliek en daarom is Book Burner opnieuw zo’n krachttoer. Ze stelen bij die metal, maken het terug onwaarschijnlijk heavy en verwerken die in hun explosieve grindcorecocktail met de verbetenheid van een bende hondsdolle zelfmoordterroristen. Book Burner is van de beste extreme releases van het jaar.

Alsof de reguliere versie nog niet volstaat is er ook een 2CD/2LP-versie beschikbaar. Die bevat niet enkel een memorabel kortverhaal van Hayes (“The Atheist”), maar ook een extra schijfje met covers van klassieke hardcorebands als Black Flag, Misfits, Negative Approach en Minor Threat. Het is allemaal te beluisteren op de Bandcamp-pagina van de band.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

veertien + elf =