Robag Wruhme :: Thora Vukk

Wuppdeckmischmampflow, zo heette de laatste compilatieplaat van Robag Wruhme. Een malle naam voor een nochtans erg volwassen album vol warme, huiselijke luistertechno. Op Thora Vukk bewijst Wruhme dat hij met eigen materiaal een nog intiemere sfeer kan neerzetten. James, de theelichtjes!

Robag Wruhme, né Gabor Schablitzki, is geen onbekende in elektronicaland. De Duitser verwierf faam als één tweede van de Wighnomy Brothers, een danceduo dat grossierde in sublieme sets opgebouwd uit jazzy technomuziek. Enkele jaren terug ging het duo uiteen — je zou voor minder als je kompaan zich Monkey Maffia laat noemen — en koos Wruhme voor een solocarrière. Zijn debuut Wuzzelbud KK was een straffe minimalplaat die achteraf gezien een perfecte voorloper was voor deze tweede soloworp, waarop Wruhme veel verder gaat. De man lapt alle minimalconventies aan zijn laars en zoekt de grenzen op tussen techno, pop, ambient en klassiek. Thora Vukk zal evenzeer in de smaak vallen bij fans van Four Tet als van Max Richter of The Notwist.

Opener “Wupp Dekk” is een subtiele oefening in dosering. Belletjes, schriele omgevingsgeluiden, pianotoetsen en stemflarden “Like It, Like It, Like It” zorgen voor de gepaste stemming en pas in het midden van het nummer komt de beat erbij. Het effect is even vernuftig als verslavend. Het titelnummer is wat meer rechttoe rechtaan en roept door zijn spaarzame aanpak en zijn bedrieglijke tempowisselingen referenties op aan het recente werk van Nicolas Jaar. De vervormde steeldrums zorgen voor een tribaal karakter en ook hier valt alweer niks aan de opbouw van het nummer af te dingen.

De symbiose van koele beats met klassieke instrumenten die voor een organisch geluid zorgen, vormt een rode draad doorheen Thora Vukk. Zo linkt “Tulpa Ovi” — een epische track die Wruhme naar eigen zeggen al jaren op het schof had liggen — warme pianotoetsen aan trage deep houseklanken. Ongelooflijk wat voor een gevoel er van dit nummer uitgaat. In “Prognosen Bomm” keert die warme piano terug en wordt hij uitgespeeld tegen gortdroge technotoetsen. “Pnom Gobal” raakt haast verzeild in het neo-klassieke steegje, denk aan Jóhann Jóhannsson die per abuis in een nachtclub verzeild raakt en daar de tijd van zijn leven heeft.

Thora Vukk wordt bijeengehouden door vijf Brücke, korte interludia die telkens voor een gepaste overgang naar het volgende nummer zorgen. “Brücke Vier” is onze favoriet en leidt op een duistere, Fever Ray-achtige manier het geprezen “Prognosen Bomm” in. Wie blijft beweren dat elektronische muziek zich niet leent tot het format van een album, krijgt hier alvast lik op stuk. Schablitzki toont zich een meester in sfeerzetting en vertelt een intrigerend verhaal. Een van ontwaken in de vroege uurtjes, zilt water, afgelegen stranden en sepiafoto’s.

Met wat bijval wordt Thora Vukk voor Robag Wruhme wat Black Noise vorig jaar voor Pantha Du Prince was: het album van de verdiende doorbraak. Dit is het soort platen dat iemand als Thom Yorke binnen enkele jaren zal naar voren schuiven als referentie. U kan de loensende Brit ook voor zijn, door dit geweldige album nu al in huis te halen. Subtiel en subliem lagen immers zelden zo dicht bij elkaar,Thora Vukk is top.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × twee =