Morbid Angel :: Illud Divinum Insanus

Season Of Mist, 2011

‘I-plaat’ van Morbid Angel zaait twist en verdeeldheid
op de Hermonberg

Van onze reporter ter plaatse

Sinds enkele weken heerst er grote bezorgdheid omtrent de
escalerende situatie op de Hermonberg. De woonplaats van een
aanzienlijk deel der oude Sumerische goden davert en siddert als
gevolg van een bitsige strijd tussen zijn bewoners. Bronnen
dichtbij de berg melden dat de aanleiding voor deze grove
verstoring van de rust te zoeken is bij het nieuwe Morbid
Angelalbum, ‘Illud Divinum Insanus’, dat enkele weken geleden
uitkwam. Dit was een lang verwachte gebeurtenis omdat er sinds het
matige ‘Heretic
geen nieuwe LP’s werden uitgebracht.

Zoals gekend zijn de oude Sumerische en Babylonische goden voor
de band inspiratiebronnen van het eerste uur geweest. Omgekeerd
zijn de Hermonbewoners steeds ten zeerste gesteld geweest op de
Floridiaanse metalheads omdat ze hun (on)heerlijkheid zo treffend
op muziek wisten vast te leggen. Vooral de eerste vier platen met
originele zanger David Vincent gelden als vaste waarden in de
hedendaagse Babylonische canon. De hereniging met deze zanger
zorgde dan ook voor hoge verwachtingen bij Pazuzu, Ninghishidda,
Marduk, Absu en enkele anderen.

Onbevestigde en anonieme bronnen melden ons echter met
stelligheid dat er ook heel wat scepticisme heerste over de
uitkomst van het “I-album”. Ctulhu onder andere zou steeds hebben
voorgehouden dat het sinds ‘Heretic’ eigenlijk alleen maar bergaf
kon gaan. Onrustwekkende verklaringen binnen de band over een
“grote interesse in industriële en gothic muziek” gaven grond aan
dit scepticisme. Na het verschijnen van de eerste persfoto’s zouden
zelfs de hevigste bewierokers, met name de gevederde slang Pazuzu,
hun twijfels geuit hebben. Er wordt ons verteld dat Pazuzu openlijk
beweerd zou hebben “niks meer te verwachten van een stel
geschminkte oude lullen in pvc-pakjes”. Het uitbrengen van single
‘Nevermore’ deed echter het scepticisme verstommen en het
enthousiasme opflakkeren. Tot op die fatale dag van de eerste
volledige luistersessie.

Naar verluidt waren de verzamelde godheden goed geluimd, maar
gespannen begonnen aan ‘Illud Divinum Insanus’. Als opwarmer had
men het eerste album van Nader Sadek zeer gesmaakt. Niemand
struikelde over de overbodige intro, maar nog voor ‘Too Extreme’
halverwege was, werden de eerste tekenen van het diepe schisma
pijnlijk duidelijk. Ctulhu barstte openlijk in een denigrerend
lachen uit en zou daarbij de grove bewoordingen niet geschuwd
hebben. Vooral de typering “Thunderdome met goedkope gitaren”
zorgde voor reactie. Absu zou als eerste in de bres gesprongen zijn
en Ctulhu de mond gesnoerd hebben. Men vertelt ons echter dat
Pazuzu zich op dat moment reeds afzijdig hield, wat als
veelbetekenend wordt beschouwd.

‘Existo Vulgoré’ en vooral ‘Blades for Baal’ bedaarden de
gemoederen en zetten het verzamelde godenrijk aan tot wild schudden
van hoofden, vleugels, klauwen, staarten en tentakels al naargelang
ieders vorm en gedaante. Dat ook deze tracks in feite erg doorsnee
zijn, wilde op dat moment niemand gezegd hebben – de herkenbaarheid
triomfeerde. Vanaf ‘I Am Morbid’ kwam de klad er echter goed in.
Pazuzu stelde voorzichtig voor om door te spoelen en eerst alle
sterke death metal nummers te beluisteren en dan de experimentele.
De schampere opmerking van Ctulhu dat het niet om experiment maar
om excrement ging, ontlokte een gewelddadige uitbarsting bij
Ninghishidda – enkel een tussenkomst van Ishtar kon het handgemeen
beëindigen. Tijdens ’10 More Dead’ werd de sfeer erg gespannen, het
beuken in de moshpit getuigde steeds meer van openlijke
vijandschap.

De versies van de verschillende bronnen lopen uiteen voor het
relaas van het vervolg. ‘Destructos vs The Earth / Attack’ zorgde
in ieder geval voor een volledige en schijnbaar onherstelbare
escalatie. Volgens één bron zou Ctulhu het breed lachend op een
gabberen gezet hebben, volgens anderen was dit de eerste keer dat
Pazuzu de stereo probeerde te vernietigen. Er zijn stemmen die
beweren dat Ctulhu zeker en vast “iets” genomen moest hebben, want
tijdens ‘Radikult’ zou hij luidkeels het refrein van ‘Army of
Hardcore’ ingezet hebben.

Of nu het flauwe afkooksel ‘Beauty Meets Beast’ dan wel het
schrijnende ‘Radikult’ er de oorzaak van is, het staat vast dat ook
tussen de trouwste aanhangers van Morbid Angel – Pazuzu en
Ningishidda – een vete is ontstaan. De zanglijn “Kill a Cop, Kill a
Cop” zou door die eerste als “te zot voor Yahweh” bestempeld zijn,
terwijl zijn voormalige kompaan er net een aanmoediging voor de
luisteraars in hoorde. Dat kunnen we verklaren vanuit zijn positie
als hoeder van de onderwereld.

Zoals reeds gemeld houdt deze onrust nu al weken aan en kenners
verwachten dat enkele sterke optredens van de band de gemoederen
enigszins zouden kunnen bedaren. Zij adviseren de lezers eveneens
om zichzelf niet bloot te stellen aan meer ‘Illud Divinum Insanus’
dan strikt noodzakelijk om een oppervlakkige mening te vormen. Dit
omdat er weinig diepgang in het album zit en om eventuele neigingen
deel te nemen aan de ontstane polemiek geen kans te gunnen.

http://www.morbidangel.com/

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier × 5 =