The Bony King of Nowhere

De Kreun, Kortrijk, 7 november 2010

Maandelijks palmt het Buda Kunstencentrum te Kortrijk één
zondagavond de Kreun in voor een Arte Libre, waarbij jonge
singer-songwriters een podium krijgen. Als afsluiter stond deze
maal The Bony
King of Nowhere
geprogrammeerd. Ons werd een optreden beloofd
vol herwerkte songs en de titeltrack van Koen Mortiers nieuwste
film, ’22 mei’. Het werd méér dan dat.

Vanaf de twee openingsnummers bevestigde Bram Vanparys, het Bony
Brein, zijn eigen kunnen. Zijn prachtige stem trad op de voorgrond
tijdens ‘Across the River’ en ‘Night of Longing’, die hij solo
bracht. Een subtiele Radiohead-feel sloop door zijn gezang. Deze
twee songs trokken echter de lijn door van het eerste album, wat je
niet kan zeggen van zijn andere nieuwe nummers.

‘Eleonore 2’ (werktitel, zoals de meeste hier vernoemde songs)
blonk uit door zijn meerstemmigheid en sleepte de luisteraar
onmiddellijk mee in een lang verhaal. De ‘titelsong van 22 mei’ (te
beluisteren op Cobra.be) putte uit
dezelfde interactie van de groepsleden om een intiem, Fleet Foxes
aandoend nummer te creëren. De elektrische gitaar van het verse
bandlid Gertjan Van Hellemont is een verrijking voor hun sound,
maar dreigt het geheel soms te overstemmen.

The Bony King verkende ook een ander pad, dat van
verhalenverteller. In ‘Travelling Man’, ‘Some Are Fearful’ en
‘Ceremony’ ontpopt Bram Vanparys zich tot een hedendaagse Bob Dylan
van de Lage Landen, wiens ‘If Not For You’ hij coverde. Zijn stem,
zijn tekst en zijn akoestische gitaar zijn prominent in deze
nummers die in tegenstelling tot de korte songs van de eerste plaat
snel over de vier minuten lijken te gaan. (Eerlijkheidshalve, ik
heb het wel niet gecheckt.) Helaas missen deze nieuwelingen soms
het momentum dat eigen was aan het vorige album. Door een gebrek
aan variatie verslapt de aandacht en ontbreekt een echte climax. De
“dank u” of “merci” na zo’n song leek meer een “euhm het is gedaan
hoor” dan een dankbetuiging voor het applaus – dat pas nadien kwam.

Het programma sprak ook van herwerkte nummers. De band getuigde
hierin van opgedane ervaring en durf. Zo breidden ze ‘Favourite’ en
‘Alas My Love’ geslaagd aan elkaar, garant voor een romantische
overdosis. Mooiste herinterpretatie was echter ‘Taxidream’. Dit was
al het meest jazzy nummer van hun eerste langspeler ‘Alas My Love‘, maar
daar deed de band een schep bovenop. De contrabas droop van passie
en de zang bracht de dagdroomsetting tot leven. Een A++
voor Vanparys zijn a-capella climax middenin!

Maar niet alleen muzikaal is deze band gegroeid. Er was beduidend
meer interactie en gezelligheid op het podium dan pakweg een jaar
geleden. Bram Vanparys stelde met enkele droge mopjes de
verschillende bandleden aan het publiek voor, die de humor wist te
smaken. Toppunt van de avond was het intermezzo na een van de
langere nummers, toen Bram twee minuten probeerde “vol te lullen”
om de band rust te gunnen en ons tenslotte vroeg “of we ons niet
even in stilte… ?” en dan lachend het volgende nummer in te
zetten.

Het muzikaal vocabularium van The Bony King of Nowhere is dus enorm
verbreed sinds zijn eerste plaat, waar hij zich vooral beperkte tot
korte, sobere maar krachtige melancholiek. De nummers van de tweede
plaat klonken alvast veelbelovend. Ze zijn barokker en meer
verhalend dan voorheen, maar niet altijd even krachtig. Het publiek
reageerde dan ook niet altijd even enthousiast (of alert?), maar
dwong toch twee bisnummers af. Zo sloot de band de avond in volle
glorie af met ‘The Weight’, een prachtige nieuwe intieme over de
lasten des levens en ‘Maria’, een van dé nummers van het eerste
album.

Overigens, wie weet of alle gebrachte nummers op het tweede album
zullen staan? Vanparys wist ons te vertellen dat sommige songs van
de avond op het derde album zouden staan. Mogelijks waren dat de
zwakkere en zullen die nog (zwaar) bijgeschaafd worden. Iets
soortgelijks gebeurde met ‘Eleonore 1’, dat al sinds de tour voor
‘Alas My Love’ op de playlist staat en verschillende uitvoeringen
kende. Noteer februari 2010 in uw agenda, want dan verschijnt hun
tweede welp in de platenzaak.

‘Alas My Love’ is uit bij EMI.

http://www.myspace.com/thebonyking

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × vijf =