Scenarist Jean-David Morvan maakt op basis van Marek Halters De herinnering aan Abraham een geschiedenis van het Joodse volk. Hoewel hij met een heel team tekenaars werkt, blijkt dat echter nog geen garantie voor succes.
In zijn roman De herinnering aan Abraham uit 1983 vertrekt Marek Halter vanuit de Romeinse periode om een deels fictieve, deels historische geschiedenis van zijn familie neer te pennen. Jean-David Morvan giet dat verhaal nu in stripvorm en werkt daarbij samen met verschillende tekenaars. Het eerste deel heeft een sterke Vlaamse inbreng, met Ersel en Steven Dupré.
Het verhaal begint in 70 na Christus, wanneer de tempel in Jeruzalem vernietigd wordt door de Romeinen. Abraham heeft in een papyrusrol de geschiedenis van zijn familie vastgelegd. Wanneer hij in de nasleep van de vijandelijkheden door de Romeinen gedood wordt, gaat de rol over op zijn twee zonen. Daarmee begint de lange tocht door de geschiedenis; via het verhaal van Halters familie zullen we getuige zijn van de belangrijkste historische gebeurtenissen.
De paden van de ballingschap gaat alvast gebukt onder loodzware teksten die het verhaal stremmen. Het verschil is erg groot tussen deze bladzijden die gebukt gaan onder een massa tekstballonnen en de scènes waarin de plot haast zonder tekst vooruit gaat. Het verhaal bevat ook een heel aantal theologische en historische bespiegelingen door de personages, wat niet goed geïntegreerd werd in de rest van dit toch avontuurlijke album. Op dat vlak is dus nog verbetering mogelijk bij de volgende delen.
Het tekenwerk van Ersel is van de bekende kwaliteit. Zijn wat verkrampte maar zeer ambachtelijke stijl past perfect bij dit soort typische Franse strips, zoals we die al kennen uit De Tien Geboden van scenarist Frank Giroud of de strips uit de collectie Zwarte Loge van uitgeverij Glénat. In enkele scènes toont Morvan de hedendaagse tijd waarin Marek Halter zelf de zoektocht voert naar informatie voor zijn roman. Deze stukken zijn van de hand van Steven Dupré. Veel kans om uit te blinken krijgt hij niet, wat wellicht mee te wijten is aan zijn stevige werkschema met Kaamelott met Alexandre Astier en binnenkort Interpol, met Alcante. De covers van de reeks zullen steeds van de hand van Grzegorz Rosinski zijn, die zo mee een stevig succes garandeert.
Dit eerste deel van De Herinnering aan Abraham kan wat ons betreft de hoge verwachtingen onvoldoende inlossen. Het is vooral aan de scenarist om bij het maken van de vervolgverhalen beter oog te hebben voor het evenwicht tussen tekst en beeld in zijn verhaal. Nu lijkt het of hij niet de keuze kon maken tussen een avontuurlijk verhaal en een theologisch traktaat, met als resultaat een weinig leesbaar album.
