Channel Zero




Channel Zero had naar eigen zeggen stiekem gehoopt één keer de AB
uit te verkopen. Dat het zes AB’s werden – of liefst 12.000
aanwezige fans – overtrof ook hun stoutste verwachtingen én is een
erg uniek gegeven. De nood was blijkbaar hoog.

En dat is niet zo verwonderlijk want geen enkele andere
binnenlandse metalband kon bij ons zo’n publiek bereiken, kon zo
tot de verbeelding spreken. Het was 1997 toen Channel Zero er op
het hoogtepunt van hun kunnen de brui aan gaf, zeven jaar nadat ze
waren begonnen. Het is dan ook niet onlogisch dat de AB volgepakt
stond – iets te volgepakt misschien – met (ex-)metalheads die de
jaren dertig en veertig al hebben bereikt.

Deze reünieconcertreeks is voor de fans een schitterende
nostalgietrip en voor de organisatoren een sterk commercieel
product (met onder meer pokkedure merchandising en aangepaste
AB-drankjetons). Zelf behoren we tot het eerste deel en konden we
enkel vaststellen dat het plaatje volledig klopte: de show was af –
inclusief opruiende visuals, alle te verwachten songs passeerden de
revue en Channel Zero klonk alsof het nog gisteren was dat ze
‘Black Fuel’ hadden ingeblikt. Echt overtuigend met andere
woorden.

Maar toch hadden we nooit de indruk naar iets werkelijk spannends
te kijken. Aan de inzet en de technische capaciteiten van de band
lag dat allerminst, want die waren optimaal. Wel voelde het concert
aan als een replica van vervlogen tijden, alsof we naar een
live-dvd keken met een opvallend ouder en opvallend gezapig
publiek. Het was een stuk Belgische muziekgeschiedenis met acteurs
die zichzelf vertolkten. Wat op zich niet erg hoeft te zijn, want
dat was ook waar iedereen voor was gekomen.

Niet dat we ons hebben verveeld. Verre van. Zoals gezegd, kregen we
een sterke best of, die langer duurde dan hun concerten van
destijds. Het vijftal gaf een schitterende aanzet met ‘Black Fuel’
en ging direct op dat elan door met een scherp ‘Heroin’ – Come
on Brussels!
– en een prima ‘Bad to the Bone’. “A little
faster anybody?
” – ook de bindteksten waren pure
Franky DSVD – en het overweldigende ‘Why’ werd ingezet.

Met ‘Black Flowers’ kregen we een gesmaakte voorbode van de nieuwe
plaat, die op basis van deze song weinig verrassend zal klinken.
Heel wat nummers werden ook lustig meegezongen, van ‘Help’ tot ‘Run
With the Torch’, maar het hoogtepunt kwam er toen de eerste riffs
van ‘Suck My Energy’ weerklonken, als eerste toegift van de
verplichte bisronde. Het doorgaans rustige publiek begon zowaar te
bewegen.

Channel Zero was in de AB niet meer dan een nostaligsche trip naar
mooie tijden, maar dan wel een erg overtuigende. Dat wij Belgen van
onze grootste metalband houden, is nog maar eens onderstreept. We
zijn benieuwd wat we nog van dit ‘eenmalig reunieconcert’ mogen
verwachten.

Channel Zero speelt eind juni op Graspop

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 2 =