The Juke Joint Pimps :: Boogie The House Down – Juke Joint Style

U moet geen genie zijn om te raden wat het opzet achter een groepsnaam als The Juke Joint Pimps is: met Boogie The House Down – Juke Joint Style mikt de band uit Keulen op een publiek dat voor de heilige drievuldigheid van seks, drugs en rock-’n-roll kiest.

Voor wie het nog niet door heeft: Juke verwijst uiteraard naar een jukebox, terwijl Joint een stevige hint in de richting van cannabis is en Pimps op de veeboeren in Brussel-Noord slaat. Dat The Juke Joint Pimps een nummer als "Dick Shake" naast liedjes over alcoholmisbruik plaatst, laat daarbij zelfs geen ruimte voor eigen interpretatie. De meeste pogingen tot dergelijke platen komen echter uit het pure punkwereldje, waar ongetalenteerde muzikanten het poplandschap met weinig akkoorden en wat slechte humor proberen te vervuilen.

The Juke Joint Pimps probeert een alternatief te bieden: met "Dust My Broom" trapt het bluescombo zijn debuutplaat immers heel stijlvol af met een liedje dat — met een soort van hoorn die in het blueswereldje wordt gebruikt om stemmen stoffiger en ouder te laten klinken — haast even antiek klinkt als John Lee Hooker himself. Daar komt met het al even klagerige "Mean And Evil" weinig verandering in. Zelfs met een tot de verbeelding sprekende titel als "Dick Shake" blijkt de groep uiteindelijk meer klassiek dan gewaagd.

Dat heeft alles te maken met het feit dat The Juke Joint Pimps het soort groep is dat het bluesgenre tot zijn godsdienst heeft gemaakt. Er is een overvloed aan klassieke instrumenten, maar de kwaliteit van het Engels valt nog meer op: de Pimps zijn eigenlijk Duitsers, maar op Boogie The House Down – Juke Joint Style valt er van een moffenaccent geen enkel spoor te bekennen. Van overdreven toewijding en purisme daarentegen des te meer.

Het doel heiligt de middelen en bijgevolg is er niet op een paar stijlelementen gekeken: "Rollin And Tumblin" klinkt alsof The Juke Joint Pimps eerst op een stort een paar oude boxen heeft gezocht om zijn muziek door te laten gallen alvorens het nummer op te nemen, terwijl zanger Mighty Mike zich met "Constipated Blues" letterlijk een weg doorheen zijn dagelijkse miserie kreunt.

Dat het qua overtuiging wel goed zit, lijdt bijgevolg geen twijfel. Dat zoveel overtuiging eveneens een negatief effect kan hebben, mag helaas ook uit het plaatje blijken: hoewel een nummer als "Dick Shake" bijvoorbeeld een niet zo alledaags idee is, gebruikt The Juke Joint Pimps net in dat liedje het meest clichématige bluesriffje dat men kan bedenken. En het is uiteraard daar dat een groep als The Juke Joint Pimps tegenover een groter broertje als pakweg The Black Keys de duimen moet leggen. Bovendien nestelen niet alle nummers zich even gemakkelijk tussen je twee oorschelpen, waardoor het album zich evenmin als gemakkelijke kant-en-klare punk laat beluisteren.

Het gevolg is dat The Juke Joint Pimps met Boogie The House Down – Juke Joint Style een beetje tussen goede bedoelingen en twee verschillende muziekgenres strandt. Het plaatje is een fijne poging tot iets dat nog niet vaak echt goed gedaan is en zelfs een niet onverdienstelijke debuutplaat, maar er is zeker nog een hoop werk aan de winkel. En misschien is dat maar goed ook, want het is uiteraard nog maar een debuut en zo blijft er toch een gelegenheid over om ons in de toekomst met een volgende plaat te verrassen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen + zeven =