The National :: A Skin, A Night/The Virginia EP

Incashen: het is en blijft de nationale sport van de muziekindustrie. Aangezien The National nu eindelijk is doorgebroken, is het dan ook tijd voor een return on investment. De release van de DVD A Skin, A Night en de bijhorende The Virginia EP moet voor dat welkome financiële extraatje zorgen. De inhoudelijke relevantie is echter miniem.

Eigenlijk is het een beetje jammer dat The National zich hieraan bezondigt. Een van de elementen die de groep vorig jaar tot zo’n verrassing maakte was immers dat wat afstandelijke, mysterieuze imago van mediaschuwe thirty-somethings dat de groep met zich meedroeg. Het was een band die ondanks alle moeilijke omstandigheden was blijven ploeteren en werken aan hun vierde plaat, die uiteindelijk voor de doorbraak zou zorgen. Het was, zo voelde het toch aan, geen groep die iets zou uitbrengen dat niet nodig was. Toch wel dus. Op de kop een jaar nadat Boxer zichzelf van een hoge stek in de eindejaarslijstjes van 2007 verzekerde, brengt de groep een dubbel vullertje uit dat weinig aan het verhaal toevoegt.

Het was in Frankrijk dat The National zijn eerste goeie review in een groot dagblad scoorde, en het was ook daar dat de groep na een uitverkocht concert filmmaker Vincent Moon leerde kennen. De man maakt al langer furore met de take-away shows die hij voor Le Blogothèque filmt, voor The National gooit hij zich op het grotere werk. Tijdens het slopend lange opnameproces voor Boxer volgt hij de groep op de voet, het resultaat goot hij in een vage en weinig zeggende documentaire.

Moon raakt zenuwen als hij de groep kwetsbaar toont backstage, luttele minuten voor een show, en zanger Matt Berninger zijn twijfels over de camera uit. Wanneer drummer Bryan Devendorf vertelt hoe ongemakkelijk hij het vindt op het podium, is dan al lang duidelijk waarom de muziek van The National zo vol onrust zit. Moon lardeert het geheel met mooie beelden die de muziek versterken, maar kan echter niet verhullen dat dit eigenlijk een knap gefilmd maar leeg en duur verkocht niemendalletje is dat ons niet echt veel wijzer maakt over deze groep.

Ook de bijhorende Virginia EP biedt weinig meerwaarde. Goed, opener "You’ve Done It Again, Virginia" is een sterk nummer, en ook de B-kantjes "Santa Clara" en "Blank Slate" zijn knap, al steken ze ook niet boven het materiaal van Boxer uit: er is een reden waarom ze die plaat niet haalden. Daarmee is echter het onbekend materiaal afgewerkt. Wat volgt zijn een tweetal covers, een aantal demo’s en wat livetracks. "Mansion On The Hill" van Bruce Springsteen wordt door de band live grondig herwerkt tegenover het kale origineel van op Nebraska en gaat mooi over in "Fake Empire". Van op The Cherry Tree EP komt afsluiter "About Today", met zijn imposante acht minuten het hoogtepunt van deze stopgap en een herinnering hoe goed The National live wel is.

Niemand hoefde nog herinnerd of ervan overtuigd te worden hoe goed The National is, en wie echt hardleers is gaat het door deze dubbelslag ook niet worden. Tenzij u een hardnekkige collectioneur bent, laat u A Skin, A Night/The Virginia EP dus best links liggen. U mist niets.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × 4 =