The Teenagers :: Reality Check

Het nieuwste speeltje van de hippe vogels luistert naar de naam The Teenagers. Op hun behoorlijk nonsensicale debuutplaat rijgt dit Frans trio uitermate silly teksten aan aanstekelijke popmuziek. Voorwaar een debuut om mee voor het voetlicht te treden.

Hype of nieuw aanstormend talent dat ons de komende jaren met verstomming zal slaan? In het geval van The Teenagers zijn we er nog niet uit. Maar laten we beginnen bij het begin en mogelijke verwarring de wereld uit helpen: The Teenagers waar het hier over gaat, is niet het doo-wopgezelschap dat sinds midden jaren vijftig actief is. Deze Teenagers is een trio dat drie jaar geleden geformeerd werd in de lichtstad, thans in Londen resideert en van daaruit probeert de popwereld te veroveren.

Met een handvol singles en de e.p. The World Is Not Fair zette het gezelschap vorig jaar de eerste voorzichtige, maar behoorlijk goed ontvangen stappen in die richting. Met Reality Check wagen de jongelui de sprong in het diepe en na ettelijke beluisteringen is het nog steeds niet duidelijk hoe serieus deze band genomen moet worden. Ze afdoen als een grap, zoals online her en der gebeurt, gaat misschien wat te ver, maar de vraag dringt zich wel op hoe serieus Reality Check genomen kan worden.

Die vraag is hoofdzakelijk een gevolg van de lyrics. Neem “Feeling Better”, dat niet meer of minder is dan een reclametekst voor een popbandje genaamd… The Teenagers. Ironie ten top of gewoon spielerei? Iets anders gaat het er aan toe in “Homecoming”, dat — vrij expliciet — de twee deelnemers verslag laat uitbrengen van een onenightstand. En helemaal te gek wordt het in “Starlett Johansson”, liefdesverklaring aan de reden waarom elke jongen Lost In Translation zo’n mooie film vond.

Als er echter een inspiratiebron aangeduid moet worden, dan is het Gomm. Bij The Teenagers vinden we het funky en aanstekelijke element terug dat ook bij hun iets obscuurder landgenoten aanwezig is, maar dan opengetrokken voor een breed publiek. Een publiek bovendien dat naast dansen ook niet vies is van een lekkere gitaarrif (“Fuck Nicole”) en een zekere mate van tederheid (“III”).

Of The Teenagers een blijver wordt, valt niet af te leiden uit Reality Check. Wat wel vaststaat, is dat de hype die momenteel rond het trio hangt nog zo gek niet is gezien de aanstekelijke frivoliteit die op Reality Check tentoongespreid wordt. En als ooit zou blijken dat het allemaal een grap is, wat dan nog? Dit debuut is een ongecompliceerde collectie popsongs die een kort moment van onbezorgdheid bieden zoals dat alleen maar voorkomt in het leven van wie de kaap van 20 nog niet genomen heeft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 − 1 =