Baby Dee :: Safe Inside The Day

Lang voor Antony zijn Johnsons leerde kennen was er al zo’n wat dikkige man die het allemaal niet zo goed wist met zijn seksualiteit. Praat over Baby Dee dus vooral als over “haar” en doe vooral niet moeilijk: met Safe Inside The Day toont ze zich een minstens even uniek artiest.

Net als die eeuwige referentie (terwijl het eigenlijk omgekeerd moet zijn) heeft Dee een verleden als rasechte New Yorkse kunstzinnige bohemien. In 1953 geboren in Cleveland, Ohio vluchtte ze in 1972 naar The Big Apple waar ze het tot dirigent en organiste in een katholieke kerk schopte. Tien jaar later kwam ze terecht in een circus op Coney Island wat haar na weer een paar jaar in Europa bracht als lid van de Kamikaze Freak Show. Opnieuw in Manhattan aangekomen ontwikkelde ze een soloact met een driewieler en een harp.

“I was good at the sacred and I was good at the profane but I could never get the hang of anything in between and I went from the street to the church to the street again and then I stopped”, zo vertelt Dee op haar site. Na twee platen (die net opnieuw zijn uitgebracht) had ze het gevoel alles al te hebben gezegd. Terug in Cleveland herinnerde ze zich plots echter de straten van haar jeugd “where The Earlie King ruled without mercy. And Bobby Slot and Freddy Weiss invented the Dance of Diminishing Possibilities.”

Waarheid of verzinsel? Op Safe Inside The Day maakt het niet uit: Dee vertelt hun verhaal als was het een driestuiveropera van Kurt Weil. Theatraliteit en uitzinnigheid spelen een hoofdrol in dit toneel van Dee’s jeugd. Met een nogal uiteenlopende schare muzikanten als Will Oldham, Andrew W.K. (op drums gelukkig), Max Moston van Antony’s Johnsons, Bill Breeze van Psychic TV en John Contreras van Current 93 (met wie Dee in het verleden vaak speelde) nam ze haar beste album tot nu toe op. Van het sterke titelnummer tot de al even mooie afsluiter “You’ll Find Your Footing” evolueert Safe Inside The Day als een musical die van ingetogen nummers naar theatrale uitbarsting en weer terug glijdt.

Kurt Weil? Af en toe doet Dee ook aan diens acoliet Tom Waits denken. Vooral “The Dance Of Diminishing Possibilities” ademt die geest uit. Genoeg humor ook wanneer de diva droog haar jeugdtrauma’s banaliseert tot “My father’s affection for his crowbar collection was Freudian to say the least/but there’s a beauty in that beast.” Ook de bizarre carnavalsstoet die het instrumentale “Bad Kidneys” is, roept herinneringen aan de freaks van Waits op, net als de “Big Titty Bee Girl (From Dino Town)”.

Soms schuwt Dee ook het drama. Dan krijgen we een ingetogen pianoballad als “ A Compass Of Light” en beperkt ze het vocale drama. Understatement is haar ook niet vreemd in “You’ll Find Your Footing”. “Fresh Out Of Candles” bouwt ze dan toch weer uit tot een groteske dinerballad. Telkens knappe songs die blijven hangen.

Wat overbodig instrumentaal vulsel als “A Christmas Jig For A Three-Legged Cat” en “Flowers On The Tracks” niet te na gesproken, is op Safe Inside The Day geen slechte song te vinden. Baby Dee bewijst dat er na Antony gerust ruimte is voor nog een genderbending diva. Charming.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee × vijf =