Grant Moff Tarkin :: Quanah’s Hunting Day

Na honderden concerten, een beloftevolle e.p. en vooral heel lang wachten, is de eerste echte Grant Moff Tarkin een feit. Met grungy folk op hoog niveau levert de band een plaat met internationaal potentieel af.

Er is veel water naar de zee gevloeid sinds Grant Moff Tarkin in 2005 debuteerde met de fijne e.p. Age Old Moods. Een opvolger werd algauw aangekondigd, maar ritmemuzikanten met bindingsangst zorgden ervoor dat een en ander minder vlot liep dan verhoopt. Met Damien van Tagueule achter de vellen en Fons Sijmons — jawel, die van The Scabs — aan de bas, is er weer stabiliteit gekomen in de groep rond losgeslagen gitarist Huddie Rawk en engelenstem Julax Johnson.

Afgaand op Quanah’s Hunting Day is Grant Moff Tarkin die turbulente periode zonder kleerscheuren doorgekomen. De eerste langspeler puurt het geluid en de aanpak van Age Old Moods verder uit tot een mooi eindresultaat waarbij de groep er zowaar in slaagt loeiend gitaargeweld teder over te laten komen.

Daarmee lijkt de zelfverklaarde grunge-aanpak zijn vruchten af te werpen: bij momenten knallen de gitaren zeer hard, maar door knappe arrangementen en gouden vocalen hebben de songs een hoge aaibaarheidsfactor. Neem "Impatiently" dat je ijl in het hoofd maakt met zijn subtiele backing vocals, maar evengoed op je ritmegevoel inwerkt met een heerlijk jengelende gitaar. Ook "From Hell They Came" wordt aangedreven door een ritme dat je achter de veren zit en haalt in zijn riffs herinneringen op aan de hoogdagen van Screaming Trees. Dit is geen slechte referentie en daarmee wordt meteen duidelijk hoe Screaming Trees had kunnen klinken indien Isobel Campbell tien jaar eerder met Mark Lanegan had kennisgemaakt.

De meer ingetogen kant van Grant Moff Tarkin komt dan weer tot zijn volle recht in "Revelation Kid", dat met akoestische gitaren en efficiënte percussie knipoogt naar precies dát ogenblik in de golden sixties waarop folkies hippies werden. Diezelfde feel is terug te vinden in single "Hunter’s Day" dat je met zijn draaikolkritme meesleept richting de dreigende kreun die het lichtjes intimiderende refrein vormt. Denk daarbij nog Rawks gitaarspel dat perfect weet wanneer het zich naar het voorplan moet begeven, net zoals in "Oh Daddy" een loeier van een J Mascis-moment deze parel van een song bekroont.

Een minpunt aan het album is de ietwat enerverende saxofoon in "Midgets And Liars", een ingreep die bij sommigen in de smaak valt, maar enkel de hardnekkige fans weet te plezieren — zie ook Fun House van The Stooges. Daarnaast had het als outro vermomde "Una Mas Y Nos Vamos" net iets korter gemogen om echt beklijvend te zijn. Langs de andere kant echter, is elke noot die het einde van Quanah’s Hunting Day uitstelt, een welgekomen noot.

Quanah’s Hunting Day is te bestellen via http://www.grantmofftarkin.be/

http://www.grantmofftarkin.be
http://www.grantmofftarkin.be

verwant

Grant Moff Tarkin :: Stormy Weather Blues

Hoewel de band het al jaren moet stellen met...

Grant Moff Tarkin :: Long Lost Son

Kalf dat we zijn, hebben we vorige week al...

Grant Moff Tarkin :: Quanah’s Hunting Day

Na honderden concerten, een beloftevolle EP en vooral heel...

aanraders

Beth Gibbons :: Lives Outgrown

Tientallen jaren wachten op een plaat hoeft niet altijd...

Ronker :: Fear Is A Funny Thing, Now Smile Like A Big Boy

Ronker-frontman Jasper De Petter over hoe Fear Is A...

ILA :: Ayna

Het was met verbetenheid dat Ilayda Cicek zich met...

English Teacher :: This Could Be Texas

Muziek die in de rondte stuitert als een lading...

Girl In Red :: I’M DOING IT AGAIN BABY!

Somberte verkoopt, zo ook de sad girl aesthetic waar...

recent

Pulp

24 mei 2024AFAS Live

Het was theatraal. Het was groots. Het was prachtig....

John Stuart Mill :: Over Vrijheid

Weinig begrippen zijn zo omstreden als vrijheid. In het...

Peter de Wit :: Doodleuk

Dood moeten we allemaal en toch lopen we indien...

Bridgerton – Seizoen 3 (Afl 1-4)

Wie wil, kan opnieuw zijn dagelijkse beslommeringen vergeten en...

Mdou Moctar :: Funeral For Justice

Mdou Moctar is boos. Er is niet alleen de titel...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in