Lupe Fiasco :: The Cool

"Je kan zo cool zijn dat je bevriest", liet David Bowie zich ooit ontvallen. Oppassen geblazen dus voor Lupe Fiasco, die zijn nieuwe plaat The Cool titelt. Al brandt de rapper veeleer van ambitie om de nummer één van de wereld te worden: "I am the American dream".

Twee jaar geleden werd Lupe Fiasco door de grote poort het hiphoprijk binnengehaald. "A breath of fresh air", liet Jay-Z optekenen. "Het grootste talent sinds Tupac Shakur", voegde de Amerikaanse pers daar aan toe. Toegegeven, doorbraaksingle "Kick Push" was ook voor ons hét hiphopanthem van 2006. Op het debuut Food & Liquor stonden nog een aantal straffe nummers, al kon het album als geheel niet overtuigen. Opvolger The Cool moest een groots opgezette plaat worden, niets zou de doorbraak van Lupe Fiasco nog in de weg staan. Tot de rapper tijdens de opnames zowel zijn vader als enkele vrienden verloor. Plotsklaps nam The Cool een donkere en vrij sombere wending.

Hierdoor balanceert de plaat uiteindelijk tussen een positief, onbevreesd en een duister, neerslachtig geluid. De nadruk ligt op het tweede. Zo is "Streets On Fire" een sinister nummer over een dodelijk virus. "No vaccines, remedies and no connections/ Quarantines the dreams and cut off our connections", rapt Lupe over een onheilspellende beat en een batterij strijkers. Huiveringwekkend, en deep impact verzekerd. "Gotta Eat" roept hetzelfde gevoel van aanhoudende dreiging op. De Amerikaan is op zijn best in die grimmige nummers. In de meer opgewekte tracks ("Go Go Gadget Flow") vervalt de rapper al snel in het zuiver etaleren van zijn rijmkunsten.

Lupe Fiasco bezit dan ook een buitengewone flow, als geen ander vertelt hij zijn verhalen op een beheerste manier, met een ongehoord gevoel voor ritme. Hij is een veel betere rapper dan pakweg Kanye West en hij overklast ook moeiteloos iedere gast die een bijdrage levert op The Cool. Jammer genoeg verslikt hij zich in de opzet van de plaat. De rapper creëerde drie alter ego’s (The Game, The Street en The Cool) met sterk uiteenlopende karakters die elkaar onnodig voor de voeten lopen. Een verwarrende aanpak waarbij onduidelijkheid troef is. Hierdoor valt het veel minder op wat voor een betoverende mc hij is.

Op The Cool maakt de veelbelovende rapper het zichzelf nodeloos moeilijk. Zo schippert hij ook muzikaal tussen te veel oevers zonder aan wal te geraken. Intieme pianoriedels worden afgewisseld met onstuimige rockflarden en gitzwarte hiphop. De plaat zit vol goede ideeën, maar Lupe vergeet een sfeer op te bouwen door voortdurend van gemoed te wisselen. Wellicht gaat het allemaal iets te snel voor de jonge artiest. Hij mist wat ervaring om nu al de cool van Kanye West en Jay-Z te koppelen aan het donkere geluid van de Wu Tang Clan-leden Raekwon en RZA.

Naar eigen zeggen zou Lupe Fiasco na deze plaat nog één album opnemen en zich daarna op andere dingen toeleggen. Mocht dit zo zijn — zulke uitspraken moeten in hiphopland steeds met een flinke korrel zout genomen worden — geven wij hem de raad mee goed te luisteren naar het debuut van zijn favoriete rapper NaS en een coherente plaat te maken met tien straffe nummers, zonder vullers. Of zoals het in zijn eigen intro weerklinkt: "Check your ingredients before you overdose." Talent heeft Lupe Fiasco in overvloed, het komt erop neer het op de juiste manier te gebruiken. Enkel zo kan hij binnen een aantal jaar aanspraak maken op de titel van Greatest mc alive.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 − zes =