The Blackbox Revelation :: Set Your Head on Fire/Introducing EP


Introducing EP ***
Set Your Head on Fire ****

De officiële biografie op de site van de Blackbox Revelation maakt
het al duidelijk: “Op rock-‘n-roll staat geen leeftijd”. Het gaat
hier geenszins om een loos marketingstatement om de muziek van twee
‘broekies’ een grotere credibiliteit te verlenen. In twee jaar tijd
zagen Jan Paternoster (18 jaar, gitaar+zang) en Dries Van Dijck (16
jaar, drums) zichzelf namelijk brons veroveren in Humo’s RockRally,
de podia van de AB, Pukkelpop en Dour beklimmen en namen ze zowel
een introductie-ep op als een volwaardig eerste album. En ze hebben
nog grootsere plannen: “Wij willen internationaal doorbreken”, liet
de Revelation in een dagbladinterview optekenen. De mannen zijn
alvast op de goede weg, want zowel hun ep als het album ‘Set Your
Head On Fire’ plaveien de weg voor een veelbelovende
carrière.

‘Introducing’, de vanzelfsprekende titel van hun EP, is The
Blackbox Revelation in hun puurste vorm: enkel zang, gitaar en
drums met nauwelijks overdubs. Uit de drie studio-opnames en het
live-nummer dat het schijfje telt valt al duidelijk op te maken dat
Paternoster het juiste gevoel heeft om onversneden rock te creëren.
Het gitaarwerk steunt op licks die onder de ‘Led Zeppelin –
Rolling Stones’- noemer vallen terwijl de zang een heel eigen
accent aan de muziek toevoegt: schijnbaar ontoonvast, raspend maar
niet schurend en elk woord uit het strot spuwend alsof het het
laatste is. Tel daarbij de hoge meezingbaarheid van vele
refreintjes en de catchy nanana‘s bij het openingsnummer
‘Kill For Peace’ en je hebt een sterke basis om jezelf verder te
ontwikkelen. Dat laatste hoefde niemand het duo blijkbaar te
vertellen, want op ‘Set your Head on Fire’, een volwaardige
langspeler van dertien nummers, is dat basisconcept van The
Blackbox Revelation duidelijk tot wasdom gekomen.

Als opeenvolgende maagstompen dienen de pompende toms van drummer
Dries Van Dijck zich aan bij openingsnummer ‘I Think I Like You’.
Producer Mario Goossens heeft zijn werk grondig gedaan en liet de
percussie (drums, tamboerijn en wat we nog meer aan ritmiek horen)
als een danig volwaardig instrument op de voorgrond treden, zodat
elke kandidaat-bassist zich al bij voorbaat overbodig gaat voelen.
Het zijn echter niet enkel de volle drums die de plaat een groter
gevoel van volledigheid bezorgen. Terwijl de vier nummers van de ep
het elk moeten hebben van snelheid, pasklare riffs en dito
melodieën, wordt er op de langspeler al eens meer op ‘groove’ of
louter op gevoel gewerkt. Zo is de ghettotech die zich in ‘Love
Your Head’ en ‘Beatbox Revelation Pt.1’ aandient verre van
misplaatst en vormt ze een mooi verlengstuk van de algehele sound
van het duo door nog net dat ietsje dieper te graven en meer
duistere oorden op te zoeken.

De ziekte geheten ‘monotonie’ waar veel bluesmuziek mee kampt, weet
The Blackbox Revelation elk moment te ontwijken. Niet alleen is er
voornoemde ghettotech (een term – we zullen het maar toegeven – die
we van hun MySpace plukten), maar de plaat vindt het juiste
evenwicht met punkgerelateerde drie-akkoordensongs (‘Love Is On My
Mind’), poppy deuntjes (‘Set Your Head On Fire’) of een
mistroostige ballade als ‘Never Alone/Always Together’. Het
gitaargeluid is steeds vet met een maximale hoeveelheid aan fuzz
maar zo nu en dan ruilt Paternoster de elektrische gitaar in voor
een akoestisch exemplaar (‘Dollars Are Sweet’ en ‘Misery Box’).
Enig minpunt is dat uit laatstgenoemde akoestische nummers blijkt
hoe Paternosters vocalen nog niet helemaal tot volwassenheid zijn
gekomen. We missen meerbepaald nog wat aangekoekte whisky en tabak
op de stembanden, maar het zijn mierenneukers die daarover
struikelen. Pas aan het eind van de plaat merken we een dipje bij
‘We Never Wondered Why’ en ‘I Don’t Want It’. Toevallig of niet
zijn dit net de twee nummers die het meest aanleunen bij de sfeer
en het concept van de introductie-ep, maar geen van beide nummers
bereikt eenzelfde krachtexplosie als het viertal dat ‘Introducing’
siert. Soit, hoewel deze nummers misschien geen 90 graden recht
staan, ze staan nog steeds goed overeind.
The Blackbox Revelation leverde op twee jaar tijd, met twee man,
twee beloftevolle registraties van hun muzikale kunnen af. Woorden
als ‘originaliteit’ of ‘vernieuwing’ hoeven we hier niet in de mond
te nemen, want sinds wanneer zou dat een vereiste zijn bij vette
bluesrock? Anyways, wij zijn nu al benieuwd waar dit duo op hun
vijfentwintigste zal staan… Hoed af voor deze kerels!

The Blackbox Revelation speelt op 21 november in Het Depot
(Leuven) als support van The Van Jets, 23 november in de Moeve
(Lier), 25/11 in de AB (Brussel), 29 november in de MOD (Hasselt),
30 november in de Nijdrop (Opwijk) en 1 december in de Petrol
(Antwerpen).

MySpace
Official site

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × vijf =