PUKKELPOP 2007 :: Dance Hall, Zaterdag 18 augustus

Op deze laatste dag wordt de koninginnenrit in de Dance hall gereden. Wie nog wat jus in de benen heeft zal het vandaag goed kunnen gebruiken. Met de komst van onder andere Trentemöller en Justice staan er namelijk enkele cols hors categorie op het programma.

Een blik op de weerkaarten en het programmaboekje voorspelden het al: dit zou een topdag worden. Het was dan ook koppenlopen op het festivalterrein en niet in het minst op en rond de Dance hall en Boiler room. Vanuit de lucht moeten de groene glasvlekjes schaars geweest zijn, nooit was het op dit deel van de wei drukker.

Tweede opmerking van de dag: haast alle acts in de Dance hall hebben subtiel het woordje ’live’ tussen haakjes achter hun naam staan. Hoewel de invulling ervan niet altijd even consequent is, lijkt het wel dé trend van deze editie te zijn. Over hoe New Young Pony Club of Booka Shade die term opvatten kunnen we echter niets kwijt.

De Noor Anders Trentemöller neemt de term ’live’ dan weer heel letterlijk. Geflankeerd door een drummer en bassist werd opvallend veel tijd voorzien (vijfenzeventig minuten) om de elektronicaklanken vat te laten krijgen op het publiek. Hoewel het buiten nog licht was, lukte dat al aardig. De uitbarstingen waren subtiel, maar dat zijn ze op plaat ook.

In zijn album The Last Resort werd zorgvuldig gegrasduind en een rijk palet aan stijlen naar buiten getoverd. Van kalme tracks als "Miss You" en "The Very Last Resort" over "Evil Dub" tot de absolute publiekslieveling "Moan". De reis door dit onherbergzame maar mysterieus mooie oord wordt in schril contrast daarmee begeleid door vaak lachwekkende filmpjes van bijvoorbeeld een dansende Bettie Page (lookalike?).

Next up en nog liver dan live is Cassius. Het duo Philippe Zdar en Hubert Boombass bracht een voltallige band met zich mee die als een stoomtrein de rails van dit dansstation kuste. De nieuwe plaat 15 Again werd in Ibiza (of all places) gemaakt en brengt een gezonde brok gewichtige levensvreugde. Het feestje barst pas echt los wanneer "Toop Toop" de andere kant van de boxen raakt, terwijl de avond eigenlijk nog moet beginnen.

De eerste echte mokerslagen worden echter op het conto van het Franse Duo Justice geschreven. Op de debuutplaat Cross werd dermate degelijk materiaal verzameld dat deze veldslag eigenlijk al op voorhand gewonnen was. De horde fans die een kruisje naast dit optreden had gezet mocht daar achteraf nog drie dikke uitroeptekens aan toe voegen, want Justice hitste het publiek een uur lang zodanig op dat het zich liet verleiden tot crowdsurfen en a capella zingen, niet toevallig op de dankbare tonen van "We Are Your Friends".

Alvorens Erol Alkan de tent mocht afsluiten was het nog de beurt aan de Kortrijkzaanse prinsen van Goose. Uw team verontschuldigde zich, maar u heeft ondertussen echt geen second opinion meer nodig om uw aanwezigheid in vraag te stellen. Afgaand op het aantal liters zweet dat achteraf naar buiten werd gepompt, maakten de heren er een punt van om hun live-reputatie meer dan naar behoren te verdedigen en presteerden ze dus geheel binnen de verwachtingen van deze succesvolle Dance hall-dag.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf − 5 =