Jack Rose, Ignatz, Islaja, R.O.T., Silvester Anfang :: 13 januari 2007, Le Bunker

Het nieuwe jaar is nog maar net aangebroken en het Gentse label (K-RAA-k)³ laat al een eerste keer van zich horen met een indrukwekkende "labelnight" waarbij niet alleen raspaarden uit eigen stal getoond worden, maar ook bevriende groepen.

Het psychfolkcollectief Silvester Anfang bracht einde 2006 de intrigerende lp Satanische Vrede uit. Folk en black metal kruisten elkaar op het pad van improvisatie en lieten een spoor van zwartgeblakerde zielen achter zich. Het collectief laat live de witte kappen en geiten achter zich, maar niet de bezwerende improsessies die nog steeds naar zwavel ruiken. Met behulp van elektrische gitaren en een drumstel creëert de groep opnieuw een verschroeiend exorcisme dat geen gelijke kent. Een slordig halfuur later stopt het even plots als het begonnen is.

R.O.T. (foto 1) is de tweede band van het label die aantreden mag. Gezeten op een kleed midden in de zaal, stalt de groep het instrumentarium uit: gitaren, e-bows, keyboards, percussie-instrumenten en speelgoedgitaren vormen de middelen waarmee een nieuwe wereld gecreëerd zal worden. Die wereld is echter in één woord samen te vatten: oersaai. Op geen enkel moment overstijgt de groep het experimentele geklungel. Het dochtertje van één van de leden weet met haar spontaniteit nog de interessantste geluiden voort te brengen, maar verder zet het geen zoden aan de dijk.

Gelukkig brengt het Finse Islaja terug leven in de brouwerij. De lieftallige zangeres en haar compagnon brengen een melancholisch-lieflijke wereld tot leven. De ijle klanken van het duo worden halverwege de set ingeruild voor een steviger geluid wanneer de andere groepsleden het podium beklimmen om mee te spelen. Eerst wordt er nog wat aangemodderd met een te regulier rocknummer, maar dan heeft iedereen zijn weg gevonden en krijgt de set langzaamaan krautrockallures. Islaja ontpopt zich van lieflijke vlinder tot vuurspuwende draak, maar blijft tot de verbeelding spreken.

Silvester Anfanger Bram Devens mag daarna een tweede keer het podium beklimmen, deze keer als Ignatz (foto 2). De akoestische gitaar verzuipt haast in de vele erupties die Devens uit zijn effectenbakken tovert. De folk en blues van weleer spookt net als op de albums door de set terwijl Devens in zichzelf gekeerd losse zinnen declameert als waren het oude wijsheden. Ignatz blijft ook live een belevenis en een trip doorheen een tijdloos universum.

De gezellig ogende Amerikaan Jack Rose mag de avond afsluiten. Na het vele geweld van zijn voorgangers is de akoestische blues/folk/americana een welgekomen afwisseling. Rose bewijst zowel op akoestische gitaar als op 12-string gitaar een waardige opvolger voor Fahey te zijn. Niet meer dan terecht volgt een bisnummer na een wondermooie set die aan de term fingerpicking een geheel nieuwe dimensie geeft.

Met zijn eerste labelnight heeft (K-RAA-k)³ 2007 alvast schitterend ingezet. Door te kiezen voor een verscheidenheid aan groepen "in de marge" wordt niet alleen de rijkdom aan groepen en genres die buiten de lijntjes kleuren blootgelegd, maar wordt nog maar eens bewezen dat schoonheid zelf in afgeleefde zalen als het Brusselse Le Bunker uitstekend gedijen kan. Op 27 januari tekent het label present in Antwerpen en op 3 maart vindt u ze in Hasselt. U weet dus nu al welke data vrij te houden, als u tenminste bereid bent u onder te dompelen in een andere wereld.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × 2 =