Dani Siciliano :: Slappers

Met knoppentovenaar Matthew Herbert aan de ontbijttafel zitten, hoe zou dat zijn? Een man die experimenteert met eieren en ontbijtgranen op zoek naar nieuwe klanken en een uniek geluid. Wij zouden wel twee keer nadenken vooraleer de honey pops door te geven, niet zo Dani Siciliano.

Siciliano louter bestempelen als de madame v´n, (ondertussen behoort die relatie helaas tot het verleden. Wij wensen beiden veel sterkte, nvdr) is haar oneer aandoen, ze is veel meer dan alleen maar Herberts-vriendinnetje-dat ook-eens-een-plaatje-wil-maken. Lang voor ze naar Europa kwam om met Herbert samen te werken, had ze in de Verenigde Staten immers al naam gemaakt als resident-dj in tal van westside-clubs. En ook haar jazzy vocals lagen niet onder de laatste kerstboom: jarenlang zong ze in het North Virginia Regional Choir, en ze tekende voor de hoogtepunten op Herbert-meesterwerkjes als Around The House, Scales en Bodily Functions. Ja, nu valt uw frank, hé.

Een beetje hipster kent Siciliano’s solowerk misschien al van de verrassende electro-coverversie van Nirvana’s "Come As You Are" uit haar zeer genietbare debuut Likes. Maar waar ze op die plaat nog volwaardige nummers met korte skits afwisselde, kiest Siciliano op deze Slappers voor meer compacte vier minuters. Elf stuks in totaal, en wel naar het door ons zeer gewaardeerde principe: all killer, no filler!

Siciliano klasseert zichzelf, ondanks haar eclectische sound, nog het liefst in het singer-songwritervakje. Met de laptop in plaats van de gitaar, dat spreekt, én met een boodschap in plaats van de psychiatrisch aandoende verwerking van een zoveelste mislukte relatie. Een boodschap, meer bepaald, voor de rondborstige huppelkutjes die met geen vliegenmepper van uw televisietoestel te verjagen zijn: "wilt gij een positief rolmodel zijn, staat daar dan niet als een sloerie met uw derrière te zwieren" of zoals ze het in opener "Slappers" zelf verwoordt: "If you speak, then speak your mind. Use your head, not your behind". Eat that, Fergie.

Muzikaal komt Roisin Murphy’s Ruby Blue af en toe eens om de hoek loeren — dat Matthew Herbert meeschreef aan die plaat zal daar wel niet vreemd aan zijn — maar denk vooral niet dat Siciliano zich in de studio enkel met het koffiezetten bezighield, het overgrote deel van de plaat producete ze zelf en maar in enkele nummers zit de Herbert-feel.

Hoogtepunten tussen de hoogtepunten: de titeltrack, "Think Twice", of het geweldige "Why Can’t I Make You High?", waarna u aan een vervangheup toe bent, maar wees er maar zeker van, het loont de moeite. "Frozen" is een intro lang "Angel" van Massive Attack, en besluit ook zijn verdere duur even etherisch te blijven als dat nummer. En in afsluiter "Be My Producer", dat klinkt als het stoere halfzusje van "She Says Cliché" uit Likes, bezingt Siciliano, inderdaad, heur ventje

.

Slappers vereist enkele draaibeurten alvorens zich te ontpoppen tot een wervelend geheel. Maar wie zich die moeite wil getroosten wacht een intelligente partyplaat waarmee het zeker geen modderfiguur slaan is in het gezelschap van hippe vrienden. En voor de meisjes is er ook nog Dani, het positieve rolmodel. Alstemblief!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

een × drie =