Gaan ze het ons nú al moeilijk maken? We zijn verdorie nog maar
twee maanden ver, en de kandidaten voor Plaat van het Jaar staan
elkaar nu al te verdringen voor het podium! Vorige maand waren we
nog lyrisch over de cd van Lars
Horntveth, maar zoals het er nu naar uitziet, zal onze Noor het
niet gemakkelijk hebben wanneer er in december moet gespurt worden
voor de overwinning.
Eerlijk gezegd fronsten we onze wenkbrauwen, toen we vernamen dat
er een solo-album ging verschijnen van Dani Siciliano. We wisten
dat zij een uitstekende zangeres is, we kenden haar warme stem
immers van de platen van haar partner (Matthew) Herbert. Maar dat
zij ook als componist en producer haar mannetje zou staan, daar
hadden we niet echt rekening mee gehouden.
Fans van Herbert himself hoeven echter niet te vrezen voor
een cultuurschok. Siciliano breekt niet met de sound die we kennen
van Herberts platen, verre van. Eigenlijk ligt ‘Likes…’ volledig in
het verlengde van ‘Bodily Functions’ en ‘Around the House’ van
Herbert. Onderscheidt deze plaat zich dan in niks van zijn werk?
Toch wel. Siciliano maakt weliswaar ook jazzy electronica met
ambient-, techno- en soul-invloeden, maar bij haar klinkt die mix
veel warmer dan bij haar wederhelft. Allereerst is de inbreng van
“echte” instrumenten (bas, gitaar, hoorn, strings, accordeon, …)
daar niet vreemd aan, bovendien spreken de arrangementen van haar
songs me meer aan dan die van Herbert. De songs van Siciliano zijn
rijker, gelaagder, gewaagder en verrassender. Een snelle, goedkope
hap is ‘Likes…’ dus niet, wel een avontuurlijke tocht door
Klankenland, die bij elke beluistering mooier wordt. Hoogtepunten
aanduiden doen we niet, want Siciliano piekt van begin tot einde.
Tien prachtige composities + een uitstekende cover van Nirvana’s
‘Come As You Are’ (die de verkrachting van ‘Smells Like Teen
Spirit’ door Tori Amos doet vergeten) en dat op één plaat: zelfs
uit een bezoekje aan de Colruyt haal je de dag van vandaag niet
zoveel profijt!
