Youngblood Brass Band :: Is That A Riot?

Met het vertrek van bezieler Nat McIntosh en andere personeelswissels achter de kiezen, trekt Youngblood Brass Band een lijn onder het verleden. Is That A Riot? is het eerste wapenfeit sinds de herschikking en is tevens het beste album van de band tot nu toe. De chaos maakt stilaan plaats voor een welomlijnde structuur, maar het geluid blijft overweldigend.

Youngblood Brass Band is met zijn combinatie van jazz en hiphop niet zo revolutionair als de band soms zelf wil doen geloven. Trek de lijn van de hedendaagse zwarte muziek terug in de tijd en je komt steevast uit op het New Orleans van de jaren dertig. Hiphop, blues en jazz zijn altijd al onlosmakelijk verbonden geweest, groepen als Youngblood Brass Band frissen hoogstens ons geheugen een beetje op. Buitenbeentjes zijn ze wel in de van bitches, nepvetes en gouden tanden overlopende hiphopwereld, waarin kwaliteit tegenwoordig van triviaal belang blijkt te zijn. Agressieve kankers als The Game en pornodraaiend grut als Lil Jon doen een J Dilla nu al omdraaien in zijn nog verse graf. Zelfs Eminem, die in een vorig leven hiphop nog eigenhandig reanimeerde, heeft het opgegeven en recycleert alleen nog maar zichzelf. Een pluim dus voor de boys van Youngblood Brass Band, die ook kwalitatief gezien hun plaats beginnen op te eisen.

Daar durfde het in het verleden immers wel eens aan schorten. Debuutalbum Unlearn en opvolger Center:Level:Roar blonken vooral uit in slordigheden allerhande en inspiratieloze variaties op dezelfde thema’s. Live werkte het wel, dit bewezen ze onder andere op het Cactusfestival en Pukkelpop, maar in de grenzen van een studio vlotte het een stuk minder. Ook bij de release van Is That A Riot? mochten zich vragen worden gesteld. Het is Youngblood Brass Bands eerste studioalbum zonder Nat McIntosh, tot dan toe componist en bezieler van de band.

Opener "March" maakt al meteen duidelijk dat Is That A Riot? het nog steeds zal moeten hebben van puur enthousiasme. Na dreigend drumgeroffel roept MC David Henzie-Skogen de songtitel uit en gaat het blazerarsenaal er meteen met volle kracht tegenaan. "Bombtrack" van Rage Against The Machine, maar dan met trompetten. Met het daaropvolgende "Nuclear Summer" komt een nummer waarmee de band vorige zomer menig festivalwei platspeelde. Het bleek toen al een ijzersterke song en daar blijft ook op een cd gelukkig nog genoeg van over. "Nuclear Summer" is hoe Youngblood Brass Band altijd zou moeten klinken: snedig, luid, zomers, breed en spitsvondig.

De groep klinkt het best als Henzie-Skogen zijn mond houdt en de band lekker zijn eigen ding doet. Het vertrek van McIntosh heeft duidelijk voor een lossere ritmiek gezorgd: eenvoudiger en efficiënter. Misschien eiste virtuoos McIntosh wel te veel van zijn groepje relatief middelmatige muzikanten. In ieder geval, zonder hem klinkt Youngblood Brass Band vrijer dan ooit en slaagt de band er geregeld in de vibe over te dragen, zoals op het swingende "But You Can’t Run" of het ingetogen "JEM". Toch blijft ook Is That A Riot?" niet gespaard van lege dozen. Wat Henzie-Skogen met de magere spoken word-track "Will" tracht te bereiken, is een raadsel. Hij is geen Saul Williams, ook veel van de broeiende teksten (bijvoorbeeld over Hurricane Katrina) verliezen daardoor een deel van hun waarde.

Ze voelen zich naar eigen zeggen "badder than ever", de negen van Youngblood Brass Band. Met Is That A Riot? is een ruimer, meer eclectisch perspectief geopend, wat alleen maar doet verlangen naar de dag dat de groep definitief de puberteit van zich afschudt. Ga in de tussentijd toch nog vooral líve genieten van deze gasten, u zal er genoeg kansen voor krijgen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 + zestien =