Gitbox! :: Songs For The Shiftless Days

Hoe fijn is het wel niet om eventuele partner, krijsende kinderschare of andere storende elementen manu militari uit de onmiddellijke omgeving te verwijderen. Naast de gewaarwording van een pervers machtsgevoel gunt het je ook de kans om wat quality time te spenderen met een op plaat geperst semi-obscuur brokje authenticiteit. "Two guys singing and playing traditional music", meer moet dat niet zijn.

Met een dergelijke statement wordt de taak van de recensent trouwens definitief gereduceerd tot het louter copy-pasten van de bands’ biografie. Treffender hadden we het immers zelf niet kunnen omschrijven. Die two guys hebben inmiddels de band uitgebreid tot een vierkoppige formatie, maar aan het excelleren in traditionele muziek zijn ze altijd trouw gebleven. Met vier sterke albums (en een zeldzame 10-inch) in de achterzak wisten ze het leven van menig getormenteerde ziel toch enigszins te veraangenamen, door muzikale troost te bieden als klankbord voor een scala aan sentimenten in duistere novembermodus. Het geluid dat Nijmegenaren Roeland Nielen en Maarten Verdwaald elegant door hun speakers jagen is geëvolueerd van een soortement lo-fi americana tot een meer gepolijste popvariant die regelmatig leentjebuur speelt bij de basiselementen van country. Met een integere combinatie van een hart voor muziek en een oog voor oprechte emoties weet de band zich steevast op de radar van de actieve meerwaardezoeker te plaatsen.

De totstandkoming van Songs For The Shiftless Days begon langzamerhand uit te groeien tot het Nederlandse equivalent van de processie van Echternach. Geteisterd door bezettingsproblemen — bassist is een knelpuntberoep, koester hem — en een financieel spartelende platenfirma werd de releasedatum enkele maanden opgeschoven. Toen een deel van de opnames op mysterieuze wijze zoek raakten bij een overzeese trip richting producer John Morand (u bekend van Sparklehorse en Mmmbop van Hanson), was het hek helemaal van de dam. Het mag een klein wonder heten dat het kostbare kleinood alsnog haar weg naar de etterende consumptiemaatschappij heeft gevonden, die vervolgens dit knap staaltje vakmanschap straal weet te negeren.

Voor opener "Someday Soon" heeft iedere rechtgeaarde americanaliefhebber immer een plekje in zijn hart gereserveerd, als de gemiddelde Bob Dylan-fan er niet al mee aan de haal is. Escapisme als leitmotiv doorheen een nummer dat, louter begeleid door orgel en gitaar, een soort kwetsbaarheid uitstraalt waarbij het graag uitstapjes maken is naar een zich in beige-tinten-afspelend stel zonovergoten jeugdherinneringen. Het is dan ook eventjes wakker schieten bij venijnige indierocker "Fell Into A Dream" — frustraties afreageren? — om dan weer weg te mijmeren bij het ingetogen "Some Of You", veruit de beste track van het album. Zieltjes winnen doen ze met de briljant gedeclameerde slotwoorden "I am the one who knows all the answers/I am the kingdom and I own the key".

Gitbox! produceert dan ook luisterliedjes waarbij het geboeid analyseren van achterliggende Freudiaanse verklaringen is, klaarblijkelijk veelal geïnitieerd door de nostalgie naar een lang vervlogen jeugd, als we "All The Shit We Put Up" mogen geloven. In welkome adempauze "West-Virginia Of My Mind" vallen er zowaar enkele vrijblijvend vrolijke noten waar te nemen.

Met Songs For The Shiftless Days ligt er een prachtig plaatje in de allerbeste Nederlandse Americana/poptraditie in de winkelrekken verborgen. Zich onderscheiden van het merendeel van gelijkaardige releases doet Gitbox! door regelmatig zijsprongetjes te maken naar indie. Teruggetrokken in de intimiteit van een afgeleefde leunstoel te beluisteren, met slechts een zeldzaam opflakkerend peertje dat voor de nodige afleiding zorgt. Deze plaat vereist — of verdient — namelijk de volledige aandacht. En moge u branden in de hel als u die niet geeft.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 + 3 =