The Beautiful Girls :: Learn Yourself

Als de wintervoeten beginnen te tintelen en het kampvuur ingeruild dient te worden voor een conservatief knetterend haardvuur overvalt ons wel eens een zeker gevoel van weemoed. Een door bikini’s geregeerd exotisch strand blakend in het zomerzonnetje heeft immers heel wat meer aantrekkingskracht dan wanhopig terug gevoel in je vingertoppen trachten te krijgen ten gevolge van enkele onsympathieke koudefronten.

Gelukkig liggen het minuscule Speedo-zwembroekje en de zonnebrandcrème factor 60 steeds binnen handbereik als het signaal wordt gegeven voor een studiereisje richting Australië. Een imaginaire verkenningstocht van het momenteel erg zonnige oord weliswaar. Het is het uit 2004 daterende debuut van The Beautiful Girls dat zorgt voor een half uurtje escapisme in klimatologisch bijzonder gure tijden. Het door de zon verbrande en bebaarde gezelschap kleedt popsongs tot op de wetsuit uit, om ze in minimale bezetting zo’n warme klankkleur te geven dat ze nog lang aangenaam blijven resoneren in menige vastgevroren oorschelp.

Een dikke "merci" voor het zonnetje in je platenspeler mag altijd gericht worden aan frontman Mat McHugh, die handig gebruik maakte van zijn verblijf in New York om zich een veelvoud aan muzikale stijlen eigen te maken. De zowel op pop als folk gefundeerde mengelmoes wordt regelmatig doorspekt met iets obscuurders, zoals het in Mats keuken opgenomen, op Leadbelly geïnspireerde bluesnummer "On Judgement Day" of de slome aan reggea refererende ritmesectie op "Learn Yourself".

Enig speurwerk deed ons de namen G.Love, Donovan Frankenreiter en Jack Johnson in het cd’tje terugvinden en gemakshalve voegen we daar Ben Harper nog maar aan toe. Toch nog even nageven dat het viertal mooie meisjes (lelijke venten, ja) handig omtrent het karakteristieke surfgeluid van ene Jack Johnson weet te laveren om net dat tikkeltje spitsvondiger te zijn.

Zo bewijst het breekbare "Black Bird" een lichtelijk fantastisch nummer te zijn dat, geheel gespeend van ieder franje, toch het mythische van uitheemse tropische locaties weet op te roepen. Een handig verpakte droom in plaatformaat. Het is dan ook goed te horen dat dit niveau een constante is op de slechts tien tracks tellende plaat die qua sfeerzetting ongetwijfeld moeite heeft zijn gelijke te vinden. Het ingetogen swingende "Cash Money" stelt dat liefde niet te koop is, een mooie quote voor een band die eigengereid haar ding doet.

Single "Music" typeert de band naar eigen zeggen het best en mag wederom ingedeeld worden bij de relaxte poprock die het hele album domineert. Met de nodige hiphopverschijnselen wordt het geheel, voor zover nodig, nog een beetje opgefleurd.

Vergezeld van een cocktail op een exotisch strand of verscholen in een ijskoude zolderkamer, geflankeerd door een warme chocomelk, de capaciteit de luisteraar in een zomerse stemming te krijgen is de voornaamste verdienste van The Beautiful Girls. Een uitermate charmant plaatje; zo breekbaar dat het met de nodige voorzichtigheid behandeld dient te worden. Eveneens zo oppervlakkig dat de breekbaarheid niet Ellioth Smithgewijs een bron van zorg is, maar hersenloos een kernbegrip blijft. Heel veel peace en love maar de mierenneuker in ons mist de death metal wel een beetje.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twaalf − 9 =