The Juan Maclean :: Less Than Human

Het alomtegenwoordige DFA records laat weer een nieuw talent op de wereld los. The Juan Maclean is een wonderkind dat ooit ontvoerd moet zijn geweest door robots; of hij komt simpelweg van een andere planeet. Less Than Human heeft hij zijn debuut genoemd. "More like robot?" vroegen wij ons dan ook meteen af bij het beluisteren van dit kleine meesterwerkje.

Juan (John voor de vrienden, Juan is een verwijzing naar detroit-techno pionier Juan Atkins) Maclean bevindt zich ergens tussen mens en machine; een manmachine dus. Dan begrijpt u natuurlijk wel waar we heen willen: als hij toch van deze planeet is, heeft hij de electropop van oppermanmachine Kraftwerk vermoedelijk met de paplepel binnengekregen. Maar gelukkig valt er naast naïeve elektronicamelodieën nog heel wat meer te rapen op Less Than Human. We horen zowaar een melting pot van funk, disco, ambient, techno, (kraut)rock, indie, house, pop en — hoe kan het ook anders in deze tijden — electro.

"Kan wel zijn, maar dat werd ons over elk middelmatig electrorockplaatje van de laatste jaren verteld," horen we u denken. C’est vrai.. Maar als we u daarbij vertellen dat The DFA zelf ook heel wat in de pap te brokken had bij de productie van dit plaatje, moet u beseffen dat we niet uit onze nek kletsen. Maar liefst acht van de negen tracks zijn written by the Juan Maclean, produced by the DFA w/ Juan Maclean. Nancy Whang voorziet ook nog eens zeven van de negen tracks van vocalen. Opperhoofd James Murphy horen we dan weer enkel terug op de single "Give Me Every Little Thing".

Toch klinkt The Juan Maclean zeker niet als een slap afkooksel van LCD Soundsystem. Juan heeft een eigen sound en stijl. Hij neigt meer naar de dansvloer en heeft niet alleen een boontje voor de tegenwoordig o zo hippe seventies (funk, disco, pop) en eighties (electro en vroege house/techno), maar ook voor de ambient, rave en electronica van de nineties.

Hoewel Less Than Human een overweldigende mengelmoes van invloeden bevat, gaat Juan nergens uit de bocht. De man gebruikt echte drums, een echte piano, koebellen en am-geruis en -gepiep. De machine in hem laat zich bijstaan door synthesizers, drumcomputers, samplers en laptop. Die combinatie van warme, spontane, analoge en kille, geprogrammeerde digitale geluiden zorgt voor een unieke, strakke doch funky sound waar geen mens (of machine) stil bij kan blijven zitten. Het ene moment waan je je dan ook way back in the twentieth century en het volgende alsof je net ontdooid bent op een hip feestje in de tweeëntwintigste eeuw.

Op zijn beste momenten klinkt dit album zelfs retro en futuristisch tegelijkertijd. En laat dat nu net de definitie van tijdloze muziek zijn. Daft Punk beweert met zijn laatste album Human After All te zijn. The Juan Maclean is Less Than Human. Dat is een stap terug of een stap verder; hangt er maar vanaf vanwaar je komt natuurlijk. Maar deze man(machine) ligt duidelijk een grote sprong voor op de concurrentie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 + tien =