Demzel :: Bend Over Backwards

2004, Laces Out

Waarom een recensie schrijven over Demzel, een band waar
negenennegentig percent van de Vlamingen nog nooit van heeft
gehoord? Waarom een recensie schrijven over een groep die punkpop
speelt, een genre dat me eigenlijk nog nooit heeft kunnen boeien?
Het antwoord is tweeledig: eerst en vooral is de Gerry – een goede
kennis van mij – de vellenmepper van dienst; ten tweede is ‘Bend
Over Backwards’ een bovengemiddeld punkpopschijfje geworden.
Bovendien kunnen alle Belgische bands elke vorm van reclame maar al
te goed gebruiken.
Twaalf nummers en veertig minuten lang trachten de prille dertigers
van Demzel je aandacht vast te houden en soms slagen ze daar met
glans in. Songs als ‘I’m Alright’, ‘One Night Stand’, ‘Time’ en
‘Train’ kunnen – in mijn ogen en oren – de vergelijking met Janez
Detd, onze nationale punkpoptrots, en Nailpin moeiteloos doorstaan.
Meer nog: als je schoonheidsfoutjes zoals de ó zo kig klinkende
saxofoon in ‘Another Way’, met de mantel der liefde bedekt, kan je
op geen enkel moment horen dat de mensen van de productie met een
zéér beperkt budget aan de slag moesten. Meerwaardezoekers kunnen
dit plaatje misschien beter aan zich laten voorbijgaan, maar al wie
op zoek is naar een pretentieloos schijfje vol met vlotte, luchtig
verteerbare punkpopdeuntjes, koopt met ‘Bend Over Backwards’ geen
kat in een zak. Geïnteresseerden kunnen steeds naar
http://www.demzel.com surfen om hun exemplaar te bestellen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 + 19 =