Troublemakers :: Express Way

De Blaxploitationfilm uit de jaren zeventig heeft mede dankzij Quentin Tarantino in sommige kringen een nieuw elan gekregen. Helaas blijven de films slechts cult maar de soundtracks zijn steevast geniaal. Troublemakers was dan ook zo verstandig uit te pakken met een "imaginaire" soundtrack die gretig refereert aan en plundert uit die periode.

Stilstand is achteruitgang, en dat beseft Blue Note maar al te goed. Het legendarische jazz-label houdt niet halsstarrig vast aan haar backcatalogue maar geeft jonge honden de kans om uit een rijke traditie vernieuwende songs te puren. Na ronkende namen als Saint Germain en "pioneers" US3 — denk aan "Cantaloop" — is het deze maal de beurt aan Troublemakers.

Troublemakers is een Frans duo (DJ Oil en East) dat voor hun tweede album bij Blue Note terechtkwam. Express Way is opgevat als een soundtrack bij een film die ze zelf maakten en die als bonus bij de CD bijgesloten is. Muzikaal verwijst het album in de eerste plaats naar de dominante zwarte muziekstijlen die in de jaren zeventig hoogtij vierden op allerlei blaxploitationalbums. Jazz, soul en funk wisselen elkaar af op dit eclectische album. Af en toe haalt zelfs een streepje Franse souljazz de bovenhand, zoals in het heerlijk loungy "God Bless Billie".

Het soulvolle "Everywhere Is My Home" leunt op een speels panfluitriedeltje (!) en een loopse bas. Een gastrol is weggelegd voor Gift Of Gab, de man die het mooie weer maakt bij Blackalicious. "Count Farm" knipoogt naar meester Ennio Morricone met een vrolijke trompet, voorzichtig aangehaalde gitaren en een zachte bijna onhoorbare vrouwenstem. Visioenen van vuile helden tegen wil en dank, wachtend aan stoffige treinstations doemen voor het geestesoog op. De droeve nightclubbjazz van "Highway Blues" laat een mistroostige Sandra N’ Kaké de blues uitstorten met gebroken stem. Grootsteedse soulfunk maakt dan weer het mooie weer in "Lemon".

Express Way is duidelijk opgevat als een soundtrack en poogt nergens een echte samenhang tussen de nummers op te bouwen. Zo horen we broeierige funk in "V 72" maar ook soul in "Lemon" of "All we love". Oil en East hebben een indrukwekkende schare artiesten weten te strikken en dat hoor je: muzikaal scheert dit album heel hoge toppen.

Origineel kan je het album niet noemen. Troublemakers gaat echter op een intelligente manier om met de soundtrackcultuur uit de jaren zeventig en weet een mooie brug te slaan tussen het verleden en het heden met deze update van de blaxploitation. Express Way is in de eerste plaats dan ook een prima soundtrack voor deze zomerse, zwoele dagen waarbij we ons graag pimp-alike in schreeuwerige pakken hijsen om door de straten te flaneren. Oil en East zijn vakkundige ambachtslui die een staalkaart geven van zwarte muziek. Heerlijke achtergrondmuziek voor al uw hippe feestjes dus.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 + 7 =