
Lijst met mijn favorietjes uit het voorbije jaar (geen volgorde,
dat is pure foltering om uit te zoeken)
1. In de categorie “wel effe je hoofd erbij houden”
- Gojira – Way of all flesh (eco-metal is sinds kort ook een
mainstream genre maar wie gaat erom rouwen? Hier hoor je een band
die ondertussen weet waar ze goed in is en nog overtuigt
ook.) - Alchemist – Tripsis (aggresive, progressive, sonic
psychedelia. Hún woorden niet de mijne maar veel heb ik er niet aan
toe te voegen. Behalve dit: volgend jaar weer op Graspop
aub?)
2. In de categorie “vooral schudden met je hoofd”
- Misery Index – Traitors (al een paar jaren schuimbekkend op
de barricades deze gasten, op hun derde LPvlamthun vuur nog en dat
van jou komen ze met plezier uitpissen) - Toxic Holocaust – Overdose of Death (het lelijke eendje in
de groep van retro-thrash bands. Vunzig en raggend evenveel witte
sneakers als vettige hanenkam)
3. in de categorie “dwarse Scandinaven”
- Burst – Lazarus bird (magnum opus van een groep die nu echt
geen etiket meer verdraagt) - KYPCK – CHERNO (Pompeuze doom metal met de prijs voor
grootste conceptuele volhardendheid.)
4. in de categorie “hopen dat Alex Callier het niet in zijn
hoofd haalt”
- Portishead – Third (dat is third met die
onmogelijke Engelse klankloze ’th’ spreek dat alsjeblieft
niet uit als ’teurt’ zoals drievierde van de Vlamen plegen te doen.
Er zijn genoeg ’turds’ op plaat te vinden maar er is gelukkig maar
één derde van P’head) - Serpentcult – Weight of light (Alles wat zwaar is sinds
Black Sabbath verenigd in een Belgisch viertal aangevoerd door een
juffrouw uit Genk. Deze band veegt de vloer aan met clichés zonder
haar erfenis te verloochenen, en verdomme ze rocken!)
5. In de categorie “laat je slepen, laat je leiden”
- Duyster verzamelaar nummer drie (De tomeloze weemoed van
deze verzamelaars verpakt zijn weerhaken in fluweel en blijft
(zondag)avonden lang hangen) - AmenRa mis nummer 4 (hun DIY sludge kristalliseerde uit in
de loop van dit jaar tot beklemmende en pakkende muziek. Komend
jaar pakken ze de wereld in! )
6. In de categorie “’t is bijna niet mogelijk maar enola heeft
toch een paar goede albums gemist”
- Dead Congregation – Graves of the archangels (Zo had de
nieuwste van Bloodbath kunnen klinken als ze niet waren uitgekeken
op hun eigen gimmick. Morbide deathmetal met die duistere sfeer van
de beste dagen zonder dat het allemaal te gedateerd klinkt. Verban
de sirtaki naar de binnenste ring van de Tartaros, deze Hellenen
doen je ongecontroleerd en demonisch headbangen.) - Iota – Tales (Vijf songs, twee stomende woestijnrockers,
twee delirische psychedelische epen en een stuk bourbon-blues. Vijf
keer raak een album dat wat tijd vergt maar je dan overtuigt door
zijn integriteit en intensiteit. Intens trippen en integer rocken,
deze verhaaltjes zouden intrinsiek iedereen kunnen bekoren die al
eens naar Kyuss of Monster Magnet heeft geluisterd) - Aqua Nebula Oscillator – Under the moon of… (Franse
neo-hippies die in een eeuwige LSD flashback zijn terecht gekomen.
De seventies retroplaten waren dit jaar alle van een hoog niveau
maar deze brengt deze periode toch het best terug. Enfin, ik was er
zelf nog niet bij natuurlijk maar al het vergelijkingsmateriaal dat
ik heb doet vermoeden dat deze kerels en dame over een performante
teletijdmachine bezitten. Het klinkt alsof je bij in het
repetitiehok van Hawkwind staat terwijl ze zich voorbereiden op hun
space ritual tournee. De psychedelische sfeer wordt ronduit
etherisch eens de sitar bovenkomt.) - Ufommamut – Idolum (Een band van overtreffende trappen. De
donkerste, zwaarste, cerebraalste, mentaalste, duisterste,…
sludge band van de wereld. Uit Italië godnondedju en alles wat
mysterieus is in dat land heeft zijn invloed op het geluid van deze
band. Van het boze oog uit Sicilië over de cenakels uit het
Vaticaan, langs de alchemisten uit Firenze tot en met debedrieglijk
zwijgzame schapenherders uit Sud-Tirol. Gesloten, duister en
zwaarrrr als geen ander maar altijd maximaal effect beogend met hun
songs. Zelfs het onmogelijke wordt gepaard in Ammonia laten ze de
vocalen over aan de engelenstem van Rose Kemp (van wie je trouwens
ook het nieuwste album eens moet horen)) - The magnificent Brotherhood – s.t. (Nog zo’n seventies
retro plaat uit Duitsland (Colour Haze kwam ook met een nieuwe dit
jaar) waarschijnlijk de vrolijkste plaat die ik dit jaar geluisterd
heb en eveneens het vrolijkste optreden buiten de carnavalsperiode
dat ik bijgewoond heb. Liedjes over de verscheurende keuzes tussen
whiskey en gin om je te bezatten gedragen door aanstekelijke
surf-a-billy ritmes. Meerstemmige zang à la Beach Boys en een
geweldig orgeltje zorgen ervoor dat de sfeer niet meer stuk kan.
Ongeforceerde aanstekelijke muziek uit Deutschland? Jahwohl es ist
möglich!) - Tapetum Lucidum – Machteloos bestaan (Vaderlandse
on-ontdekte plaat van het jaar, Nederlandstalige teksten bij trage
melancholische black metal. Ja er zijn nogal wat keyboards in de
muziek aanwezig maar die dragen meestal BIJ aan de duistere sfeer
ipv de muziek te laten verwateren. De produktie is typisch
“underground” maar ook dat draagt bij aan de geweldige sfeer op
deze cd. Als je deze kerstdagen een beetje down bent dan is dit
album je ideale compagnon want hoewel Kerst eigenlijk een 2000 jaar
durende babyborrel is lopen veel mensen toch rond in een
rouwstemming. En dat is het woord dat ook best Machteloos bestaan
typeert.)
Om naar uit te kijken volgend jaar
1. Nieuwe albums van
- Mastodon (écht zo melodieus als Brent Hinds suggereert?)
- Therapy? (ja toch? Jongens, die radiostilte boezemt weinig
vertrouwen in maar we hopen op het beste. Deze Ieren hebben hun
fans nog nooit in de steek gelaten) - Hypnos 69 (Nieuw studio- en livewerk wordt beloofd. Hopelijk
krijgt deze band eindelijk ook de nationale erkenning die ze
verdienen. Het wordt tijd dat men in de lage landen Motorpsycho de
Hypnos69 van Scandinavië begint te noemen ipv omgekeerd) - Los Natas (altijd iets om naar uit te kijken, deze
pampasstoners zitten vol verassingen maar brengen altijd zinderende
psychedelische grooves mee) - Anaal Nathrakh (de bruutste black metal band uit Europa,
ongetwijfeld wordt dit weer een harde noot om te kraken maar ook
eentje die 99% van alle andere releases keihard te kakken zet) - Solace (A.D. Gaat die heten en een bepaalde bevolkingslaag
wacht hier harder op dan op Chinese Democracy en we weten nu al dat
hij beter zal zijn, check de teaser: “The Black Black ep” van 2007
als ge’t ni gelooft! Dit wordt de definitieve
Stoner/slacker/boozer/loser/baardmetal plaat voor de 21e
eeuw)
2. Op’t gebied van trends
- moordende fans op re-unie optredens
- ontploffende flying V’s in retro-thrash bands
- Wigger Slam! Yo ya’ll br00tal breakdown slam metal straaight
from da projects fo’ da wickedezt niggaz wid da sickest mindz!
Aaaight! - Een epidemie van supervirulente mond en klauwzeer in de
stand-up comedian populatie - eenzijdige verzoekschriften van gedesoriënteerde lezers tegen
iedere recensent die het prefix ‘post-‘ meer dan één keer gebruikt
in zijn artikeltje.



