“Spijt is wat de bok schijt”, zo leert ons een eeuwenoude Vlaamse wijsheid. Maar wat als die bok op een heel verslavende manier math- en postrock wist te verenigen tot verschroeiende vijfminutensongs? Mogen we dan niet een beetje spijt hebben?
Want ja, het Vlaamse viertal Kassei is niet meer. En ja, dat vinden wij jammer. Maar niet zonder nog een laatste keer te knallen, met de EP Splijt. Daarop koesteren wij slotsong “Poldergrauw” het meeste. Nog een laatste keer wat deze band zo geweldig maakte: een postrockachtige opbouw, met een solide ritmesectie en zelfs wat midwest emo-gitaarlijntjes. Om zo ergens halverwege een paar versnellingen hoger te schakelen, richting finale. Over te veel elektrische gitaar heeft nooit iemand geklaagd bij Kassei, zeker niet als ze klinkt als een bakstenen muur.
En dan is het voorbij. Doe ons vervolgens een plezier: haal Muur uit 2018 nog eens van onder de betonmolen. Je weet wat je gaat missen.
