boygenius :: the record

Boygenius bewijst met de geniale debuutplaat the record dat de term ‘supergroep’ geen recipe for disaster hoeft te zijn. Het geheim? De ego’s overstijgen en een hechte groep vormen. Tijd voor hogeschoolindie. 

Het is bijna Pasen, dus kunnen we het al eens hebben over Heilige Drievuldigheden. Maar laat gerust je godsdienstleerkracht thuis: de Goddelijke Drie van het moment bestaan onder de noemer boygenius. Hun individuele verschijningsvormen? Julien Baker, Lucy Dacus en Phoebe Bridgers. We horen u al denken: ‘wacht eens, enola probeert ons hier in de maling te nemen met een andere naam voor het concept; dit is gewoon nog maar eens een twijfelachtige supergroep!’

Onze excuses daarvoor; u heeft volkomen gelijk. Maar we willen het toch even over deze formatie hebben. Dit is namelijk geen boeket willekeurige Grote Namen in een studio geperst – we huiveren nog altijd bij formaties als Superheavy, zijnde Mick Jagger, Damian Marley en Joss Stone samen in het opnamehokje. We vermoeden dan ook dat dit wel eens kan liggen aan de ontstaansgeschiedenis van boygenius. Geen ideetje ontstaan in de hoofden van de respectievelijke managers bij een Magnumfles champagne op een of ander hautain PR-feestje, maar een vriendschap opengebloeid vanuit wederzijdse interesse in elkaars werk. Bekijk of lees maar eens een interview, ze amuseren zich rot. Alle drie met een karakteristieke, eigen stijl: eigenwijze indierockers, maar steeds met het hart vol existentiële angst op de tong.

De drie drukke agenda’s bleken toch wat overeenkomende gaatjes te bevatten, wat in 2018 resulteerde in een eerste zelfgetitelde EP. Toen al was het duidelijk dat de mayonaise pakte op een manier waarvan het gemiddelde Vlaamse frietkot-op-de-hoek-van-de-straat van staat te kijken. Stemmen in rijke, complexe harmonieën en een perfecte balans tussen gevoeligheid en gitaarvuiligheid.

Eenzelfde conclusie valt eigenlijk te trekken over the record, het eerste volwaardige album. Een titel die al meteen de toon zet: geen gedoe; you’ll get what you came for. Opener “Without You Without Them” laat de instrumenten nog in de kast en geeft ons een fijn stukje folky samenzang van de drie sirenes. Even wegdromen in drie paar ogen en dan meteen een schop in je kruis krijgen met “$20”. Slackergeluid en ninetiesvibes, lekker in het oor liggend. Al is het geen snel uitgewerkt ideetje: luister bijvoorbeeld naar de complexe opbouw van de drie karakteristieke stemmen in de break van het nummer. Een geluid waarvan we graag meer horen, en zowaar, we worden wat later op onze wenken bediend met “Not Strong Enough” en het heerlijk balorige “Satanist”. “Emily I’m Sorry”, “We’re In Love” en “True Blue” gaan meer richting slaapkamerpop, en de kaart van breekbare akoestische pop wordt getrokken op “Cool About It” en “Revolution 0”.  Alsof dat nog niet voldoende is, krijgen we op het eind ook nog wat powerpop-met-eightiesvibes met “Anti-Curse”.

Eigenlijk doet de vorige paragraaf het album te weinig eer aan. De songs vallen niet onder een noemer, zoals we daar schrijven. Ze ontstaan uit de spanningsvelden tussen deze drie songsmeden, elk gewend om altijd bandleden rond zich te hebben die enkel naar hen luisteren. Maar kijk, halsstarrig met z’n drieën aan het tafelkleed trekken, leidt blijkbaar niet tot kleerscheuren, maar wel tot iets heel spannends. Soms misschien een tikkeltje te braaf – het schorre en dissonante mag wel eens wat meer uit de bocht gaan – maar al bij al een zeer puik schijfje. The record: een verschrikkelijk banale naam om te onthouden, maar geen nood. Uw geheugen zal nog wel eens opgefrist worden in de eindejaarslijstjes.

2.14.0.0
9
Interscope Records
Interscope Records
Phoebe Bridgers, Lucy Dacus, Julien Baker

verwant

Muziek top 10 voor 2023: De Muziekredactie

Eindejaarslijstjes, die horen er pas te zijn op eindejaar....

boygenius

18 augustus 2023Pukkelpop, Hasselt

boygenius :: boygenius

Supergroepen, ’t is ons wat. Vaak zijn het weinig...

aanraders

Girl In Red :: I’M DOING IT AGAIN BABY!

Somberte verkoopt, zo ook de sad girl aesthetic waar...

Vampire Weekend :: Only God Was Above Us

Haal de witte sokken en debardeurs boven: Vampire Weekend...

Ivy Falls :: Sense & Nonsense

Rol de gordijnen maar dicht, kruip gezellig onder een...

Hurray For The Riff Raff :: The Past Is Still Alive

Alynda Segarra. Bound for Glory. Was Small Town Heroes in...

Daniel Boeckner :: Boeckner!

Als kind is Dan Boeckner zeker niet in een...

recent

The Jesus and Mary Chain

23 april 2024Ancienne Belgique, Brussel

Hoe moeilijk kan het zijn om een geluidsman eens...

James Brandon Lewis Quartet

23 april 2024Ancienne Belgique, Brussel

Back to Black

De titel van Sam Taylor-Johnsons jongste film verwijst naar...

Salem

De 'mean streets' van Marseille vormden al eerder het...

Stake :: ”Ik zie ons nog wel doorgaan tot we baarden hebben als ZZ Top”

We hebben het met de manager gecheckt: bedoelde hij...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in