Nathaniel Rateliff :: ”Na Richards dood zag ik in dat ik niet onoverwinnelijk ben”

Je kunt maar zoveel pret maken. Met een scheiding achter de kiezen en de dood van beste vriend en producer Richard Swift te slikken te hebben gekregen, zette Nathaniel Rateliff begeleidingsband The Night Sweats even in wacht voor een nieuwe soloplaat. ‘Ik weet niet wat een nummer geschikt maakt voor de band, maar ik hoor het wel als het dat niet is.’

enola: Deze plaat kon je dus niet maken met The Night Sweats?

Nathaniel Rateliff: “Het voelde in elk geval niet juist als opvolger van Tearing At The Seams, de vorige plaat met de band. Toen we die aan het opnemen waren, was ik trouwens al in gesprek met Richard over een nieuwe soloplaat. Toen hij stierf voelde het alleen maar juist om hem te eren door dat plan ook af te werken. Nog toen hij leefde had ik al wat nummers geschreven waarvan ik wist dat ze niet voor The Night Sweats waren, en die ik wilde opnemen, al was het maar voor mezelf. Ik zou dan nog wel zien of ik er mee zou touren.”

enola: Je hebt dus een vrij welomlijnd idee van wat wel en wat niet geschikt is voor The Night Sweats?

Rateliff: “Ik ben nooit echt zeker wat het precies is, maar ik weet wel heel zeker wat het niet is. (lachje) Ik wist dat deze songs niet zouden werken met de band. En de optie om soloplaten te maken was al van in het begin ingebouwd in het contract met mijn label, dus ik kon daar maar beter mijn voordeel mee doen. Ik probeer mijn songschrijven zo gevarieerd mogelijk te houden. Ik wil mezelf blijven verbeteren en nieuwe dingen leren. En dat kan pas als ik veel, en verschillende soorten songs schrijf. Je ontdekt maar wat je leuk vindt als je het ook probeert.”

enola: In de perstekst bij de plaat vertel je hoe je ‘What A Drag’ schreef, en plots tot de ontdekking kwam dat je huwelijk eigenlijk op de klippen was gelopen.

Rateliff: “En ondertussen ben ik ook al even gescheiden. Dat hele pijnlijke proces heb ik vooral op Tearing At The Seams van me af gezongen. Het is gek hoe zo’n dingen gebeuren hé, maar als songschrijver heb je dat wel vaker dat het lijkt alsof je profetische gaven hebt en de dingen voelt aankomen. Of dat ze beginnen te gebeuren terwijl je er over schrijft.”

enola: Richards dood was dan weer onvoorzien.

Rateliff: “Het was een complete verrassing, en ergens ook weer niet. Ik kende hem, hij had zijn problemen met alcohol.”

enola: De drankduivel is je ook niet onbekend geweest, dat moet het nog moeilijker hebben gemaakt dan het al was.

Rateliff: “Het maakte het in elk geval nogal erg… écht. Het deed me inzien dat ik ook niet onoverwinnelijk ben. Het had ook mij kunnen overkomen, als ik niet de keuze had gemaakt om mijn gedrag te veranderen, en mijn lichaam beter te behandelen. Er zijn wel wat songs op And It’s Still Alright waarin ik daarmee in het reine probeer te raken, zijn dood een plaats probeer te geven. Uiteindelijk moet je ook gewoon verder.”

enola: En dan was het werk afmaken dat je met hem begon een mooi eerbetoon?

Rateliff: “Exact. Het plan was dat hij de plaat zou benaderen zoals hij met Damien Jurado Other People’s Songs had opgenomen. Ik zou in de studio de boel inzingen en inspelen, en dan zou Richard de nummers arrangeren. Ik had graag gehoord wat hij zou hebben gedaan, maar dat ga ik nu natuurlijk nooit weten. James Barone, die de productie dan heeft overgenomen, en ik moesten het dan maar proberen in te beelden wat hij zou hebben gedaan. Gelukkig was Richard geen man van geheimen, veel van zijn trucjes en ideeën had hij al met ons gedeeld.”

enola: Wat maakte hem zo goed als producer?

Rateliff: “Hij kon een niet-zo-geweldige song vastpakken, ondersteboven keren, en er iets van maken dat wél steek hield. Hij had een oor voor melodie, waarmee hij een zanglijn kon horen en meteen wist hoe hij die kon versterken met de juiste instrumenten. En verder wist hij dat opnemen vooral fun moest zijn. Richard was geweldig om mee rond te hangen als het goed ging met hem. We hebben samen heel veel gelachen, en zo hoort het. Je mag jezelf nooit al te serieus nemen.”

enola: Heb je ‘t moeilijk om over zijn dood te praten?

Rateliff: “Niet echt, al word ik soms nog echt overmand door het verlies. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan Richard denk. Ik ben blij dat ik deze songs kan delen, want ik ben er van overtuigd dat we moeten praten over onze kwetsbaarheden. Misschien was Richard er nog geweest als hij zich niet zo alleen had gevoeld.”

enola: Is het niet gek om zoals twee jaar geleden met mij over een nieuwe Night Sweatsplaat te zitten praten, terwijl je eigenlijk weet dat je aan een ander soort plaat bezig bent?

Rateliff: “Ach neen, zo werkt het altijd met timings en platenfirma’s. De eerste plaat van The Night Sweats lag een jaar op de plank voor hij uitkwam. Je kunt maar beter aan het werk blijven in plaats van te zitten wachten.”

enola: Vanwaar de titel And It’s Still Alright?

Rateliff: “Ik heb met een paar titels gespeeld. De eerste was ‘Rush On’, naar het slotnummer dat ik voor Richard schreef, maar toen bedacht ik dat dat wat te zwaar zou zijn om voor de hele plaat te staan. Dus werd het ‘All Or Nothing’, maar dat kon dan weer te sarcastisch geïnterpreteerd worden. Toen een maat van me opmerkte dat het nummer And It’s Still Alright over al de thema’s van het album ging, was het beslist. Het zegt alles wat je moet weten van me over het hele gevecht dat het leven is, over dood, over persoonlijke groei, …”

enola: Op ‘Rush On’ experimenteer je ook met je stem, ga je veel hoger zingen dan we van je gewoon zijn.

Rateliff: “Er zijn een paar songs waarop ik dingen uitprobeer. Niet dat ik per se wilde veranderen, maar terwijl ik aan het zingen was, ontdekte ik dat de song een iets andere zangstem vroeg dan ik normaal gebruik. Het voelde net natuurlijk om dat dan te doen.”

enola: Hoe voelt het anders om na zeven jaar nog eens een soloartiest te zijn?

Rateliff: “Geweldig. Maar echt op mijn eentje ben ik ook niet hoor. Het is niet omdat het een soloplaat is dat die moet klinken als Bruce Springsteens ‘Nebraska’. Als ik straks in Brussel sta, zal dat met tien muzikanten zijn, strijkers en blazers incluis. Dat wordt ook opwindend, want dat heb ik nooit gedaan.”

enola: En daarna, terug naar The Night Sweats?

Rateliff: “Dat is de bedoeling, ja. Ik heb al wat songs voor een derde plaat, en waarschijnlijk ben ik daaraan alweer verder aan het werken nog voor deze fase voorbij is.”

Nathaniel Rateliff speelt op 24 april in de Capitole in Gent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × twee =