Brent Vanneste: “Ik moest deze plaat nú uitbrengen”

Brent Vanneste staat niet alleen bekend als frontman en podiumbeest bij Stake, hij staat ook vaak achter de draaitafels als BRENNT. Onder die naam brengt hij zijn eerste ep met atmosferische technomuziek uit die u hier kan beluisteren. “Het was eigenlijk niet de bedoeling om zo’n chille plaat te maken.”

enola: Van metal naar techno: voor sommigen zal dit verrassend zijn, maar je hebt me in een eerder interview verteld dat je al sinds je veertiende bezig bent met elektronica. Hoe is dat precies begonnen?

Vanneste: “Eigenlijk heb ik mijn interesse voor elektronische muziek deels te danken mijn dooppeter Benjamin Desmet (die sinds 2009 met Stefanie Callebaut SX vormt, nvdr.), van wie ik op mijn dertiende of veertiende de programma’s Ableton Live en Reason kreeg. Mijn broer Bjorn ging in die periode vaak naar goafeesten als uitlaatklep. Toen hij eens thuis kwam van zo’n feest en ik nog aan het prutsen was, begon Bjorn djembé en didgeridoo te spelen, zo is eigenlijk ons project Psygasus ontstaan rond mijn dertiende. Met Psygasus heb ik over de hele wereld gespeeld: van de Marokkaanse Sahara over de Turkse bergen tot idyllische Griekse eilanden. Nadien heb ik dankzij de andere leden van Raveyards en vrienden die het concept ‘1988’ opstartten in de Kompass Klub ook techno beter leren kennen. Het is een van mijn favoriete genres nu.”

enola: Dan ga ik je meteen een dilemma voorleggen: techno of metal?

Vanneste: “Ik zou niet kunnen kiezen. Techno vind ik bij momenten het leukste genre dat er is omdat het zo intuïtief is, niet alleen voor de luisteraar maar ook voor de maker. Techno is voor mij moderne indianenmuziek. Maar zonder Stake zou ik ook niet kunnen leven. Beide genres vullen elkaar perfect aan. Ik gebruik soms ideeën van Stake voor een technonummer. Of omgekeerd ook: soms tover ik een synthmelodie om naar een gitaarriff voor Stake.”

enola: Hoe zijn de zes nummers van je ep tot stand gekomen?

Vanneste: “Ik heb er een paar tijdens mijn verblijf in Berlijn in februari gemaakt. Ze zijn wel allemaal afgewerkt tijdens de lockdown. Ik wou deze plaat eigenlijk nog niet uitbrengen, maar de coronacrisis heeft daar dus anders over beslist. Ik maak eigenlijk altijd nieuwe muziek en soms kunnen er maanden zitten tussen de eerste versie en het herbeluisteren. Dat doe ik eigenlijk voortdurend, zo weet ik wat er goed is en wat niet. Als je vijftig keer naar een demo kan luisteren en je blijft het goed vinden, wil dat wel wat zeggen. Bij mijn technonummers gaat dat allemaal spontaan. Het lijkt soms alsof een ander deel van mijn hersenen werkt. Het gebeurt allemaal veel intuïtiever, ik zou het zelfs kunnen vergelijken met mediteren. Een nummer voor Stake maken is is veel zwaarder werk: teksten moeten geschreven geworden, het refrein moet goed zitten. Ik heb zelfs al elektronische nummers gemaakt met het vierjarig zoontje van mijn lief, hij geeft ook vaak inspiratie. Dat plaatje zal ergens in de zomer verschijnen.”

enola: Je zei dat je de hele maand februari in Berlijn gewoond hebt: waarom precies ben je even verhuisd?

Vanneste: “Ik heb het afgelopen jaar een kleine burn-out gehad, zo kon ik een half jaar geen nieuwe muziek schrijven voor Stake. Ik moest dus even elders herbronnen en mij afzonderen, om mijn creatieve ziel te zuiveren. Daarnaast wou ik al lang met mijn vriendin tijdelijk verhuizen naar daar. Het is uiteindelijk maar een maand geworden. We zijn met een lichte depressie teruggekomen naar Gent omdat we het creatieve isolement misten, maar toen brak de coronacrisis uit. De sfeer tijdens de quarantaineperiode is dus een beetje vergelijkbaar met Berlijn. Het is alsof onze wens is uitgekomen om nog even in dezelfde flow te blijven. We kunnen nu ook urenlang filosoferen over een nummer of een kunstwerk. Samen maken we weirde glitchy video’s, maar eigenlijk zijn we met van alles door elkaar bezig.”

enola: Ik veronderstel dat je in Berlijn heel wat dj’s aan het werk gezien hebt? Welke sets zijn je het meest bijgebleven?

Vanneste: “Ik vond Talisman zeer bijzonder: hij maakt atmosferische, organische en donkere techno. Zijn set bouwde op van techno naar supersnelle acidcore. Dat is iets wat ik ook graag doe tijdens dj-sets. Daarnaast zag ik ook de Russische Dasha Rush: haar muziek is wat meer clubby, toegankelijker en groovy, maar ook zeer donker en sfeervol. We hebben voor haar set maar drie uur moeten wachten aan Berghain.”

enola: Naar wat verwijst de titel Templation Islands?

Vanneste: “Templation komt van ‘template’ en ‘contemplation’. Ik vind het een exotische titel, maar er zit kritiek in verscholen op het volggedrag van de gemiddelde mens, vandaar het woord ‘template’. Contemplatie verwijst dan weer naar wat ik het baarmoedergevoel van de plaat noem. Ik wil dat de luisteraars zich in een trip wanen. De titel lijkt inderdaad ook een beetje op Temptation Island en wie vindt dat niet cool? Een heel eclectische titel dus.” (lacht)

enola: Schuilt er een bijzonder verhaal achter de bijzondere cover?

Vanneste: “Het beeld is eerder tot ons gekomen dan dat we het zelf geconstrueerd hebben. Op de wekelijkse rommelmarkt vlak aan ons appartementje in Berlijn kochten we voor een halve euro een bakje vol oude dia’s en gingen er thuis mee experimenteren.”

“Bij techno is een ander deel van mijn hersenen aan het werk”

“Er was er één dia die ons opviel omdat iemand er een halve rode sticker had opgeplakt. We fotografeerden het met de iPhone en het was perfect. Het beeldhouwwerk op de foto blijkt trouwens van Giovanni Bologna, een naar Italië uitgeweken Vlaming, en stamt uit het jaar 1569. Dat leerde ons toch de achterkant van de dia. We vinden over dit werk echter niets terug op het internet dus het blijft een mysterie wat de figuur op het beeld nu eigenlijk aan het doen is.”

enola: Een laatste maar onvermijdelijke vraag: welke impact heeft corona concreet op je artistieke leven?

Vanneste: “Financieel heeft de crisis uiteraard drastische volgen. Er zijn al zeker een 20-tal optredens weggevallen of uitgesteld, waarvan een paar grote Belgische clubshows die belangrijk zijn voor ons. Daarnaast mis ik ook enorm het contact met het publiek tijdens liveoptredens, vandaar dat het filmpje van mijn eerste nummer bestaat uit beelden van Pukkelpop, Ghost-feestjes, het Copacobana-festival in Sint-Amandsberg en café Giraf. Ze passen perfect bij een melancholisch en nostalgisch nummer.”

“Ik heb al elektronummers gemaakt met het vierjarig zoontje van mijn lief. Dat plaatje zal ergens in de zomer verschijnen”

“Maar ik probeer van deze periode ook gebruik te maken om zo dicht mogelijk bij mijn lief en haar zoontje te zijn. Het is een kans om te doen wat je anders nooit doet. Daarnaast ben ik ook bezig aan nieuwe riffs voor Stake. We hebben zelfs al virtueel gerepeteerd en ideeën uitgewisseld voor nieuwe nummers. Deze maand brengen we nog een door corona geïnspireerde videoclip uit. En ik heb nog een ep met keiharde technonummers klaarstaan voor wanneer we onze vrijheid terugkrijgen. ” (lacht)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 − 18 =