Eindejaarslijstje 2016 van Lennert Hoedaert

Geen hippe hiphop, noch Beyoncé in mijn eindejaarslijstjes? Nope! Wél platen die hart en ziel raakten. Of voor een energiestoot zorgden. Laat die gitaren, of dwarse beats, maar eens goed uithalen, dacht ik twaalf maanden lang. Want het was nodig tijdens dit bizarre jaar. Hoeven we nog uit te leggen waarom?

  1. Nick Cave & The Bad Seeds :: Skeleton Tree      Een plaat die zo diep onder de huid kruipt. Zoiets hebben we nog niet veel meegemaakt.
  2. Nothing :: Tired Of Tomorrow      Ook Nothing weet van pijn een prachtig kunstwerk te maken. Een van de meest intense platen van het jaar.
  3. Oathbreaker :: Rheia      Niet alleen een emotionele rollercoaster, maar ook een plaat waarmee Oathbreaker (eindelijk) internationaal over de tongen gaat. Metalplaat van het jaar, maar tegelijk een die de genregrenzen doet vervagen.
  4. Preoccupations :: Preoccupations      Een groeier van formaat. Maar eens je de plaat doorhebt, laat de donkere new wave van het vroegere Viet Cong je niet gauw los.
  5. Johann Johannson :: Orphée      En opnieuw bracht onze favoriete IJslandse pianist een prachtplaat uit. Melancholie ten top. Kippenvel van bij de eerste volledige luisterbeurt.
  6. Gojira :: Magma      De meest geanticipeerde ‘échte’ metalplaat van het jaar is ook meteen de beste. Gojira’s zesde wapenfeit is niet alleen zijn meest toegankelijke, maar ook de meest melodieuze én emotioneelste. Tien jaar na From Mars To Sirius schrijven de Fransen dus opnieuw metalgeschiedenis.
  7. Radiohead :: A Moon Shaped Pool       Mysterieus, prachtig en gelaagd. Wie doet het in deze combinatie beter dan Radiohead? Juist ja, niemand.
  8. PJ Harvey :: The Hope Six Demolition Project       Met een stevige portie blues, gospel en tegendraadse pop schopt PJ Harvey de luisteraar op magistrale wijze een geweten. Want nogmaals: het was nodig dit jaar.
  9. Dans Dans :: Sand      De meest dromerige en betoverende plaat van de vier albums die Dans Dans al maakte.
  10. Russian Circles :: Guidance      De beste instrumentale metalband op deze aardkloot. Punt.

Verdienen ook zeker een vermelding (en minstens één luisterbeurt):

11. La Jungle :: II
12. Nicolas Jaar :: Sirens
13. Weval :: Weval
14. Kevin Morby :: Singing Saw
15. Krankland :: Wanderrooms
16. Eleanora :: Allure
17. Whispering Sons :: Endless Party
18. Ulrika Spacek :: The Album Paranoia
19. Syndrome :: Forever And A Day
20. Newmoon ::
Space

Tot slot ook nog mooie complimenten voor The Comet Is Coming (Channel The Spirits), Jozef Van Wissem (When Shall This Bright Day Begin), Barst (The Western Lands), Raveyards (KYEM) en The Body (No One Deserves Happiness).

Nog geen tijd gehad voor de volgende platen — waarvoor excuses! — maar ik geloof dat ze ook uitstekend waren: Neurosis, Deftones, Car Seat Headrest, Zeal & Ardor en Parquet Courts. Daar wordt dus binnenkort werk van gemaakt. Beloofd!

Beste concerten in chronologische volgorde

Het jaar begon met een ferme knal dankzij de landgenoten van It It Anita (Eurosonic, Groningen) en The K. (We Are Open, Antwerpen). At The Drive In (AB), Neurosis (Roadburn Festival, Tilburg), Russian Circles (Dunk!festival), Raveyards (Handelsbeurs) en Eagulls (Het Bos, Antwerpen) kleurden het voorjaar.

Uiteraard werden met Suuns (beste preparty van het jaar), Radiohead, PJ Harvey en Julien Baker heel wat hoogtepunten genoteerd op de Primavera-editie in Barcelona. De tofste zomertrip? Met The Germans naar Eindhoven Psych Fest! Tussendoor zagen we ook nog eens dé metalshow van het jaar (Gojira, Graspop). Met andere woorden: juni was een geweldige maand.

In de zomer groeiden zowel kleinschalige concertjes als een massaevenement uit tot een absolute climax: Echo Beatty (Boomtown), Alkerdeel (Kinky Star, Gent) en David Gilmour (Suikerrock, Tienen) waren de meest memorabele. Thurston Moore en Nothing zorgden dan weer op Leffingeleuren (samen met Dunk! het sympathiekste festival van het jaar) voor de perfecte nazomer.

Ook in het echte najaar werden naar goede gewoonte een serie toppers genoteerd. Sophia (AB, Brussel), Syndrome (AB Club), Junun (Le Guess Who?, Utrecht) en The Cure (SSE Arena, Londen) zorgden voor een perfecte soundtrack en/of afleiding in deze donkere dagen. 2016 was een grand cru wat concerten betreft.

Wat brengt 2017?

Volgend jaar véél verwachtingen van heel wat Belgen: Mind Rays, Hyprochristmutreefuzz, Wiegedood, Soul Grip, Barely Autumn, BRUTUS en Huracan. In het hardere genre is het uitkijken naar nieuw werk van Code Orange, Wear Your Wounds en Amenra. Uiteraard komen ook heel wat hipperds in de brede alternatieve scene met nieuwe albums: Julien Baker, Run The Jewels, Japandroids, Mondkopf, The Away Days, Moon Duo, Cloud Nothings en Strand of Oaks. En tot slot zijn er ook nog de oudjes van Ride, Slowdive en The Jesus and Mary Chain.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

8 − acht =