Tobias Jesso Jr. :: Goon

De Canadese Tobias Jesso Jr. kreeg weliswaar heel wat tegenslagen te verwerken tijdens zijn verblijf in Los Angeles, waaronder ook een pijnlijke relatiebreuk. Maar wee de lompe droogstoppel die deze debuutplaat te serieus neemt, want die dreigt heel wat moois te missen.

Alle teksten over verlangen, hartzeer en je bedrogen voelen ten spijt, is Goon immers in de eerste plaats het relaas van een ambitieuze songwriter die het wou maken in het epicentrum van de entertainmentindustrie. Het lot besliste er echter anders over, en Jesso vond zijn echte stem pas toen hij terug bij af stond in zijn thuishaven Vancouver. In het meewarige “Hollywood” documenteert hij op laconieke wijze zijn minderwaardigheidscomplex ten opzichte van de glitter en glamour, en wanneer “Leaving LA” door de speakers schalt, is de 29-jarige pianist ervan overtuigd dat hij in de City of Angels niets meer te zoeken heeft.

Dat zijn terugkeer naar Canada weinig te maken had met een gebrek aan muzikaal talent, bewijst hij meteen met opener “Can’t Stop Thinking About You”. Het nummer is een eerste kennismaking met de gekwelde slungel die Jesso neerzet doorheen zijn twaalf tracks tellende debuut: een hopeloze romanticus die – tevergeefs – hemel en aarde wil bewegen voor zijn liefste. Wanneer hij van achter zijn piano “How Could You Babe” kermt omdat zijn vriendin zich in de armen van een ander heeft gestort, is dat eerder een vraag dan een verwijt. Hij wil vooral begrijpen hoe het zover is kunnen komen. “How did you get so high above me?” zingt hij in het gespeeld hartverscheurende “Without You”, maar ook die vraag blijft onbeantwoord. In “Crocodile Tears” wentelt hij zich dan maar in bombastisch zelfmedelijden: “My baby/She loves to see me cry/Boo hoo hoo”. Wanneer zelfs de elektrische gitaren met hem mee beginnen janken, is het spektakel compleet.

Tijd dus om de volumeknop naar links te draaien. Wanneer Jesso zijn keel schraapt in het vrij onopvallende “Bad Words”, gunt hij zijn schuchtere falset niet alleen even rust, maar zorgt hij ook voor een van de meest waarachtige momenten van de plaat. De nostalgische seventiesakkoorden schudden de overduidelijke Randy Newman-invloeden van “Just A Dream” en het eerder vermelde “Without You” van zich af, en de entertainer verandert terug in een mens. Het contrast tussen Newmans nasale stemgeluid en de warme vocals van de kige knuffelbeer Jesso is overigens nergens groter dan in “The Wait”, een schattig maar ongeduldig gitaarliedje over de frustraties van onbeantwoorde liefde.

Intussen is het allemaal wat verwarrend geworden. Wie is nu de echte Tobias Jesso Jr.? De kleffe komediant of de naar liefde en applaus hunkerende streber? Of is hij eenvoudigweg de cartooneske idioot waarop de albumtitel alludeert, een oliedomme krachtpatser die klappen kan blijven incasseren zonder zelfs maar met zijn ogen te knipperen? Een ding staat vast: op zijn debuutplaat zweert Jesso niet alleen trouw aan de verkeerde meisjes, maar ook aan een rotverwend publiek van wispelturige hipsters die hem morgen weer kunnen uitspuwen. Maar geen paniek: net zoals de goon zal de songschrijver telkens weer overeind krabbelen. Dit is nog maar een begin.

“So long, my only friend/I guess we gave it a try/And then I guess we tried again/I don’t remember why,” zingt Tobias Jesso Jr. in “How Could You Babe” terwijl hij de teleurstelling uit zijn piano hamert. Hij zal zich niet meer op zijn kop laten zitten: met zijn ironisch oprechte debuut gaat hij ongetwijfeld uitgroeien tot een van dé revelaties van 2015.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × twee =