Crash Of Rhinos :: Knots

Dat genrenamen verbasterd worden doorheen de tijd is een gangbaar gegeven, maar het lot dat de term “emo” de laatste jaren heeft moeten ondergaan, is wel erg spijtig te noemen. Aanvankelijk gebruikt als noemer voor groepen die een minder agressieve versie van hardcore punk met minder politiek en meer emotioneel geladen teksten brachten, roept de term nu ongewild associaties op met zulke prutsers als Tokyo Hotel of My Chemical Romance.

Échte emo heeft echter weinig te zien met dat soort puberale pseudopop, en om dat als het ware kracht bij te zetten heeft het genre recent een zekere heropleving meegemaakt in de vorm zoals die in het midden van de jaren 90 opdook in de Amerikaanse Midwest. Een van de interessantste bands in die huidige beweging zijn de Britten van Crash Of Rhinos, die met Knots een tweede langspeler op de teller zetten. Werd hun debuut nog wat geplaagd door een te veel aan chaos hier en daar, dan laten de heren uit Derby bij deze horen dat ze volleerde songschrijvers zijn geworden.

Opener “Luck Has A Name” is meteen al een voltreffer van formaat en weet zes minuten te vullen met meeslepende melodieën die in een wild rockend geheel worden ingebed. De tinkelende gitaren van postrock zijn nooit veraf, zoals bijvoorbeeld in “Impasses”, maar dienen hier doorgaans niet als leiding maar als inkleuring van het klankenpalet. In “Standards & Practice” wordt dan weer wel een verwoestende crescendofinale aan de song gebreid die Mogwai en Explosions In The Sky het nakijken geeft.

De viscerale punkenergie mag al eens gecounterd worden door meer atmosferische (“The Reason I Took So Long”) of lieflijk akoestische (“Everything Is”) songs, maar over het algemeen uit die emotionele lading zich toch het best in woest uithalende gitaardistortion, stevig rommelende drums aan hoog tempo en vocals die vaak door de hele band passioneel mee worden geschreeuwd.

In die zin verschilt de muziek hier niet erg van die van genregenoten als Empire! Empire! of Sed Non Satiata, maar wordt wel een opvallende toegankelijkheid aan de dag gelegd. Knots is dus vooral een goeie stijloefening waarin niet per se echt nieuwe dingen worden uitgeprobeerd, maar wel een die van zodanig hoog niveau is dat het veel meer aandacht verdient.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

elf − 9 =