DOUR 2013: Kadavar :: Zondag 21 juli, Cannibal Stage

Hun vintage buizenversterkers lijken uit een kringloopwinkel te komen, hun kleren gekocht in een tweedehandswinkel en ze zien eruit als langharig werkschuw tuig, rechtstreeks uit de seventies. En het trio deelt geen woord met het publiek. Maar Kadavar was op Dour wel een van de beste bands in het hardere genre.

En toch, en toch heeft de Berlijnse band iets charismatisch. Gitarist Christoph “Lupus” Lindemann, bassist Simon “Dragon” Bouteloup en drummer Christoph “Tiger” Bartelt zien er namelijk uit als de perfecte zonen van Black Sabbath. Geen wonder dat we een paar uur na hun ijzersterke optreden in de Cannibal Stage enkele festivalgangers op de foto zien gaan met de bandleden.

Naar de komst van dit psychedelische hardrocktrio keken we al maanden reikhalzend uit omdat de band indruk maakte op Roadburn Festival, het jaarlijkse mekka voor liefhebbers van stoner en doom in Tilburg, veel indruk. Samen met Ghost, Witchcraft en Graveyard maken ze deel uit van de tegenwoordig hippe doom/stoner/alle-oude-hardrock-die-naar-seventies-ruiktrevival, en ze zijn onze favoriet van die nieuwe lichting.

Dat Kadavar niet het meest verrassende optreden van het festival gaf, is logisch. De enorm strakke op blues gebaseerde, psychedelische hardrock met een vette knipoog naar Black Sabbath en Led Zeppelin — maar ook evengoed naar het psychedelische van Hawkwind — is immers hun handelsmerk. Vooral tijdens de iets snellere nummers en wanneer Lindemann zijn strot opentrekt, denken we aan Ozzy Osbourne. Wanneer zijn weergaloze solo’s door de tent gieren, lijkt Jimmy Page dan weer niet ver weg. Op die momenten is het de immer stoïcijns spelende bassist Bouteloup die met zijn verrukkelijk klinkende bassen de songs draagt.

Bij Kadavar draait alles om het gitaar-, bas- en drumspel; verwacht dus geen verrassende one-liners van de band, laat staan opvallende moves van een van de bandleden naar het publiek. Toch houden ze ons een dik halfuur in een houdgreep met vooral nummers van hun tweede plaat Abra Kadavar. Als er dan een bandlid toch ietwat bekijks heeft, dan is het de virtuoze drummer wel.

Het zegt veel over deze band dat het publiek bij “Doomsday Machine”, “Comeback Life” en “Black Sun” spontaan het hoofd gaat schudden, ook al kennen ze niets van zijn muziek. Topband, en wederom topoptreden van Kadavar dus. De enige keerzijde van Kadavars afzijdige houding op het podium, is dat de band wellicht nooit voor grote zalen zal entertainen. Maar zo hoeft bijlange niet elke band te zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × 4 =