Don Niño :: In The Backyard Of Your Mind

Het Franse Infiné-label, gespecialiseerd in “easy music for the hard to please”, is werkelijk onvoorspelbaar in z’n muzikale voorkeuren. Kregen we vorige keer nog een flamencoachtige plaat van het vader/zoon-duo Pedro Soler en Gaspar Claus in de schoot geworpen, dan betreft het nu een eclectische popplaat van Don Niño, lid van underground spacerockband NLF3 en ook nu vastbesloten om zich niet zonder slag of stoot bloot te geven.

Don Niño’s muziek klinkt immers zoals dat vaak het geval is bij melomanen die niet kunnen beslissen welke uitspattingen hun voorkeur wegdragen en dus maar beslissen in te zetten op alles. Dat leidt dan vaak tot even geïnspireerde als richtingloze platen die zo drachtig zijn, zo’n wild bereik willen overbruggen en met zo’n goedbedoelde vrijgevigheid in elkaar zitten, dat je uiteindelijk regelmatig opgescheept zit met alle kanten uit stuiterende zootjes die schipperen tussen intrigerend eclecticisme en zatte puree.

Als dat wel lukt, als de artiest de nodige zelfcontrole aan de dag kan leggen, iemand heeft die dat voor hem doet, of net op tijd de bullshitdetector weet aan te zetten, dan kan dat soms knappe resultaten opleveren, albums vol semigeniale gekte, ongrijpbare melodieën en memorabele experimenten. Denk aan figuren als Kevin Ayers, Syd Barrett, Skip Spence, Robert Wyatt of Julian Cope, allemaal getalenteerde artiesten die in hun beste werk amper of niet moesten onderdoen voor de grote popalchemisten van de voorbije decennia, maar net zo vaak muziek bekokstoofden die duidelijk enkel bestemd was voor een legertje loyale aanhangers.

Het is in die traditie dat In The Backyard Of Your Mind past, een plaat waarvoor NLF3-leden Mitch Pires en F.Lor werden ingeschakeld, net als schrijvende violist Luke Sutherland (nu en dan aan het werk bij Mogwai), maar die toch blijft klinken als een eigenzinnig soloproject. De elf songs hier slagen er maar niet in om duidelijke en samenhangende keuzes te maken, waardoor ze dan ook belanden bij een tussenvorm waarbij gerotzooid wordt met bestanddelen uit folk, indierock, psychedelica, spacerock, artrock en kitsch en elektrische en akoestische elementen, analoog en digitaal een onophoudelijke dans uitvoeren.

Beweren dat de man een groot zanger is, zou de waarheid geweld aandoen, maar dat wordt dan ook gecompenseerd door een DIY-charme en schijnbare spontaniteit die vanaf kromme popsongs als “Everything Collapsed All Right” en “On The Line” zo duidelijk is. Rinkelende gitaren, zeurende toetsen en meerstemmigheid gaan er in de weer met rollende bassen en licht akelige geluidseffecten en dat idiosyncratische element betert er niet op, met al die goedkope synths (“Fabulous”) en verwijzingen naar vroege psychrock (“Cuckoo”), maar met wat bijsturingen en andere vocals niet zo ver verwijderd zou zijn van een band als pakweg Blonde Redhead.

Er zijn wel wat stukken die met al te veel nonchalance in elkaar werden gestoken. De folkdrone van “Myself By Heart” komt zo nooit echt op gang, terwijl het fluitende bonusnummer “Free Birds”, dat de plaat doormidden klieft (!), beter achterwege was gelaten. Maar voor elke matige bijdrage zijn er minstens twee goede, zoals “She’s Resisting”, dat haast klinkt alsof Olivia Tremor Control en Robert Wyatt samen The Beatles coveren. Afsluiter “I Know The Snake” is een kitscherig/dromerig stukje met een falsetto erop die zo van Ariel Pink had kunnen komen. “Beats” en “Souls In The Parlour” hebben dan weer iets van een lo-fi Mercury Rev.

In The Backyard Of Your Mind is misschien te pop voor de liefhebbers van het ontregelde experiment en te labiel om een groter publiek aan te spreken, maar daarmee belanden we bij het profiel waar u misschien bij aansluit: dat van de liefhebber van schijnbare niemendalletjes die het eigenlijk niet verdienen om voortijdig verloren te gaan in de uithoeken van stoffige tweedehandszaken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 − tien =