Mastercab :: Waterproof

Naar het debuut van het Brusselse duo mastercab werd al een hele tijd uitgekeken, en hoe langer de release uitbleef hoe meer lof ze uit alle windrichtingen kregen toegeworpen. Maar om de titel van grote belofte der Belgische electronica-pop die ze hier en daar kregen te rechtvaardigen, is Waterproof toch wat mager.

Mastercab, dat zijn multi-instrumentalist Stijn Nieuwenhuis en Studio Brussel-producer Elke Jacobs, die je ook kent als presentatrice van de Canvascollectie. Van platenfirma SonicAngel, het label waarbij fans zelf kunnen bepalen welke artiesten een contract mogen tekenen, kregen ze rustig de tijd om een eerste album in elkaar te puzzelen. Want dat is Waterproof geworden: een puzzel van voorzichtige beats, oldschool synths en al dan niet subtiele gitaren met producer Jeroen Swinnen (Daan, Novastar) die de stukjes aangaf, ingekleurd door blazers, belgerinkel en speelse fluitjes.

Met de stevige intro van “It’s Up To Us” valt Waterproof meteen met de deur in huis. Van fijnbesnaarde popmuziek is in deze opener geen sprake, wel van een vrolijk in het rond huppelende rocker die op elk Vive La Fête-album had kunnen staan. Het ware gezicht van mastercab komt pas later tevoorschijn, bij de openbarstende eightiespop van “June” en de singles “Home” en “Harbor”. Dit zijn stuk voor stuk songs die je meteen het gevoel geven dat je ze al kent, wat meteen de zwakte aangeeft van deze plaat: de spanning ontbreekt. Zelfs met blazers rond de frisse beats gedrapeerd, zoals in “Home”, laat mastercab niets nieuws horen. Daar komt bij dat de stemmen van Jacobs en Nieuwenhuis het karakter missen om op te vallen of de groep een eigen gezicht te geven.

Elke noot, elke tempowisseling, elke bliep lijkt zo afgewogen en beredeneerd dat Waterproof alweer voorbij is voor je echt iets opvallends hebt gehoord. Catchy popsongs zijn er wel — ook “Out Of Bed” en “Awake” tik je onbewust met de voet mee — maar echt overtuigen doet deze plaat te weinig. De indruk dat mastercab nog iets mist om meer te doen dan zedig en risicoloos de FM-band vullen, krijgen ze niet doorbroken. Je hoort de volledige 41 minuten dat dit heel erg Belgisch is en dat geeft je vooral het gevoel dat het een aardig debuut is, maar nog geen schot in de roos.

Dat mastercab omschreven wordt als de volgende Belgische elektronische popsensatie lijkt vooralsnog een tikje overdreven. Zo’n uitspraken worden bij talent van eigen bodem nu eenmaal makkelijker uit de kast gehaald. Maar het gaat stilaan weer de goede kant uit met ons land, dus waarom niet: de Rode Duivels worden wereldkampioen, Di Rupo gaat ons razendsnel uit de crisis helpen en mastercab heeft met Waterproof een album klaar waar we nog heel veel plezier aan gaan beleven. Allerminst waterdichte beweringen, maar wie weet.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × 5 =